Padre Irene El Filibusterismo の小説・ストーリー

dagdag pa nito, sabay kindat sa asawa. Halos mapatigil si Iris sa kinauupuan. “Ten? As in ten apo?!” hindi makapaniwalang tanong niya. “Teka! Parang ganun din ang sinasabi noon ng parents ni—” “Ni Alexander?” agad na singit ng ama habang naupo sa tabi niya. “Alam mo kasi, anak, noon nakasama ko si Don Alexander Sr. para ibulgar ang mga illegal na ginagawa ni Congressman. Doon kami naging magkaibigan. Napag-usapan namin ’yung tungkol sa mga anak namin. Sabi namin, para walang away, hati dapat ang bilang ng apo. Malungkot kasi kapag tig-isa lang, ’di ba?”

dagdag ni Isles at ngumisi sa matandang ngayon ay walang awat sa pagwawalang muli. Hinawakan na ni Isles ang kamay ko at sandali pang pinagmasdan si Senator bago namin tuluyang nilisan ang lugar na iyon. Katulad ni Senator Cardinal, matagal na ring nakakulong si Dad. Mas nauna pa siya kay Senator at hindi iyon dahil sa mga kasong nauugnay rito. Dahil iyon sa bukod na pagkakahuli sa ilegal business niya kung saan minsang nadamay ang pamangkin kong si Celestine Iris, ang anak ni Kuya Cielo, sa isang shooting incident.

“Sinabi ko na sayo, tutol siya sa ating dalawa. Sabi ko ako ang magsasabi, naghihintay lang ako ng bwelo. Pero anong ginawa mo?” Nanlaki ang mga mata ni Irene dahil sa takot, parang sinampal ito ng katotohanan. Dahil sa ginawa niyang pagpapalabas ng larawan sa balita at ang pagtatangka niyang manipulahin ang sitwasyon nila ni Mateo ay ang naging dahilan ng pagkapahamak ni Antonio. Siya ang sinisisi nito! “Hindi ko sinasadyang galitin si lolo, Mateo,”mahinang paliwanag ni Irene. Tuluyan ng bumagsak ang mga luha niya. “Hindi ko naman gustong may masaktan na kahit sino…”

sermon nito sa anak habang napapailing. "What? Ako pa ang pinagalitan mo, Dad? This is crazy! Sino ba ang anak mo sa aming dalawa?" medyo napataas ang boses na tanong ni Enrique sa kanyang ama. "Stop it, Enrique! Puwede bang huwag mong pairalin ang pagiging childish mo? Kailangan mo ng bodyguard dahil may nagtatangka sa buhay mo at si Aleya ang gusto kong maging bodyguard mo. Period!" mataas na rin ang boses na sagot naman ni Senator Villareal sa anak nito.

Ang mga salita ay hindi kayang i-convey ang lahat ng nararamdaman. Ngunit si Madam Irene, na nakatayo sa gilid at pinipigilan ang sarili, ay hindi nakapagsalita. Nakatingin siya kay Señora, puno ng malasakit at pagtangkilik, ngunit hindi sapat iyon upang mawala ang sakit at kalituhan. Sa kabila ng lahat ng ito, ay tila may bahagi sa kanya na naniniwala na hindi ito ang tamang panahon para sa lahat ng ito. “Totoo ba ‘yan?” tanong ni Madam Irene, ang kanyang mata ay matalim na nagmamasid kay Señora. “Kung magkakagulo lang tayo, hindi ito magiging magaan para sa bata.”

Mas lalong kumunot ang noo ko. Yes, I am aware that Fernan Alfuego is the son of Fernando Alfuego na siyang mahigpit na kalaban ni Papa sa pagtakbo bilang Congressman noon. Kahit na nasa New Zealand ako noon ay alam ko na siniraan ng kampo ng mga Alfuego si Papa. He’s been accused of corruption, kaya muntikan nang nawala ang tiwala ng mga taga suporta ni Papa sa kaniya.

“Babae ka lang, kaya ano ang alam mo? Ang lahat ng tao ay nagbabalak laban sa isa't isa sa mundong ito, at hindi ka pwedeng maging matagumpay nang hindi nasasaktan ang iba. Kung hindi ko papatayin si Thomas, papatayin niya ako balang araw. “Iyon ang dahilan kung bakit mas mabuti nang ako ang unang gumawa ng move. Anong masama dun?" Pilit na ngumiti sa kanya si Irene habang umiiling. Nilinis niya ang kalat at walang pakialam na nagsalita. "Alam mo talaga na hindi ka papatayin ni Tom." Pagkatapos magsalita ni Irene ay agad siyang umalis sa bamboo house. Si Franklin na lang ang naiwan sa magulong bahay.

River's POV NAGMAMANEHO ako papuntang San Felicidad kasama ang mga kapatid kong sila Efraim, Irvin, Grant, at ang bunsong si Amir. We need to go in San Felicidad sa utos ni Dad para dumalo sa fiesta na ginaganap roon. My Dad's brother Vicente Steffano is a Governor in that province. Ayaw man naming magpunta ay napilit pa rin kami ni Dad dahil hindi siya makaka-attend sa fiesta ng San Felicidad. He has a lot of business trips lately kasama si Mom kaya wala na kaming nagawa kundi ang sundin ang pabor nila.

Sabi ng Dad nya. Ineexpect ko na matapang ang parents ni Irene o kaya naman ay mapagmataas at mapanghusga pero nagkamali ako. Alam nila kung hanggang saan ang lulugaran nila at maganda ang pakikitungo nila sa'min, lalo na pagdating sa pakikisama sa'kin. May pagkakamali man sila ay yun yung handa nilang ipakasal si Irene sa maling tao na hindi nito mahal.

KABANATA 229. "Hindi papa, ako ang may kasalanan kaya ito nangyari saatin... maaga akong sumuway at hindi manlang inisip ang maaaring kahahantungan ng mga disesyon ko sa buhay.. bata pa ako noon at mapusok, kung sana ay nakinig lamang ako sainyo ng mama ay wala sanang pagsisisi ngayon saaking puso" H******n ni irene ang dalawang kamay ng kanyang ama at doon yumuko at umiyak na para bang lahat ng luha niya sa mga nagdaang panahon ay kusang lumalabas.