Pag Iisipan Ko Muna In English 소설 & 이야기

Napalitan iyon ng paghanga. "A-ae-ng s-sabiy k-ow, w-would you mind helping me," inulit ng lalaki ang sinabi niya kanina. Nakakatuwa pakinggan ang tagalog niya dahil slang. Pero dahil hindi ako sanay magsalita ng English ay pautal utal ako. “Aahh… ehh…. wha-at is your name?” antigas ng dila ko. Pinagtawanan ako ng lalaki. Lalo siyang naging cute sa paningin ko.

- isip nito "Oo nga naman. Hindi ko naisip ‘yon. Nagbabakasakali lang if baka lang naman gusto mo." "Hmm, Let me think about it. Saan ba?" tanong nito. Bigla namang nagliwanag ang mga mata ko dahil sa narinig. "Sa favorite place ko, lagi kasi akong nagpupunta doon pag ako lang mag isa o kaya gusto kung makapag isip isip."

Mabilis na ring natapos ang introduction namin at wala akong ni-isang natandaang pangalan. Maliban do'n sa narinig ko lang na 'Varri' sa kaniya. Oh see, hays, sa sobrang miss ko talaga sa mag-ama ko ay Varri pa ang narinig ko, parang Echavarri kasi. First subject ko ang English na hindi naman naging mahirap sa 'kin, hello? English major ako sa France. English Class lang kasi ako ro'n, naranasan ko ring mga College Students ang tinuturuan ko dahil may English Workshop ako.

“Tskk! Chief pinag-uusapan natin 'di ba? Bakit napunta sa pangarap mo akong ma-kasama, tssk!” “Inis ka na n'yan? Hanapin mo muna o i-search mo ang english ng sinangag na kanin.” Sinamaan ko nalang siya ng tingin habang ngumingiti siyang pinagtuunan ng pansin ang niluluto n'ya. “Hintayin mo ako dito. Kukunin ko lang ang cellphone ko sa kuwarto.” Tumawa lang siya pagkasabi ko.

Napakamot na lang ako ng batok kay butler brett habang tinuturo nya ang word na house sa aking tabi. "Butler Brett turuan nyo po muna ako ng tagalog not english kung matuturuan nyo po ako sa tagalog mas madali ko pong mababasa ang English." sabi ko dito. Kanina pa kami nagbabasa ng English pero halos dalawang word lang ang natutunan ko. "Oww ganon ba? Eh ang akala ko kasi since nakakapagsalita ka naman ng English ay makakabasa ka ng English. Saan mo nga ba natutunan ang mag-english?"

Okay proceed! Hindi ko masasabing panget or maganda ako. Ang mahalaga kasi sa akin ay ipinanganak akong kumpleto, you know? walang kapansanan or what─respect natin sila. Kaya ikaw? wag mong hayaang lamunin ka ng insecurities mo─hindi madali pero dapat kayanin mo dahil may mas nahihirapan pang tao kaysa sa atin. Oops! parang motivational messages na to ah! So, my number one weakness is my english speaking. Bobo talaga ako mag-english, like i can grammatically think the sentence but once i speak, it will scramble the egg─este it will scramble in my mouth hihi. *peace*

Pag-i-ingles na naman nito dahilan para mabilis kong naayos ang mukha ko. Hindi ko na kailangan pang magpanggap na inis dahil inis na talaga ako. “Sige, English pa more,” nakangiwing saad ko. Napatawa naman ito saka dumukwang ng kaunti palapit sa akin. “I think I have to. Our math session seems promising. You are quick to learn that. Even the formula and problem solving. So, let’s work on your English instead, don’t you think?”

"Ano?" "Pag-iisipan ko."

Isipin. Hindi ito isang madaling gawain. Pag-iisip. Hindi ko pa naipapasok ang aking titi sa kanya at bawat selula sa aking katawan ay batid na batid iyon. Nang pumasok kami sa aking pinto kagabi, nakadikit siya sa akin, kaya nagtitiwala, ang kanyang mala-anghel na mukha ay lumambot sa pagtulog at hindi ko magawa. Hindi ko maibuka ang kanyang mga binti sa aking kama at k******n siya sa paraang kailangan ko. Magaspang at mabilis.

Pero imbes na umurong, mas lalo silang lumapit. “Uy, English pa oh,” sabi nung isa, sabay tawa. “Parang hindi taga-rito. Ang sosyal.” Napakagat labi ako. Oh my gosh, bakit ba kasi ako nag-English? Nakakainis! Huminga ako nang malalim. “Please, let me pass. Hindi ako nakikipagbiruan dito.” Pero yung isa, sinubukan hawakan braso ko. Agad kong iniwas at umatras. “Don’t touch me!” sigaw ko, this time mas mataas yung pitch ng boses ko, parang arte queen na nagwawala.