Novel & Cerita Pahinga Ka Muna In English

Inis pang anito. "Wow... Ang galing mo namang mag-english." Aniya na ibinaba ang kutsara at pinalakpakan pa ito. "Kaso di ko naintindihan. Kaya ulitin mo, yung tagalog version." Aniya saka ipinagpatuloy ang pagkain.

At naniwala ako sa kasabihan, ‘Kung hindi makuha sa titig, makuha ka sa dede! Ayon mga panget! Naghanda na ang magandang dilag niyo. Iniligpit ko na ang mga gamit dapat kong dalhin dahil umabot sa kabilang city ang boses ni Athena na talo pa si Hulk pero bago ako lumabas, of course!I won’t forget to take a look in the mirror! Ganun talaga pag diwata, kailangan makipagtitigan sa kapwa niya diwata. I look myself from head to toe. English yan!Nagpapratice lang baka maawardan ako ng Best in English sa school.

May nakatali bang maglulupasay sa tuwa, hayop. “What did you say? Oh sweetheart you don't need to cover yourself because I will remove that all later.” Pesti ka, subukan mong lumapit at babasagin ko yang itlog mo animal ka. “I can't understand what did you say baby, can you English please.” Nauyongka, no kayatmo ti Ingles ket kinadnapnaka koma ti Britania.(Baliw ka, kung gusto mo pala ng English sana Britanya ang kinidnap mo.)

Basic. "What? My God! What the heck? Proud na proud ka pa talaga sa english mo, huh? Magkaibigan nga kayo, 'birds of the same feather flock together!" Pinandilatan niya pa kami ng mata at ipinaypay ang kamay upang mahimasmasan siya. Bakit mali ba ang english ko? Parang tama naman ah?

Pang a-asar ni Ping. “Ay well nat lawyer my price two every man!” Mapanindigang sabi ko. “Aym priceless! Ako ang magiging magandang ehemplo sa—” “Ate pwedeng mag tagalong walang pumipigil sa'yo.” Sabat ni Ping na mukang naririndi na sa English ko. Hindi naman sa pag ya-yabang pero may kaalaman ako sa English kahit paano. “Basta!”

Malay ko ba na sa pagkakataong ito ay right talaga ang daan na 'to. Habang naglalakad ako ay tanging huni lang ng mga ibon ang naririnig ko. Ang sarap naman sa pakiramdam. Ako ay patuloy lamang na naglakad hanggang sa wala na akong nakitang daan, tanging malaking pader lang na nakaharang. Napakamot na lang ako sa ulo dahil kahit pala english ng kanan ay right ay 'di ito palaging tama.

Umingay ang maliit na tinig ni Duziell pagkapasok sa sili na siyang karga-karga ni Panying. “Ay, kung sinong pinakamagandang nilalang sa balat ng lupa na makita mo ngayon, iyon ang mama mo.” pabiro pang tugon ni Panying habang mabagal na lumalakad patungo sa amin. “I don’t understand you, speak English!” “Ah, eh… beautiful mother, there!” pinagpawisan pang tumuro si Panying sa akin. Napahagalpak ako ng tawa. “Baby Duzz!”

singhal niya. “You have to!” salamat sa diksyonaryong binabasa ko kahit papaano ay may alam akong ingles.— “When I say, sasamahan kita hanggang dulo! Gagawin ko,” bigla siyang nagpreno ng malakas at napauntog ako sa headboard ng sasakyan. “Fuck! What are you talking about huh? Mas mauuna pa ako mamatay sayo, paano mo gagawin iyon?” huminga ako ng malalim, nag-iisip ng isasagot dahil hindi ko din alam ang gagawin.

May mas matindi pa palang mag English barok dito sa barangay namin. How you saying me like that? T*ng*na! Kung ganiyan ‘yong ugali tapos English barok pa. Sarap i-untog sa padre. Mas gu-gustuhin ko na lang magtagalog kaysa mag marunong dep*ta. Ang arte-arte pa ng pagkakasabi! Meehhh!~

Natunaw akong parang yelo kahit kasintigas ng bato. Bakit ba siya ngumingiti? Hindi ba niya alam na delikado iyon? Hindi ba niya alam na may mga babaeng mahihimatay dahil doon? “Thank you, Ms. Sydney Panganiban, for taking me in.” Ako? Kinausap niya ako? Personal? Direkta? Bigla akong natigilan. Nakalimutan ko yata ang English. Nakalimutan ko yata ang pangalan ko.