Novel & Cerita Hindi Ko Kaya In English

Mukhang trying hard siya mag english. Nalapitan ko 'to. "Hello?" nakangiti kong bati. "Hi?tawag ba 'to o text?" pabalik niyang tanon kaya napakunot ako ng noo. "Joke lang, Ma'am, biro lang!" natatawa nitong dugtong. "Auh," naiilang kong tugon. "Napansin kong nahihirapan ka mag english," dugtong ko.

Pero imbes na umurong, mas lalo silang lumapit. “Uy, English pa oh,” sabi nung isa, sabay tawa. “Parang hindi taga-rito. Ang sosyal.” Napakagat labi ako. Oh my gosh, bakit ba kasi ako nag-English? Nakakainis! Huminga ako nang malalim. “Please, let me pass. Hindi ako nakikipagbiruan dito.” Pero yung isa, sinubukan hawakan braso ko. Agad kong iniwas at umatras. “Don’t touch me!” sigaw ko, this time mas mataas yung pitch ng boses ko, parang arte queen na nagwawala.

Matatas na pagkakasabi nito sa wika ng English. Nakaramdam ako ng inggit and at the same time ay paghanga dahil sa pagiging fluently nito sa pagsasalita ng English. Inaamin ko naman nina mahina ang utak ko pagdating sa bagay na iyon but still, I tried my best. 'Kitam? At least nagta-try di'ba? Walang masama sa nagsisikap at sumusubok. Ang masama ay kung wala kang nagawa para idevelop ang sarili mo.

Okay proceed! Hindi ko masasabing panget or maganda ako. Ang mahalaga kasi sa akin ay ipinanganak akong kumpleto, you know? walang kapansanan or what─respect natin sila. Kaya ikaw? wag mong hayaang lamunin ka ng insecurities mo─hindi madali pero dapat kayanin mo dahil may mas nahihirapan pang tao kaysa sa atin. Oops! parang motivational messages na to ah! So, my number one weakness is my english speaking. Bobo talaga ako mag-english, like i can grammatically think the sentence but once i speak, it will scramble the egg─este it will scramble in my mouth hihi. *peace*

Karagdagang sambit niya. "Wa-wala. Hindi ko lang inaasahan na marunong ka pala mag-english. Kasi naman, palagi ka naman nagtatagalog kapag ako ang kausap mo. Pero, kapag iba pala, nagsasalita ka rin ng english." "Then?" "Ehh, bakit hindi ka nag-e-english kapag ako ang kausap mo?" "Mukhang hindi mo naman maiintindihan, kaya hindi na 'yon mahalaga."

Hindi niya man lang niya tinanggap ang sorry ko. "I—," nahihirapan akong maghanap ng salita na maari kong sabihin sa kanya. Natatakot na ako na magkamali ulit. "I o-only knew Sir that you're l-looking for s-someone who can w-work for you." Ingles ko na naman.

“Hindi mo ako kayang lokohin, Dom! Hindi mo ako mapapaikot sa matatamis na salita!” Napakagat-labi si Dom, at unti-unti itong yumuko, halos dumikit ang labi sa tainga niya. “Kung kaya kitang lokohin…” bulong niya na may halong apoy, “edi sana, bumigay ka na sa unang halik ko.”

makulit kong sabi. Dito na rin kasi kami aalis iyon ang ticket n kihuha nila mommy. Kabado at excited ako. Magkikita na kami ni Kuya at may pamangkin pa akong cute. Mapapalaban ako sa English dahil sa video call. Nosebleed ako tinalo pa ako sa English-an. Lalo na girlfriend ni kuya ay British. Kaya lalo na ang accent grabi pero mahilig ako sa bata kayang-kaya ko asarin hehehe.

"Ano bang ginagawa mo?’’ Tanong nya kaya sinagot ko naman sya. "Aym your singing because we want practices!?" tama ba Ingles ko napakamot naman sya sa ulo heheh mukhang mali nga, pero izs hokay wala akong pake kong mali man o tama. "Alam mo wag kang magsasalita nang english kasi wrong grammar naman!!" "Aminin mo nalang kasi na hindi mo maintindihan ang Ingles ko! At anong glamar ang sinasabi mo? Nakakain bayan? Heheh mamigay ka namn ateyy."

"Anong nangyari sayo? Para kang hindi nakatulog ng isang buwan" Humarap ako sa kanya at kunwaring umiyak. "Huwah! Kuya, bakit ang hirap ng English?! Pilit ko naman binabasa at iniintindi kaso ayaw na talagang tanggapin ng utak ko! Paano na ako sa exam nito" "Ayan lang prinoproblema mo? Ako nga lahat ng subject namin, nahihirapan ako" Ngiwi niyang sabi sa akin.