Pagod Na Pagod Na Ako Script の小説・ストーリー

Baka bumigay ako bigla! . . . SCRIPTINGYOURDESTINY

Nais kong mapagod ang aking katawan dahil ayaw ko nang mag-isip. Maya-maya ay may napansin akong dalawang lalaki na nanonood sa akin. Pinapanood lang nila ako kaya hindi ko na sila pinag-aksayahang tignan pa. Nang mapagod na ako ay sumalampak ako sa bandang ilalim ng ring at umiyak. “Pagod na pagod na ako! Ayaw ko na!” mahina kong sabi habang nakatalungko at umiiyak. “Pagod na ako!”

he asked. Pagod akong umupo sa kama at nagtanggal ng sapatos. "It was fine. Sumakit lang 'yong utak ko sa pagbabagong morpoponemiko." "A what?" "Pagbabagong morpoponemiko." "Ano? Pagbabagong meralko?"

' Please lord maawa ka sakin ' ' Please someone save me ' ' Ayoko na please ' 'Gusto ko nang umuwi ' ' Natatakot nako ' ' Please, please ' mga piping dasal neto nang paulit ulit. Habang pinapagmasdang ang paglapit ni Mr. Saldovia

Pagod na pagod ako kaya mabilis akong nakatulog. Naalimpungatan ako ng biglang kumidlat na naman kaya napasigaw ako ng malakas. "Waaaaaah! Helpppp." at sa sobrang takot ko 'di ko na alam ang gagawin ko hanggang sa nag brown out kaya lalo akong natakot napabangon ako at napatakbo sa pintuan hanggang sa may mabangga akong isang bagay na pag aakalang kahoy o pader. Napa kapit ako dito ang tigas ng bagay na 'to. Hanggang sa nakarinig ako ng pag singhap mula sa tainga ako. Nanlaki ang mga mata ko sa sinabi nito.

I'm tired. Pagod na pagod nako.. gusto ko na nang kalayaan. Ayoko nang masaktan, ayoko nang umiyak, ayoko nang maging mahina. Pagod nakong humingi ng attention, pagod nakong mahalin siya, pagod nakong magbigay ng pagmamahal. Gusto ko nang kumawala mula sa rehas na ilang taon nakong nakakulong, gusto ko nang lumaya. Mahal na mahal ko siya pero pagod na pagod nako! Ayoko na!

Please, can you give me? Agad kong isinend ang desperadang reply ko. This is it! Makakaalis na ako sa islang ito at Gabi na nang magising ako dahil sa gutom. Tamad na bumangon ako at naupo saka sumandal sa headboard ng kama. Ghad, kagigising ko pa lang pero ramdam na ramdam ko pa rin ang pagod. I feel so sore.

tumalon si Craig sa kahoy na bakod at tumakbo palapit sa dalawa saka ito sumakay sa itim nitong kabayo. Nagpakitang gilas si Craig. Pinatalon niya ang sinasakyan nitong kabayo sa mga obstacle na nandoon. Nakakahanga dahil hindi pa rin ito kinakalawang. Pero sa huling obstacle na tatalunan nito ay biglang nagloko ang kabayo nito dahil biglang may dumaan na malaking daga sa harapan nito. Tumayo ang kabayo at tumataas-baba ang puwetan ng kabayo. Nanlaki ang mga mata niya nang ihinulog ng kabayo si Craig.

sabay hubad ng basa kong damit at labas ng cr. pagkalabas na pagkalabas nya ng banyo ay nanghihinang napaupo at umiyak na lang ako ng umiyak.. nahanap niya na ko! hmmmf thanks sa pagbabasa please support my story ....^^,votes and comments sa may gusto please reads*^^*

Napangiti ako at umupo sa tabi nila, sinusubukang itago ang pagod at kilig na nararamdaman pa mula kanina. “Traffic sa daan, pero worth it kasi ang ganda ng mood tonight,” sagot ko, pilit pinapawi ang pagod. Ramdam ko ang saya nila, pero may kakaibang bigat sa dibdib ko—parang may nanonood, o baka guni-guni ko lang.