Pagod Na Pagod Na Ako Script Novels & Stories

Hindi na ba ako pwedeng makaramdam ng pagod? Hindi ba pwedeng pagsilbihan niyo naman ako kahit ngayon lang? Pagod na ako kakatulong. Kung gagawin ko na naman ang best ko sa lahat ng bagay, masasabihan na naman ako na kayang-kaya ko kaya sa huli ay hindi na nila ako pagtutuonan ng pansin kahit pa nahihirapan na ako. “Napaka antukin mo.”

Gervanni Lucrese's POV "B-B-Bansot... N-Napaka---Napakalaki nga niyang problema mo. Sobrang...laki... *faints*" Hindi ako nakagalaw dahil sa narinig ko. Lahat kami ay halos matanggal na ang panga sa sobrang pagkaka-nganga dahil sa kagaguhang sinabi niya. God, hindi ko kinaya ang sinabi niya. *faints*

Pareho silang hingal, pagod, at sa malamang na pawis na pawis. "I want more. Damn! I miss you that much?" hindi makapaniwalang tanong nito. Pagod siyang napangisi at niyakap ang batok nito. Pagmulat niya ay nakapikit pa ang mga mata nito kaya't siya na ang unang humalik sa mga labi nito. Hindi naman siya nabigo dahil agad itong sumagot. Nagawa pa siyang buhatin. Naupo ito habang bitbit siya, ang ending bumalik siya sa kandungan nito.

Napahiga kami sa damuhan dahil sa pagod, kahit pala 'yong kasama namin ay napabagsak din. “T-That. . . wouldn't, wew, happen again.” Hinihingal na sabi ni Kaizen. Hiningal din ako roon kahit 'di ako tumakbo ah. Napagod ako sumigaw, na feel ko 'yong pagod niya.

Kabanata 10 KATH POV Na bigla akong napabalikwas nang gising sabay tingin ko sa paligid kong isang lang iyon panaginip, kaso hindi panaginip kundi isang totoong pangyayari at kung panaginip ito isa itong banungngot. Ramdam ko pa rin ang kirot ng pisngi ko dahil sa pagkaka-sampal ni Steven, napa-hagugulgul ulit ako at awang-awa sa sarili hindi ko alam kong bakit nangyayari ito sa akin.

Pagod na pagod na siya at antok na antok dahil sa buong magdamag na walang tulog pero hindi niya alinatana iyon dahil ang mahalaga, ay naisakatuparan na niya ang kanyang mga plano. “Bye, girl! Magkita na lang tayo sa ibang araw! Pahinga na muna tayo ngayon, masyado akong napagod dahil sa ginawa natin! Hahaha!” Paalam niya sa kaibigang hindi na nag-abalang bumaba ng sasakyan at sinabayan pa niya ng malutong na halakhak na parang halakhak ng isang taong nagtagumpay sa kanyang nais.

Pwede namang isantabi ko muna ang pagod ko ngayong araw dahil sayang ang proyekto pag nagkataon. "Hello, Aniah Carlotta Quapenco speaking, how can I help you?" I answered using my business tone voice. Baka mamaya eh kung sino pala ito edi safe. "Love me babe." Anakanang nanay mo Isidro Felipe! Akala ko tapos na ang paghihirap ko sa pakikisama sayonh hayop ka hindi pa pala.

Guia POV Isang mahinang pagtapik sa aking pisngi ang nagpabalik sa aking huwisyo. Nang imulat ko ang aking mata ay sandali pa akong napapikit muli dahil sa nakakasilaw na liwanag sa buong silid. “Thank God, you are awake.”

I'm tired. Pagod na pagod nako.. gusto ko na nang kalayaan. Ayoko nang masaktan, ayoko nang umiyak, ayoko nang maging mahina. Pagod nakong humingi ng attention, pagod nakong mahalin siya, pagod nakong magbigay ng pagmamahal. Gusto ko nang kumawala mula sa rehas na ilang taon nakong nakakulong, gusto ko nang lumaya. Mahal na mahal ko siya pero pagod na pagod nako! Ayoko na!

mapagkumbaba kong tanong. Ayaw ko nang pahabain pa ang problema na 'to dahil pagod na rin ako mula pa kaninang umaga. Kaagad na lumamlam naman ang kaniyang mga mata at saka marahan na umiling.j "I-I ... I-I'm just scared na baka this time ay mawala ka sa akin. I-I ... I-I can't see the future without you, Diego. I love you so much, alam mo 'yan."