Novel & Cerita Pagpapaikli Ng Salita

Ang Pinto SA simula palang ay napapansin ko na ang kakaiba sa kanyang mga ikinikilos, mga katahimikan na lumilikha ng isang maingay na alingaw ngaw na bumabasag sa aking mga tengang nasasabik sa kanyang mga salita. Madalas sarado ang pintuan ng kanyang kwarto, hindi ko man lang narinig maski ang lagitgit nito. Ang dating masayahin at pala-ngiting anak ay napalitan ng mga salubong na kilay, at kadalasang kayamutan, nangyayari ito sa tuwing maghahanap kami ng sagot minsan sa mga kumustahan sa bahay habang nakukuha namin ang oras niya. Nakababang mga mata, at tipid na mga salita, tumitindig na parang isang pinuno sa kung anu man ay 'di naman alam.

Bat parang sya pa yung galit? "Sge bilisan mo nalang mag-ingat ka!"Ibaba ko na sana ang cellphone ko nang magsalita pa sya! "Mag iingat ka rin boss...Mag ingat ka palagi boss!"Kinabahan ako pagkasabing pagkasabi nya palang sakin shit?!!!Bakit iba dating sakin nung words nya?Nakakaba, nakakatakot,nakakapangilabot! Simasabi nya ba talagang mag ingat ako o timatakot nya ako o kaya may kahulugan yung sinasabi nya?yun kase talaga dating sakin aish!!Nagugulo lalo isip ko!

Kung nasa paligid ko lang ang mga ito ay maaaring kakilala ko lang sila at nakakasalamuha sa bawat araw ko. Mga kasamahan ko ba sa trabaho? O ang mga personal kong kakilala? Huminga ulit ako ng malalim. Bakit naman nasabi ni Papa ang mga salitang iyon? Anong basehan niya? May alam ba siya sa mga taong nakakasalamuha ko? Hindi ko na mabilang kung ilang beses na akong huminga ng malalim. Pati ang paghinga din ng malalim ni Zykiel ay naririnig ko.

paismid pa nitong wika na ikinangiti ko nalang. Nasabi ko sa kanya noong nakaraan na gusto ko siyang pasalamatan sa tulong niya na makausap ang Mama ko. Tumanggi pa nga siya noon at sinimangutan ako. Naalala ko pa ang sinabi niya na labis kong ikinainis din.

singhal nito. "That is one of the beke language na ang ibig sabihin ay tomboy or lesbian." Paliwanag ko sa kanya. "Hoy, umayos ka huh! Don't tell me na namamakla ka na!" "Tsk...pasmado na naman 'yang bibig mo. Narinig ko lang 'yan huh!" Natawa na lang ito at kapagkuwa'y biglang nalungkot.

Akala ba niya, niloloko ko lang siya? “Bakit naman? Hindi ba kapani-paniwala?” tanong ko nang nakakunot ang noo. Tumawa siya nang bahagya. “Bakit naman ako maniniwala kaagad sa mga magagandang salitang naririnig ko? Have you ever heard of too good to be true things mostly are brought by impulsive feelings? You may mean it now, pero paano kung nakapag-isip ka na nang mabuti? Magagawa mo pa rin ba ‘yan sa akin?”

"That's exactly what I'm getting from you, Genessia." "It's all semantics, Your Highness." "Semantics? No. Those are the first words you blurted out, meaning it is how you perceived me." "Goodness. For once, can you please listen to me? Hindi 'yong panay ka jump into conclusion, palaka ka ba?" Huli na para mapigilan ko ang mga salitang lumalabas sa bibig ko. "What the fuck?" "Shit!" Nanlalaki ang mga matang kinalampag ko ang salamin, "Para! Jaques, itabi mo parang awa mo na."

Pero ang salitang nakaukit sa punong 'to ay simbolo ng pagkakaibigan naming binuo ng nakalipas na ilang taon. *Flashback* "Paaaa. Pasan mo 'ko. Please" paglalambig ko kay Papa habang binabaybay namin ang malawak na kagubatan. Naisipan kasi nila Mama na pumunta kami sa probinsya nila. At ngayon kasama ang mga kamag-anak ko ay papunta kami sa isang ilog na nasa dulo ng gubat. "Sabihan mo muna si Papa ng Iloveyou." masayang wika ni Papa saka lumuhod sa harapan ko.

“We’ll ruin you.” Nakangiting binigkas ni Gael ang mga salitang iyon habang nakatingin kay Luther, punung-puno ng pagmamataas. Ang bawat salita ay parang sibat na itinarak sa harap ng maraming tao.

' pagputol ni Miks sa salitang sasabihin ni Eks. 'Wala ka nang kinalaman dito Miks, wag mong banggain ang dapat hindi mo binabangga. Hindi mo mamalayan na nawala na pala ang napakahalaga sa buhay mo dahil lang sa binangga mo ang hindi mo dapat ibinangga' 'Isa ba itong pæřețø...' 'Kung iyan ang iyong iniisip. Oo, Tama ka' 'Depleastad'ia!'