Pakikipag-usap Mga Nobela at Kwento

Nakuha parin niyang magbiro. " Sabi mo mag-usap lang tayo. " Inis na bulalas ko sa kanya. Gusto ko ng umuwi dahil natatakot nga ako. " Mag-usap nga tayo. I mean, kumain na tayo para may lakas tayong mag-usap. Ano ba sa tingin mo ang sinasabi ko? Maliban nalang kung may gusto kang gagawin natin habang nag-uusap tayo?" nanunuksong wika niya. Kaya agad ko siyang inirapan para maitago ang pamumula ng mukha ko.

Napaka seryoso naman kasi nila na parang ang hirap biruin kaya tuloy hindi ako mapalagay kapag may gatherings ang mga mag kakaibigan na ito at isinama pa kami sa lakad nila. Tuloy ang nangyayari ay kamingmga jowa ng mga ito ang mag kaka sama at mag kaka usap din. Ang hirap naman kasi na basta na lang sumingit sa usapan ng mga ito eh. Lalo na kung lahat sila ay naka tingin sayo. Kaya huwag na huwag ka na lang e imik kung hindi ka naman nila tatanungin.

mahabang saad naman nito. Hindi na lang ako kumibo dahil baka kung saang usapang ‘bato’ pa mapunta ang pag uusap namin. Baka mula sa bato na graba ay mapunta pa sa bato na nire-repack at— oh, my g! I know, you know what I mean!

"Wait! Wait Isabel, please kausapin mo ako ng maayos." "Paano ba makipag-usap ng maayos? Hindi pa ba kita kinakausap ng maayos? Tsaka hindi ba sinabi ko na sayo noon, mag-uusap lang tayo kung may dahilan. Kausapin mo ako kung gusto mo ng mag practice, kausapin mo ako tungkol sa project ng grupo, pero kung hindi naman mahalaga, huwag mong sayangin ang oras ko." Mahaba at sunod-sunod ang salita ng babae pero parang slow motion ito para kay Philip.

Sabi niya ng napakalalim na nakangiti sa aking ina habang papasok siya para sa isang malambot na halik sa kanyang mga labi “Okay, I think tama na yung PDA. Ginugol ko ang kalahati ng buhay ko na makita kayong hubo't hubad na magkasama, maaari ba tayong magkaroon ng maayos na pag-uusap nang hindi nag-iingay kayong dalawa at binibigyan ang isa't isa ng Goofy eyes” sabi ko na binibigyang-diin ang huling bahagi. "Kung gusto mo akong pag-usapan, mag-focus ka lang sa akin." Malakas na wika ko, pinagalitan sila

"Open this door. Kailangan nating mag-usap." Hindi pa rin ako umimik. Anong mag-usap? Wala na kaming dapat na pag-usapan pa! Iyon lang ang sadya niya? Pwede naman niyang itext! Hindi na niya kailangan pa na pumunta dito!

sagot niya Tumango naman ako at kumuha ng malamig na tubig bago binigay sa kaniya at umupo sa tapat. "Anong pag uusapan natin?" "Una sa lahat bago natin sisimulan 'to. Isang tanong, Isang sagot. Siguraduhin mo lang na nagsasabi ka ng totoo." Seryoso niyang sabi bago uminom ng tubig at pabagsak itong inilapag sa coffee table. "Ano iyon?" Bored na tanong ko. "Mahal mo ba siya o hindi?"

Tss. Umupo ako sa medyo madilim na parte ng silid upang hindi nila ako pagpiyestahan. Mas maganda kasi rito dahil iwas sa pakikiusyuso. Tapos na rin naman ang pagpapakilala sa akin at sa tingin ko ay naeengganyo na silang mag-usap tungkol sa business.

At higit pa sa kanila? Tapos yung baby talk. Si Subject Three ay sinabihan na maghanda para sa pagbubuntis. Ngunit ng tanungin niya kung paano pamahalaan ang pamilya sa panahon ng pagbubuntis o kung ano ang mangyayari kapag nadagdagan ng sanggol ang kanilang mga gastos, umalingawngaw sa kanya ang panunuya ni Damion. "Buwan buwan kitang binibigyan ng pera para sa mga gastusin, 'di ba? At nagrereklamo ka pa? Sa ibang lalaki ba ginagastos mo?"

“Wrong send ba ‘to?” Hindi siya sigurado, pero ang sigurado niya ay... ayaw niyang maabala ng kahit sinong may biglang pagsisisi. Marami na siyang pinagdaanan. At kung ngayon lang sila natauhan, problema na nila ‘yon. Block. Block. Isang tapik sa screen, at tuluyan na niyang isinara ang posibilidad ng pag-uusap. ---