Novel & Cerita Pakikipag-usap

During Date “First, you both have a first easy conversation. May awkwardess ng konti dahil unang pagkikita niyo palang. Pero you will feel na hindi siya mahirap kausap” Second, pareho kayong natatawa sa pinag uusapan niyo. Having the same humor is another way for both of you to be close. Mas madali mo rin siya makikilala sa pamamagitan nito Third,Time flies when you are together. Yung tipong hindi mo namamalayan na halos 2 oras na pala ang nakalipas habang magkausap kayo

“Anong problema? Anong nangyayari rito?” Mabilis siyang ngumiti nang mapagpaumanhin sa nakakatakot na grupo sa harapan niya. “Pwede naman siguro natin tong pag-usapan, tama? Hindi natin kailangang mag-away. Pasok kayo… Oh, kumain na ba kayo? Kakaluto ko lang ng hapunan. Pwede tayong mag-usap habang kumakain ng masarap—” “Tabi!”

Nakuha parin niyang magbiro. " Sabi mo mag-usap lang tayo. " Inis na bulalas ko sa kanya. Gusto ko ng umuwi dahil natatakot nga ako. " Mag-usap nga tayo. I mean, kumain na tayo para may lakas tayong mag-usap. Ano ba sa tingin mo ang sinasabi ko? Maliban nalang kung may gusto kang gagawin natin habang nag-uusap tayo?" nanunuksong wika niya. Kaya agad ko siyang inirapan para maitago ang pamumula ng mukha ko.

Mukhang may importanteng pag uusapan. Isa lang naman ang napag uusapan kapag ganyang seryoso na. Strategies. Pero mukhang ibang strategies ang mapag uusapan. Wala akong alam na makakalaban naming gang. Tahimik ngayon sa UG kaya malabong dun ang usapan. Napapaisip tuloy ako. Naalala ko ang text ni sungit. Eto na nga ang sinasabi nya. War really started. I really need to be careful. Isang maling galaw ko lang, Ako na ang paglalamayan.

sarkastikong sabi ko. ["Anong ibig mong sbaihin?"] Napasinghap ako. Ang hirap talagang makipag-usap sa bobo. "Check his background, check his condition right now. Akala ko pa naman buo na ang details na binigay n'yo may nakaligtaan pa pala kayo." ["Patay na ba s'ya?"] "Chill ka lang, hintayin mong bayaran ka n'ya sa bangungot."

Seryoso na itong nag-uusap, mabuti naman. “Mukhang gumawa ka na naman ng paraan para makapag-usap sila, sa tingin mo magiging okay sila after that?” tanong sa akin ni Tristan. “Oo naman ‘no. Communication is the key!” saad ko sa kaniya. “Sabagay, tayo kaya? Kailan magiging pareho sa kanila?’” tanong niya na ikinakunot ko ng noo.

sabay pitik pa sa noo ko "A--aray naman po nakasanayan ko na po kasi eh" "Isa pa iyan 'PO' na iyan ganun na ba ako katanda sayo hmm?" "Heheh Oo na, hindi na nga 'PO' oo nga pala kunti lang pala ang tanda mo saakin" napangisi pa ako Bumusangot na lang ito' ang cute lang ehh "Iniiba mo naman na ang usapan natin ehh"

Parang ngayon na lang ulit kami ng usap ng gantong kahaba. Paguuwi kasi s'ya it's either tulog na 'ko.Wala s'ya sa mood na makipag usap.Rereplayan n'ya ko ng 'okay' o kaya 'di n'ya ko papansinin.Nakakapanibago lang.

Parang may pinapasan na mabigat. “Pinsan, talaga bang gusto mo lang magkape o may iba ka pang dahilan? May gusto ka bang sabihin o pag-usapan?” Nasa tabi na niya ako. Sabay na ang aming paghakbang pababa ng hagdan. Sandaling sulyap at mapait na ngiti ang tugon niya. “Kapag ba magkakape, kailangang bang may sasabihin o pag-usapan?”

pagbibiro ako Nang makapasok na kami sa bahay niya ay umupo ako sa kanyang sala. "A-anong pag uusapan natin? Gaano ba kaimportante 'yan at kailangan dito pa tayo mag usap? tanong ko "I have something to tell you Hailey, matagal ko na dapat itong sinabi sa'yo pero wala akong lakas ng loob at dahil na rin sa kasunduan na meron tayo."