Pal Announcement Script Novels & Stories

Sabi niya ng napakalalim na nakangiti sa aking ina habang papasok siya para sa isang malambot na halik sa kanyang mga labi “Okay, I think tama na yung PDA. Ginugol ko ang kalahati ng buhay ko na makita kayong hubo't hubad na magkasama, maaari ba tayong magkaroon ng maayos na pag-uusap nang hindi nag-iingay kayong dalawa at binibigyan ang isa't isa ng Goofy eyes” sabi ko na binibigyang-diin ang huling bahagi. "Kung gusto mo akong pag-usapan, mag-focus ka lang sa akin." Malakas na wika ko, pinagalitan sila

mahina at naiiyak na anito. Mukhang naawa naman si Maki kaya binuwag na niya ang pagkaka-krus ng mga braso niya at hinagod na lang ang likod ni Aladdin. “Huwag ka nang sad... Ako na lang magwi-wish fow you,” alok pa ng anak ko. “Wala sa script iyan ha...” usal ko. Napahalakhak naman si Roma. Lumiwanag naman ang mukha ni Little Aladdin. “Talaga?”

Ang asong ito ay tila binuksan ang ilang switch pagkatapos ng sayaw na iyon, at ngayon ay lalo pang nagiging malandi. [Sy Director: Magaling ang lugaw] Masunuring tumango si Alana: "Hello, boss." [Sy Director rewards anchor with a super rocket *1] (1000 fish balls)] [Director sy: Halika, ipakita ko muna ang suporta ko] Sa oras na ito, dumating ang application for pk connection. Akala ni Alana na ang anchor ng guild ang naghahanap sa kanya para sa isang PK, ngunit hindi inaasahan... si Banana Pie ito.

paalam nito Maya maya lang ay sinundan ko na ito, at sakto dahil nasa loob ito ng cr at naiwan sa hand washing ang purse nito at agad ko naman itong binuksan at nakita ko nga ang script nito para sa speech niya mamaya, at agad ko naman itong pinalitan ng binigay ni andrei. At ng matapos na ito, agad naman na kung lumabas.

Pero sa bawat hakbang nito, parang lumiliit ang mundo ng Kalye Pusali. “Sir, later po,” aniya sa Jayden, sabay ibinaba ang telepono. Sumulong si Mang Romulo sa harap, parang may microphone kahit wala. “Final na,” anunsyo niya, malakas ang boses. “May buyer na.” Parang may hinigop na hangin sa buong Kalye Pusali. May mga nagmura. May mga napaupo. May mga batang kumapit sa nanay.

sabi ko. "paano kung hindi?? so, madali nalang ulit sa kanyang gawin ang ginawa n'ya, dahil alam n'yang madali kalang magpatawad. Walang masama sa pagpapatawad, pero ibigay mo lang 'to sa taong karapat-dapat at tunay na humihingi ng tawad." sabi n'ya. Pagkatapos n'yang sabihin 'yun, ay nagpaalam na s'ya sa 'min at umalis na. Nilapitan ako nila andrea, clarisse, patricia, bernice at daryll. Inabot ni daryll, ang script ko sa play.

I just gave her a small nod causing her to let out a polite smile and said, "Okay sir, thanks." Matapos umalis ni Kallista sa harap namin, ilang sandali lamang ay tumunog na ang introduction audio. Uno automatically hissed at the impact. This is the issue with him; ayaw niya sa maingay but this time wala siyang magagawa.

Pasimple niyang iginala ang kaniyang mga mata para hanapin si Billy. “Ladies and gentlemen, good evening! To all guests, relatives and friends of the celebrant, you are welcome here. Tonight, we are lucky to join and witness the 27th birthday of our dearest man of Del Pacio.” Mahabang pahayag ng announcer na malinaw naman niyang narinig. “Ladies and gentlemen, please welcome! Our birthday celebrant tonight, Mr.Kurt Justin Steve Del Pacio!”

Text message PA (personal assistant): Kung wala kang gagawin at gusto mo magpa-lamig ng ulo message mo lang ako →⁠_⁠→ Rea: Gago, tigilan mo ako ᕦ⁠(⁠ò⁠_⁠ó⁠ˇ⁠)⁠ᕤ PA (personal assistant): Wala akong ibig sabihin sa message ko, miss mo na ba? (⁠◠⁠‿⁠◕⁠)

Nasa pagitan sya ng pamamangha at panggigilalas. A sudden lump formed in her throat. Ilang beses syang napalunok at pilit na iniaalis ang tila kung anong bagay na nakabara sa kanyang lalamunan sa pagnanais na makapagsalita. "Who are you???" sa wakas ay narinig niya ang sariling tinig. "Ako po si Rafael Samaniego, senyora." magalang na sagot ni Pael.