Pal Announcement Script Novels & Stories

tanong niya, medyo iritado. Napakamot ng ulo si Palvin. Lumapit siya kahit ramdam niya ang mabigat na aura ng kanyang boss. "Ah! Ganito lang yan, boss," sabi ni Palvin, habang pinipindot ang ilang mga button. "Hello? Helloooo? Rinig niyo ba ako? Testing. One, two, three. Mike test. Momo po ako. Tymes tow. Ayos na boss," sabi ni Palvin habang ngiti-ngiti.

“Kabubuhay buhay ko lang muli kaya masyado nang hindi patas kung mamamatay lang ako sa pamamagitan ng isang palm attack.” Gusto niya sanang iwasan ang pagatakeng iyon pero masyado na siyang mahina kaya hindi na siya nakatayo pa, paano pa kaya ang pagdepensa mula sa pagatakeng iyon. Habang nakikitang palapit ang palm attack sa kaniyang dibdib, agad na itinaas ni Darryl ang kaniyang mga braso para ilagay ito sa harapan ng kaniyang katawan. Alam niyang hindi ito makakatulong pero mas maigi na ito kaysa maghintay ng kaniyang kamatayan.

*]:pointer-events-auto scroll-mt-[calc(var(--header-height)+min(200px,max(70px,20svh)))]" dir="auto" data-turn-id="request-WEB:e1869b08-1275-43e0-815d-aa0bac633001-0" data-testid="conversation-turn-2" data-scroll-anchor="true" data-turn="assistant"> Walang sumagot agad. Nagkatinginan sina Paulette at Elijah, tila parehong nag-aalangan kung ano ang sasabihin.

Hindi inakala ni Pamelle na aabot sa ganitong kawalang-hiyaan ang kanyang ama—ang pilitin siyang pumirma sa harap-harapan. “Paano kung tumanggi ako?” “Akala mo ba ay magagawa mo ang lahat ng gusto mo sa pamamahay na ito? Ito ang tahanan ng mga Pablo. Lahat ay sumusunod sa utos ko.” “Pamelle, there are a thousand ways para mapapirma kita,” may yelong saad nito. “Ikukulong kita, gugutumin ng ilang araw—pipirma ka rin sa huli. Ayoko lang patagalin pa ito. Siguradong naghihintay na si President Gonzalez.”

Halos wala tuloy siyang maalala. [Okay...] Saglit pa ay tunog na ng keyboard ang narinig sa linya. May tina-type ang assistant niya. [Maestro, it's not camera six. Susubukan kong i-check ang iba pang mga CCTVs. Golden Palm Hotel, 'di ba?]

Nahulog siya sa sofa at napasigaw sa sakit, "Baliw!" Mayroong ilang mga bagay na kapag ang isa ay gumawa ng unang hakbang, hinding-hindi na maibabalik. Isang script? Saan niya kukunin ang script! Ito na ang huling ginawa ni Xandra. Gusto niyang patunayan na may plano siyang talunin si Allen! …

ZAMUEL POV NAKARATING ako sa company namin nang makaalis na kaming dalawa sa penthouse, binigyan ko siya ng copy ng key card ng penthouse at sinabi ang pin code nuʼn. Hindi lang iyon ay nagpalitan kami ng social media, second account ko ang aking ginamit. Mahirap na kapag nalaman niyang konsehal ako. Baka layuan niya ako. Fuck! “Good morning, Mr. Zimmerman. Mukhang na—late kayo?”

Payapa. Tinanggal niya ang kanyang sapatos, huminga nang malalim, at pagkatapos ay umupo sa sopa. Nang ilapag niya ang kanyang telepono sa maliit na mesa, may lumitaw na notification sa screen. Isang mensahe, walang lagda. Tulad ng dati. «Ngayong gabi, 11 PM.»

“Salamat din. Sige, mag-iingat ka.” Nang makaalis siya ay tumuloy na ako sa lobby hila ang maliit na travelling bag ko. The lobby looked fancy at modern ang interior nito. There’s a lot of silver and jewels to lighten up the place; kahit ang mga fountain sa gitna ay hindi matatawaran. It’s simply elegant. Nang i-approach ko ang receptionist ay ngumiti ako sa kaniya. “Good afternoon, ma’am. I’m looking for Paul Gonzales. Is he here today?”

paos na usal niya. "Let it go, baby," Aslan said at kasabay ng dila niyang s********p sa kaniyang kaselan ay pabilis nang pabilis ang paglabas-pasok ng kaniyang daliri. He thrusts one more time and Tatiana exploded in his mouth. He swallowed Tatiana's juices. He also licked his fingers and closed his eyes, ninamnam ang lasa niyon. "Delicious and sweet," he mumbled while looking at Tatiana, breathlessly.