Novel & Cerita Panakip Butas

Crush lang naman eh. "Sa dinami-dami ng puwedeng ibato...ito pa? Ano ito? Bakit may butas?” “Pasensya na po kung may butas. Wala kasi akong pambili pa dahil hindi pa ako sasahod. Wala pa akong isang buwan dito. Pero next month bibili na talaga ako ng bago.” Napailing siya habang iniunat ang kamay papunta sa akin.

kibit balikat nitong ani saka ako tinalikuran. "Arghh! Nakakabanas ka talaga Makas the walking ice!" "Tss ang dami mong dada, halika na naghihintay na sila Papa sa ibaba." Sabay kaming bumaba at natagpuan sila Pops kasama ang apat na ostrich na tulad ni Makas ay may mga pasa na sigurong nakuha nila sa pakikipagbugbogan, at ang mga damit ay may talsik ng dugo.

Talagang pinaka titigan pa ng unggoy yung butas sa may bandang pantakip sa may p*ke. “bat may butas? Para ba pag nag s*x tayo dito ko na lang isusuot yung t**i ko?” painosente niyang tanong na may halong kabastusan. “Travis akin na nga yan!” dahil sa sobrang hiya ko ay mabilis akong lumakad papalapit sakaniya, pero dahil basa ang paa ko ay nadulas ako sa tiles at patihayang bumagsak sa sahig habang nakabukaka sa harap niya!

Nakakapagtaka kung saan napunta lahat ng pera. At siguro rin ang package na tinutukoy ni papa ay ang mga package na galing sa ibang bansa na minsang nakikita kong dumarating sa amin na halos lahat kay tita napupunta na labis ko pa ngang kinaiinggitan noon dahil nais kong magkaroon ng mga bagay na iyon, mga bagay na sa akin naman pala talaga dapat pero sinarili niya. Lahat ng mamahaling sapatos, alahas, bag at iba pa na nakita ko noong laman ng package kinamkam niya lahat na wala kahit isa man roon ay nahawakan ko.

"Lahat? Hindi ka man lang nagluluto. Umorder ka lang ng takeout. Tamad ka lang nanay." Si Subject Two, bilang iisang tao, ay nagbahagi ng parehong pagkamuhi sa pagsisikap. Masyadong maraming trabaho ang pagluluto, kaya nanatili itong takeout. Nakakagigil ang babala ng sistema: [Ang kalusugan ni Sean ay lumalala at ang kanyang mga marka ay bumababa. Kung walang pagpapabuti sa pagtatapos ng termino, si Subject Two ay ituring na isang pagkabigo.]

Pakiwari naman niya ay walang makakahalata sa mga ipinagsusulat niya. 4. itlog sabon panlaba napkin (yung may pakpak) katol (isang kahon para libre stand) canton (iyong nanggagalaiti sa anghang) Panghilod Makalipas ang ilang oras ay nagsalita ang isa sa mga nag-oorganisa ng nasabing pagtitipon, isang Amerikanong lalaki na patpatin at may boses bungisngis ngunit mukhang may alam naman.

sagot niya. May hingal na pumasok bigla sabay tawag, "Boss!" Sabay-sabay silang napatingin rito at si Darwin na naman. "Anong issue mo?" tanong niya. "Si Marcus Boss, gustong manghiram ng Butane." "Butane?!" bulalas niya sinabayan ng ibang tao niya. "Oo, Boss..." Napakamot ito sa ulo. "Magluluto daw ng chicken nuggets."

paliwanag pa nya " Tito Baket? po kase ang aga mong Pina Manage nang kompanya si Blue?" Tanung neto "Matanda na ako Brando hindi ako pabata One Day mamawala ako hindi naten alam ang Buhay Kung kaya pinasa ko sa Kanya ang pamamahala dito" seryosong sagot nya rito "I see " but Malakas kapa tito at mahaba ang buhay Mag kakapamilya pa si Blue " nakangiting sabi nya rito

Kinabukasan. “Bukas, pupunta ako diyan." Pagkababa ng telepono, inisip niya kung anong uri ng sakit ang maaaring dinaranas ni Lola Spice kalye, at pagkatapos ay pumasok siya sa kainan. Hindi abala ang kainan, kaya umupo siya sa isang booth at nag-order ng hapunan, mabilis itong dumating, at nilamon niya ito, sabik na makauwi, at pagod na siya, ngunit gumaan ang pakiramdam niya sa pagkain. Nang matapos siya, binayaran niya ang kanyang singil at humakbang siya pabalik sa isang kadiliman sa likod ng kainan.“Let me go!” "Huwag mo akong hawakan!" Tumakbo si Alex sa eskinita at nadatnan niya ang isang lumang van na nakaharang sa pasukan, pinipilit siyang umikot. Limang binata ang nakahawak sa isan

August's POV Nakarating na kami sa Batanes at may sumundo naman sa amin na isang 20 seaters Van. Medyo malaki ito kesa sa karaniwang Van na nakikita ko na bumabyahe. So we ride all together in one vehicle. Nagstopover lang kami sa isang restaurant doon para mag-agahan but at the same time we enjoyed our eyes with the view. Almost everything is green. The houses there are made of rocks and we can see people walking down the streets wearing like a wig that is made of hay. I don't know why they are wearing those stuff, pero palagay ko ay hindi ko yun kaya dahil makati yun.