Panakip Butas Novels & Stories

Bakit ba ako nagkakaganito – labis na nasasaktan na nakikita kong nahihirapan si Lance? “Sa loob ng ilang buwan ay naging miserable ang buhay ni Papa. Ilang ulit niyang ipinahanap si Mama at nang makita ay kagaya din ng ginawa ko, nakiusap na bumalik ito at piliin kami. Ngunit wala ding nangyari. Napadalas ang pag-iinom ni Papa at lalo siyang naging malulungkutin. Dahil doon ay ipinangako kong gaganti ako kay Mama at sa lalaki niya. Nang magbakasyon kami sa Palawan ay doon nakilala ni Papa si Mama Angela. Dala siguro nang kalungkutan ay madaling nahulog ang loob ni Papa sa kaniya. Ayaw ko mang mag-asawang muli si Papa, pero nang makita ko kung paano tratuhin at alagaan ni Mama Angela si Papa

Subalit may iba pa iyong pakay na hindi niya rin naman pwedeng sabihin sa asawa dahil magagalit ito. “Nagluto ako ng nilagang buto-buto ng baka. Bigla akong nag-crave sa mga gulay na kasama noon, lalo na sa patatas, mais at saging na saba.” masiglang pagbabalita ni Bethany na balik na sa dati ang sigla, parang hindi siya nagalit kanina sa late nitong pag-uwi. “Bihis ka na. Ihahanda ko na ang pagkain natin.”

Isabelle Kinabukasan, maaga kaming nagising, ang kanta ng tandang ang hudyat na nagsimula na ang buhay sa bukirin. Ang bango ng kape ni Mama ay bumalot sa buong bahay, kuha ‘yon mismo sa mga tanim naming kape. Tuwang-tuwa si Nathan dahil isinama siya ni Papa sa maliit na kulungan para tumulong sa paggatas ng baka. Pagbalik nila, may ‘milk mustache’ ang bata at may hawak na asul na mug. Akala ko nga ay matatakot sa baka pero hindi daw natinag sabi ni Papa.

paliwanag nya "Magaling ka sa lahat ng bagay na ginagawa mo cuz. Napapabilib ako sa'yo." Nabaling ang atensyon nila kay Nate na winaksi na ang milk bottle. Malamang ay busog na ito. Nagpupumilit itong tumayo sa kandungan niya saka ngumiti at tinaas ang kamay papunta sa kuya Peter niya. "Kuya, gusto ata magpabuhat ni Nate sayo."

Chapter 58: Tuba/Lambanog Challenge Kina hapunan ay naghanda na ang lamesa sa labas, may kasama pa itong pulutan na tinatawag nilang nilagpang na manok. Bago sa paningin ko ang naturang pagkain, pero mukhang masarap naman. Sa amoy pa lang ay masasabi mong masarap ito. Hanggang may dumating na apat na kalalakihan na may dalang apat na galon. Pinagwalang-bahala ko lang ito hanggang nilagay nila ito sa mesa kung saan ang pulutan. Habang tinitingnan ko ito, nakita kong may lumalabas na bula. Siguro ay isa iyong dishwashing liquid. Hanggang tinawag na ako ng aking future biyenan na nakaupo sa mesa. Kahit nagtataka ako, pinuntahan ko pa rin ito hanggang nagsalin siya sa baso, puno, at binigay iyon

P*nyemas Wala namang sinabi si Kane na passcode e ano gagawin ko Lumapit naman ako dito at akmang hahawakan ito pero agad napatigil ang kamay ko sa ere ng may humawak dito,Hindi lang isa kundi dalawa.Tiningnan ko naman kung sino ang humawak sakin at si Butler lang Pa'la pero may Isang kamay pa sa balikat ko kaya nilingon ko ito and it was Kane.. "Wow ha...Anong Meron sa inyu at pinigilan niyo ko?"Nagtataka kung tanong sa dalawa bumitaw naman sila at si Butler John naman ay yumuko

panimula ko. Agad ko namang inisip ang klase-klaseng bigas na mayroon kami kagaya na lamang ng NFA, Ivory, Brown Rice, yellow corn at marami pang iba. Lahat ito masasarap at tatak District G. Ito ang nagsisilbing pamana ng aming mga ninuno na inaangkin ng mga tao sa government.

“W-wala Akong load e. Akala ko meron kaya di ako nagpaload. Bumili ako ng makakain.” “I brought you some. Give me that. Why are you walking?” Mabilis na kinuha Nito ang kanyang dala-dala, “Fuck. This is heavy. What's this?” “D-dalawang kilong bigas.” “Bigas?” Laglag ang panga nito sa kanya nang sulyapan siya sa mukha”

Pati ba naman ang pagpalakpak bawal? Nang huminto ang tugtog ay isang paa na lang ni Anzel ang inapak niya sa diyaryo. Sa laki ng paa nito ay wala ng espasyo para apakan ko. Kaya sa malaking paa na lang niya ako umapak. “Ops. Sorry, Sir—“ Nanlaki ang mata ko ng mawalan ako ng balanse at muntik ng matumba. Pero mabilis niyang nilagay ang kamay sa likod ko para pigilan ang katawan ko na bumagsak.

Nakatayo si Lauren sa tabi ni Selena, nagulat, kumukurap pababa sa batang babae na nanginginig sa emosyon. Naka-set ang maliit na panga, nanginginig ang baba sa kabila ng sarili, sa paraang ginagawa ng mga bata kapag sobrang laki ng damdamin para sa katawang humahawak nito. “Ayoko nang pumasok sa tangang school na iyon!” patuloy ni Selena, nababasag na ang boses, tumataas at bumababa na parang may gumuguhit sa magkabilang dulo. “Gusto kong umuwi! Gusto kong umuwi ngayon!”