Panakip Butas Novels & Stories

August's POV Nakarating na kami sa Batanes at may sumundo naman sa amin na isang 20 seaters Van. Medyo malaki ito kesa sa karaniwang Van na nakikita ko na bumabyahe. So we ride all together in one vehicle. Nagstopover lang kami sa isang restaurant doon para mag-agahan but at the same time we enjoyed our eyes with the view. Almost everything is green. The houses there are made of rocks and we can see people walking down the streets wearing like a wig that is made of hay. I don't know why they are wearing those stuff, pero palagay ko ay hindi ko yun kaya dahil makati yun.

Bea “Nasaan na ba iyon?” Hinalughog ko na ang buong back pack ko upang mahanap lang ang passport ko. Nakaupo ako sa maliit naming sala habang nakabalandra na sa center table ang lahat ng gamit ko. Kanina ko pa hinahanap ang passport ko at ngayon na kinakabahan na ako. Ang totoo niyan ay TNT na ako sa bansang ito dahil hindi na na-renew ang visa ko. Matapos ang pagdeklara ng kompanya ng bankruptcy, lahat ng ipon ko ay napunta na sa Pilipinas.

Pumasok ang supervisor para ipaalam sa akin. Tumango ako at tumayo sa may pintuan. Ibinaba ko ang ulo ko habang naghihintay. Maya maya, bumukas ang pinto. Nakita ko ang isang pares ng mahabang binti na nakabalot ng itim na pantyhose. Nakasuot din siya ng isang pares ng high heels. Nanatiling nakayuko ang ulo ko habang may paggalang na sinabi, "Magandang gabi, Miss. Ako si Masseur No. 888. Inaasahan kong pagsilbihan ka ngayon."

Malay ko bang magiging gano’n siya ka agresibo kagabi. __ “Erica, bakit walang bagong stock na potatoes?” tanong ko sa manager ng storage room na si Erica. Nag-i inspect kasi ako sa storage room to check the stocked foods—my usual Monday work. “’Yon na nga po ma’am eh. May shortage po sa production ng patatas mula sa Benguet dahil po sa nanalasang bagyo nitong nakaraang buwan. Ang produkto naman mula sa region 10 ay kakaunti lamang,” eksplanasyon ni Erica.

Kay travis lang ako nakakatikim ng ubas na walang buto kasi pag si bev laging may buto wala raw syang makita, pero alam ko na iniinis lang ako nito. "Ipagbalat mo ako travis" nginitian ako ni travis at pinagbalat ako ng ubas. Ayaw kais ni baby ang may balat. "Hoy lalaki wag mo ispoil yang bruha na yan! Hayaan mong magbalat iyang si buntis dahil kapag wala ka ako ang kinakawawa nyan kababalat. Eh kahirap hirap pa namang balatan yang ubas. Dito kana kaya manatili para may utusan!" Natatawa na lang ako sa sinasabi ni bev. Meron kasi na naubusan ako ng stock ng ubas at madaling araw talagang ginising ko si bev nun nasa ibang bansa kasi noon si travis para sa business. At ayaw na ayaw pa naman ni

Nakasalamin ito ng black at may maliit na backpack na sukbit. Hindi na lamang pinasin ni Berting ang nangyari kahit nasobsob siya sa pinto ng bus. Nang papaupo na si Berting ay walang ibang bakanteng upuan kondi sa tabi ng babaeng nakabangga sa kanya kanina.

"Parang libu-libong nilalang ang narito, at mas malalakas sila kaysa sa inaasahan natin." "Papa, tingnan mo!" sigaw ni Ezikiel, habang itinuturo ang isang bagay na kumikinang sa ilalim ng kalasag. Mula sa ibaba ng kontinente, nagsimulang lumabas ang napakalaking butas, at mula rito ay lumipad ang mga nilalang. Hindi sila ang ordinaryong Alien Sentinels na kanilang nakasagupa. Mas malalaki ang mga ito, ang kanilang balat ay tila gawa sa itim na obsidian, at ang kanilang mga mata'y naglalabas ng apoy. Ang kanilang mga pakpak ay gumagawa ng isang nakakabinging tunog habang lumilipad sila patungo sa "Ang Tagapagligtas."

“Paktay na ! Athena the second pala siya. Takbo na Berting takbo…” Utos ng binata sa sarili na ginawa naman nito sa pasuray suray na kilos ay mabibilis ang mga hakbang ang ginawa ni Berting para makalayo sa dalampasigan at matakasan ang isang pang amasonang naglalagablab ang mga mata.

Bwahahahaha! Akala mo naman kung sino! Porket butas ang panty wala ng karapatan?! Mali 'yon! Hindi dapat binabase sa suot na panty ang magiging respeto sa isang tao. Tama? Tama. “Tell me, Mom.” Malamig siyang napatingin sa akin. “Bakit hindi ko s'ya pagka kamalang baliw e, mukha siyang pulubi? And you know what's funny? Butas 'yung—” Natigilan si Patrick bago mariing napapikit.

Lahat ng stress at sama ng loob ay puwede mo ritong ibuhos. "Hinay-hinay lang, baka masira sa 'yo 'yung pampukpok," komento ni Yatco. "Keri lang 'yan, hindi 'yan masisira. Mas matibay pa 'to sa bato," saad ko. Ang sarap panggigilan no'ng mga character na lumalabas sa may butas para pukpukin.