Pangyayari の小説・ストーリー

Nakahiga kami sa sahig na puno ng dayami. “Sobra akong nanghina sa dami ng mga taong bumati sa akin na hindi ko naman kilala,” sabi ni Marius na minamasahi ang magkabila niyang panga. “Kinailangan ko pang ulitin at batiin ang kanilang mga pangalan!” “Nanghina ka ba talaga? Samantalang hindi ka naman tumayo man lang sa upuan mo?” sarkastiko kong sagot.

Hindi pa ako nakakamove on kanina and now it's building up again! Tumindig ang balahibo ko sa aking batok at napapikit ng mariin habang kagat-kagat ang pang ibabang labi. Hindi gaya kanina na nakasuot siya ng kanyang pantalon ng maramdaman ko ang kanya, ngayon ay balat sa balat. Namilog ang mga mata ko. His manliness is kissing the tip of my folds!

Third Person's POV Ito na siguro ang pinaka masayang birthday celebration ni Marga. Napaka daming tourist spots ang nais nilang bisitahin ngayong araw pagkagising pa lamang. "Saan ang punta natin?" tanong ni Trixie habang nagkakabit ng seatbelt. "I'm thinking of Fort Pilar. May museum do'n, baka magustuhan niyo. They say that Fort Pilar, is a 17th-century military defense fortress built by the Spanish colonial government here in Zamboanga."

Parang natutuwang tanong nito at muntik namang malaglag 'yong panga ko. "One hundred pesos..." "A-Ahh, one hundred pesos? Matanong lang hindi ka ba galing sa mayamang pamilya?" Seryosong tanong nito sakin at nag crossed arm pa. Mukhang hindi na nya ako magugustuhan pag sinabi kung tama nga siya pero di ako mag sisinungaling kase ano namang magagawa nong pag sisinungaling ko diba? Dapat proud ako kase di naman masama ang pagiging mahirap, hindi naman 'yon crimin at di dapat yon kinakahiya. Nabuhay ka nga kahit mahirap Alyana, wal namang nakakahiya sa pagiging isang mahirap.

YEARS LATER "And now, you may kiss the bride," masayang sambit ng pari sa bagong kasal na si Lauren at Lanche. Seryosong tumingin si Lanche sa asawa niyang si Lauren. Habang masaya namang nakatingin si Laurrn sa kaniya. Hindi maipaliwanag ni Lauren ang nararamdaman niya ng pakasalan siya ni Lanche.

pang aasar Niya dito "sige na nga 💋 muah " sabay patay ng tawag nito.. kaya naman hindi Niya maiwasan mapa ngiti mag Isa. dahil sobrang inosente ni zhavia kaya malayong malayo ito sa mga naging ex Niya dahil halos sa lahat ng naging girlfriend Niya SI zhavia ang naiiba sa mga ito dahil lahat ng naging girlfriend Niya SI zhavia lang ang matagal Niyang niligawan samantala Yong iba araw lang ang tinagal ng pangliligaw Niya. Yong iba naman dahil sa pera kaya siya na gustohan.. samantalang si zhavia kahit minsan hindi nagka interest sa pera Niya ayaw nga nito tanggapin Yong mga binibigay Niyang regalo Lalo na pag nalaman nitong mahal. kaya habang tumatagal Lalo siyang humanga sa babae. hindi na

"Mawalang galang na ho, pero mas maganda ho sana kung uuwi na lang ako. Hindi ko na ho ipipilit sa anak n'yo na walang bayag ang pagiging Ama sa anak ko. Hindi rin ho ako intrisado kung ano ang meron kayo at kung tatanongin n'yo ako kung sino ako? My name is Natalia Punongbayan! From the City of Dreams Manila! Na may kasabihan na; Sa bansang mahal ang bigas gayundin ang gas, maraming mandurugas, marami ring PATATAS... PILIPINAS!! And I thank you!" Matapos ko 'yon sabihin ay sumulyap pa ako kay Argo na umiiling lang sa'kin bago taas noo ko silang tinalikuran. Parang may stiff neck pa nga ang leeg ko habang naglalakad palabas ng bahay.

Hindi na rin siya nakatiis at sinuot niya na ang pants na kasama sa Labubu pajama set na binili nila kanina sa boutique "Okay, I'm ready!" ani ni Ayra kay Vinxer Nagsimula silang mag ikot-ikot sa lugar. Sumakay sila ng carousel, kumain ng mga street food sa helera ng mga vendors, at sumakay sa kung tawagin ay Sky Eye. Ang pinakamataas na ferris wheel sa buong Pilipinas Sa kalagitnaan ng kanilang pagsasaya ay nag vibrate ang phone ni Vinxer na nasa kanyang bulsa. Nang tingnan niya iyon ay may tumatawag gamit ang hindi niya kilalang numero

nagdedeliryo niyang sigaw. Her expression was a mixture of defiance and a pleasure so intense it looked like she's in pain. Mas binilisan ko ang pag-j*kol ko, halos pigain ko na ang sarili ko, iniisip na ang namamasang p*gkababae niya na nakabalot sa ari ko imbes na sa nobyo niya. Sinabayan niya ang ritmo ko, kinakagat ang ibabang labi niya para pigilan ang sariling dumaing pero paulit-ulit siyang nabigo.

“Tama ka naman, kaya nag tatakha ako na pinakwalan ka niya” Na tawa ako. “Sa tingin mo papakawalan ako non nang walang nakukuha kay Rocco? May porsyento siya sa perang tina transfer ni Rocco sa bangko ko” “Every month?” “Yes” “Hindi kaya mag hirap ang gagong ‘yon?” “Kahit ten years niya akong bayaran hindi ‘yon mamumulubi, barya lang sakanya ‘yan” “Sabagay, he is a billionaire, kung mag hirap man he got the skills and the mind to go back on top, effortlessly”