Panlaban Sa Aswang Novels & Stories

Muli akong napaupo sa aking pwesto kanina habang hindi ko napigilan ang makaramdam ng kaba. "Ba-bakit? Ma-marami bang aswang dito?" kinakabahan kong tanong kay Andrew. Hiindi ako nababahala sa rape na iyan dahil pwede ako makapanlaban pero sa aswang hindi ko yata kaya! Baka akmang lalaban pa lang ako nakuha niya na ang lamang loob ko eh!

------ PANIMULA “Ano ba? Pakawalan mo ako! Hindi ako isang bayarang babae!" sigaw ni Luna habang tumatakbo siya palayo sa lalaking humahabol sa kaniya. Galing siya sa isang business meeting. Naging successful naman ang deal kaso bigla na lamang siyang hinabol ng lalaking tauhan ng businessman na naka-meeting niya.

I'm so glad to have him, I will always protect him. Palakad-lakad lang ako alam kong maiinis nanaman siya sakin, iba na din ang mga titig niya sakin. "Masarap ba yan?" Panguusisa kong tanong. Pero walang sagot... Nilapitan ko siya, "Hon... ASWANG ba talaga ako sa paningin mo?" Halos pabulong kong wika sa malapit sa tainga niya na ikinatulak niya sakin. "Grabi ka naman!" Dagdag ko.

Nagbanta si Paula na ilalabas ang parehong ebidensya sa media, na malinaw na maglalagay sa panganib sa kaligtasan ng aking lola. Bukod pa rito, ipinamahagi rin ng tusong si Paula ang mga kopya ng ebidensya sa ilan sa kanyang mga kamag-anak, kasama na ang drug dealer. Ang pagkaipit sa kanyang laro ay nagpapatanto sa akin na ang pera ko ay hindi na sapat para pagtakpan ang lahat ng katarantaduhang ginawa ko para sa kanya. Masyado akong nabulag sa kanyang kagandahan para mapagtanto na isa lamang siyang demonyo.

Dinaanan niya lamang si Pablo ng malakas na pagtawa ng kaaway na mangkukulam. "Ang buong Sinag Araw ay isang tipon ng mga mangmang! Walang ibang inisip ang lahat ng kasapi nito kundi ang puksain ang mga bampira. Binulag sila ng kanilang baluktot na hangarin kaya hindi nila nakita ang isang malaking panlilinlang na bibitag sa kanila!," ani Solana para sa lahat. Alam kong bumugso ang galit sa kalooban ni Pablo, dahil isa siya sa mga kasaping nalinlang ni Solana.

ung anong kapangyarihan ang bumabalot sa kanyang katauhan. " Huwag kang gumalaw! Pagmasdan mo lang ang mga ginagawang ritwal ng mga aswang na iyon. Maliwanag? Sundin mo lang ang mga sinasabi ko at dika mapapahamak kailangan mailigtas natin ang mga kasamahan mo sa madaling oras. Dahil maya maya kakainin na sila. Nakikita mo ba ang mga kalalakihang wala nang mga saplot? Basang basa ang mga katawan nito ng langis."wika ng matanda. Halos hindi ako makapagsalita dahil sa sobrang baho ng amoy na sumasama sa hangin papunta sa aming kinukublian. Nakita kung wala nang mga saplot ang lahat ng naroon. Nakita ko sa gitna ng mga nag umpukang mga tao ang aking mga kasamahan ngunit wala si Myla. Bigla akon

“Huwag kang pakampanti hija sa panahon ngayon mahirap ng magtiwala. Kapag ang tao ay nagigipit minsan sa patalim kumakapit.” Si Lola talaga tinatakot ako. Para panatag po kayo Lola iyong walis tingting nyo hihiramin ko po. Gagawin kong pamalo sa maligno at masasamang tao. Baka pwedi rin pong sakyan para makarating agad ako sa bahay. “Hahaha naniniwala kana sa mga kwento ng aswang Lessery?”...si nanay Nida

Subalit, ang mahabang pana ay masyadong mabilis, at bago pa man mapakawalan ng lobong may tatlong ulo ang atake nito, ang panang nababalot ng kulay asul na apoy ay tumama sa gitnang ulo nito. Kaagad na sumigaw ang lobong may tatlong ulo at bumagsak sa lupa ng mawalan ito ng balanse. Ang lobo ay patuloy na gumulong sa lupa na para bang gusto nitong alisin ang pana na bumaon sa kanyang ulo. “Ayos ka lang ba, young brother?!” isang malumanay na boses ang nanggaling mula sa malayo.

" [fanacc_dami: Babae, ikaw… sinisikap mo bang patayin ako sa tawa at kunin ang ilan kong Ant Huabei accounts?] [Sexy cockroach: 6. Ang hangin ng bean syndrome ay sa wakas ay umabot sa iyo] [Alana's dog brother: May magandang panlasa ang anchor, hindi tulad ng grupong ito ng mga bulgar na tao] [Zoren: Kung ayaw mong maging mabuting tao, bakit magiging aso?] [Alana’s dog brother: …] "Tigilan niyo na, tigilan niyo na. Ito lang ang aso kong kapatid. Paano kung galitin niyo ako at tumakas?"

​Sabi nila, libre lang naman ang mangarap, kaya nilubos-lubos ko na. Sa lawak ng palayan namin sa San Isidro, wala akong ibang ginawa kundi ang tumingala sa langit at isipin na balang araw, hindi na putik ang aapakan ko kundi mamahaling tiles ng isang mansion. At siyempre, sa mansion na 'yon, hindi lang ako basta nakatira—asawa ko ang pinakagwapong bilyonaryo sa balat ng lupa.