Panlaban Sa Aswang Novels & Stories

Kulay block iyon na may Kabuki Monochirashi pattern. Kahit kasi sabi ni Nero ay huwag ko na bilhan si Kuya Sandro ay binilihan ko pa rin. Ang sama nga ng tingin niya sa akin habang binibili ko iyon pero natawa lang ako. Ang cute niya magselos. Hapon na ng umalis si Stella. Naging abala naman na ako sa paggagayak ng mga gamit na inuuwi ko sa probinsya. Napatingin ako sa life size spongebob na binigay sa akin ni Anon.

Iyong mga bagay ba na halos nakakaba at nakakapigil-hininga, ika nga pa. Umupo ako sa isang malapad at malambot na sofa at nahiga while turning the TV on. Pumili ako ng mga news channel at saktong pagpili ko ay headlines ng mga balita. Nakuha ang atensiyon ko ng isang report ng nawawalang anak ng isang bilyonaryo na taga-Palawan.

Pagkatapos ng ilang flash, dalawang bagong tao ang biglang sumulpot sa stage! Ang isa sa kanila ay- "Ultraman! Ultraman yan!" gulat na sigaw ng isang bata. Ang isa ay- "Mommy! Nakakatakot yang dinosaur na yan! Wah, wah! Natatakot ako!" Ibinaon ng isang batang babae ang kanyang sarili sa mga bisig ng kanyang ina, hindi matapang na tumingin sa entablado. Sa entablado, si Avery, na na-hostage ng dalawang halimaw, ay tulala.

Sa Kabanata 232: Ang Unang Iyak ng Halimaw, malalaman natin kung anong uri ng dugo ang dadaloy sa mga kamay ni Paola. ABANGAN ANG SUSUNOD NA KABANATA…

Bumuga s'ya ng hangin at dahan-dahan na inihakbang ang kamay at paa na parang aso. Nang walang marinig na tunog ng nabasag na salamin ay binilisan n'ya ang galaw ngunit napatigil s'ya ng biglang may sumigaw. "Aswang! May aswang! Tulong mga kapitbahay may nakapasok na aswang!" malakas na sigaw ng babae. Umangat s'ya ng mukha rito at nakita n'ya ang nahihintakutan na mukha ng isang babae.

Kabanata 22 - Isang Panaginip Lamang Nagising si Elaine Santos-Velasquez na basang-basa ng pawis, ang puso ay kumakabog nang napakabilis na tila tumatakbo siya sa isang marathon. Ang madilim na silid ay tila umiikot, at ang kanyang hininga ay mababaw. Bumangon siya mula sa kama, ang kanyang mga kamay ay nanginginig habang hinahabol ang kanyang paghinga. Ang mga larawan ng panaginip ay sariwa pa sa kanyang isipan—ang tawag ni Selene, ang pagpupulong, ang matinding pagkabigla ni Aidan sa balitang may anak sila. Ang lahat ng iyon ay tila totoo, napakatotoo, na halos hindi niya makilala ang pagkakaiba sa pagitan ng bangungot at realidad.

"Ireneo, simula ngayong gabi, sasamahan mo ang tatlo kong anak na babae, ha?" Sino ba naman ang tatanggi na samahan ang tatlong magaganda at walang boyfriend na anak ng amo ko? Pero dahil katulong lang ako, naramdaman kong mababa ang tingin sa akin. Pero noong nalaman na nila kung sino talaga ako, sila na mismo ang nakiusap na maging mga babae ko.

Sa likod niya ay isang nag-aalalang Lawrence, na nakabuntot lang sa kanʼya. Matagal na silang naglalakad sa kagubatan, nang biglang huminto si William. Nanatili siyang maputla at estatwa sa kanʼyang kinatatayuan, takot na gumalaw. Isang kulay abong hayop na kasing laki ng aso ang nakatalikod sa kanila habang kinakagat nito ang laman ng hayop. Hindi niya matukoy kung anong klaseng hayop iyon dahil nababalot na ito ng dugo. Si Lawrence, na nakatayo sa likod ni William, ay nanonood lang ng kaganapan, ngunit hindi tulad ni William, hindi siya nagulat. Sa halip, naiirita si Lawrence na parang isang lalaki na nahuli ng kanʼyang asawa na lumabag sa isang alituntunin sa bahay.

LEX ARTHUR One year before. "Dusk Fright features monstrosities of Filipino folklore, one of these is the Tiyanak, a class of limbo-bound, human-consuming, hell babies. And of course, the aswang, the flesh-eating creatures,” pagpapaliwanag ko. Buong pagmamalaki akong nakaharap sa ilang mga bisita namin dito sa conference hall. They were all sitting on the cushioned chair while I lounged on my carriage — I mean, my wheelchair.

"Hindi ka naman aswang. Tao ka, eh." "Tao rin ang aswang, eh, kaso nga lang ay may kapangyarihan sila kaya nakakalipad sila at nakakapagpalit ng anyo unlike sa ating mga normal na tao. They have powers," sabi ko pa sa kanya.