Parang Tanga の小説・ストーリー

Nega hangsang gidaryeotdeon sarang Hanchamul gidaryeotdeon ne gaseumsog sarangi Jigeum yeogiae seo itjo Neoneun neane geusarang Modeungeol juotdeon nemaeume tateutameul Neul angyeojudeon ne sarang Ginandahan ko naman ang boses ko habang kumakanta. Neowa hamke uri hamke Sangsangdo mothaedeon sunganijyo Mabeobe pajingeotman gata Kumsogeul chaja hemedeo neane sarangi

Parang merong kakaiba. I sighed!

Parang isang kamaleon na naghulog ng matibay na baluti, ang ekspresyon niya’y nagbagong-anyo—naging malambing, mapag-aruga, puno ng init at pagkalinga. “Irina,” malumanay niyang sambit, bahagyang umangat ang gilid ng kanyang labi. “Ano’t naisipan mong tawagan ako ngayon? Tanghali pa lang… nami-miss mo na ba agad ako?”

Hindi parang kalaban. Parang isang taong takot na baka mali ang galaw at tuluyan nang mawala ang natitirang hininga. Lumuhod siya sa tabi nito at inilagay ang dalawang daliri sa leeg niya. Naramdaman niya ang pulso—mahina, ngunit nariyan. Buhay pa. Isinara ni Gray ang mga mata niya, saglit lang, parang panalangin na hindi niya alam kung kanino iaalay.

Parang kotse lang din na good for four person Unti unti na kaming tumataas kaya napangiti ako ng sobra! "Whaaa! Ang galing!" Sumilip ako sa bintana at unti unti na kami tumataas. "Para din palang sa airplane ang feeling pero mas exciting lang 'to!"Napalingon ako kay Rare na pinapagalaw ang panga at seryosong nakatingin lang saakin. "Hoy! Rare!" natatawa kong tawag sakaniya.

parang batang pag mamaktol ni,Papa "Ayus lang Ako din eh gusto ko ng Asawang Mafia Boss di kaya Engineer na umiigtig ang panga."pigil ang tawang wika ni,Mama "Ma, gusto ko niyan haha."natatawa sang ayon ni,Lenlen saka nakipag apir kay,Mama Natawa Ako ng makitang parang kinawawa Ang itsura ni,Papa dahil hindi siya sinang ayunan ni,Mama

puna ko na may kasamang tawa. ​Bahagyang nagulat si James ngunit agad ding sumilay ang isang malawak na ngiti sa kaniyang mga labi. Ibinaba niya ang spatula at mabilis akong nilapitan, ikinulong ako sa kaniyang mga bisig habang iginagawad ang isang mabilis ngunit matamis na halik sa aking mga labi.

As in instant. Parang isang malaking asong kanina lang ay handang mangagat ng lahat ng lalapit, tapos biglang napaamo sa isang simpleng banta. Lumambot ang mukha niya, bumaba ang balikat niya, at iyong tingin niyang kanina ay puno ng reklamo, biglang naging maamo. “Ang daya mo,” bulong niya. “Hindi,” sagot ko, diretso ang mukha. “Behavior modification ‘yan.”

Parang may nakaraan yung dalawa? Kainis kasi si saeng eh, Di man lang naikwento sa kin! Matanong nga mamaya. Kukulitin ko talaga yun Hanggang sa bumigay! Yeah Go go go! ---- end of chapter 18 ---

“Hoy, Denang tumigil ka sa kadaldalan mo! Kabibilin lang ni Ma’am Amanda na bantayan ko ‘yang bunganga mo. Na huwag kang padaldalin!” “Kyuryus lang naman ako,e. “ “Ano’ng kyuryus ba’ng pinagsasasabi mo d’yan? Manahimik ka, kung ayaw mong takpan ko nga ng Packing tape ang bunganga mo!” “Kyuryus lang hindi pa alam,” bulong ni Denang, “palibhasa hindi marunong mag-ingles itong asawa ko, e.” “Denang!” Biglang tinakpan ni Denang ng dalawang kamay niya ang sariling bibig.