Party Sabong Live 소설 & 이야기

“Hmmm . . .Sabagay, tama ka naman.” Umusog si Pam sa bandang headboard ng kanyang kama. “So ano na nga ang nangyari? Business conference iyon dinaluhan mo, ‘di ba? Pa’no nila nalaman na isa kang Pinoy? Nagdala ka ba ng Philippine flag sa venue? Nagbaon ka ba ng adobo sa meeting? O pumuslit ka ng ulam at isinilid mo sa plastic mula ro’n?”

Napapikit ako at napamura, ayoko pa man din sa lahat ay ang naka sentro sa akin ang atensiyon ng lahat. "Damn dude si Jam lang pala magpapalabas sa lungga mo. Kanina ka pa namin tinatawagan yun pala nandito ka na and take note nasa hot seat ka na naman kakasalpak mo pa lang dito," natatawang sabi ni Peter.

FFTB! #GM #TagalXP Sent From: Neighbor Mas maganda ka pa sa hapon! XD FFTCOMSHOP! XD Plug: +639174455667 -Ricky - Matangkad -Mabait -Kasama ko tumambay kahit saan -Tagay anytime anywhere! G PALAGI! Pag pinagtripan nyo to, lagot kayo sakin!! GM. #SPONGEBOB031<3

Pagpapaliwanag pa ni Laren. Napapalakpak ako sa tuwa. That game must be so fun! “Ano naman yun?” turo ko sa apat na bamboo na nakahilera sa loob ng karerahan para sa mga biik. “Yan naman ang tinatawag na Palo Sebo. Aakyat yung mga contestants ‘jan at kung sino yung unang makakuha ng flag ay siya yung mananalo. Maaliw ka talaga na manood sa mga palaro ng Punto Sierra.”

sagot niya. Mga lalaki ang naglalaban. Unahang maubos ang dalawampung shot ng scotch sa shot glass. Mataas ang tagay nito. Wala halos makaubos, hanggang labing anim lang, sumusuko na ang mga ito. May tayaang nagaganap sa mga sasali, ang pot money ay two hundred thousand. Limang libo ang ilalabas. "Ano?? may sasali pa ba?" tanong ng host ng session.

sambit niya. "Ay, mahal din po pala. Puwede po bang one fourth?" tanong ko pa. "Puwede naman, 60 pesos ang one fourth. Ang mahsl din kasi ng pork ngayon, e," turan niya. "Oo nga po, e. Sige po, pabili po ako ng one fourth," saad ko.

Ang paglalaro ng sabong ay hindi naman ipinagbawal ng pamahalaan ngunit sila ay pinagbilinan na magsadya sa sabungan upang hanapin ang ilang kakilala. Ang sabungan sa San Lorenzo ay walang iniwan sa mga sabungang nasa ibang bayan. Ito ay nahahati sa tatlong bahagi. Ang una ay ang pasukan. Ito ay may laki o sukat na dalawampung metro ang luwang. Sa isang panig nito ay may isang pinto at may isang babaeng naniningil sa pasukan. Ang isang bahagi ng pinagtipunan ng madla bago magtuloy sa pagdarausan ng sultada ay kilala sa tawag na ulutan. Dito ay makikita ang manok na tinali. Sa kabilang dako ang mga tahur, ang mga mahiligin sa sabong at magtatari. Dito na ginaganap ang kasunduan at ang paghihi

sagot ko, habang pilit kong pinapakalma ang boses ko. Sa harap namin, nakahanda na ang mahabang lamesa. May dalawang folder. May mga ballpen na may logo ng network. May mga camera na nakatutok mula sa iba’t ibang anggulo. Naka-live din kami sa Star TV network, ganoon kabongga ang lahat ngayon.

Kumunot ang noo ko. “Doon na lang iyon makikikain kay Paulo, nanalo daw sa sabong kahapon. Siguro naman may masarap na pagkain sa kanila.” Nagsalubong ang kilay ni Papa. “Nanalo? Kailan pa nagkaroon ng sabong ng biyernes? Bukas pa ang sabong, ikaw talaga anak...” Umiling na sambit ni Papa bago ako iniwan sa Sala.

Chapter 34 “Tumahimik ka, Carlo,” wika ko, sabay dukot ng bride sa makintab na sobre. Pag-abot niya, muntik pa akong matulala. “Fifteen thousand pesos po, full payment. At sobra-sobra pa sa effort ninyo,” nakangiting sabi ng groom. Para akong nanalo sa lotto—pero syempre, poker face lang ako. “Salamat po. Sana magustuhan ninyo hanggang sa huli ang cake.”