Paths In Tagalog Novels & Stories

) "Alam nyo po ba kung san nakatira si Aleng Paty po?" "Unsa?" (Ano?) "Taga manila ka dong? Di ko kabalo masyado og tagalog man." (Taga manila ka ba? Hindi ako masyado marunong ng tagalog) Ayy oo nga pala nakalimutan ko saglit na dapat mag bisaya ako. Napakamot nalang ako sa ulo. "Salamat nalang. Sige mo una nako te." (Sige salamat nalang, mauna na ako)

Alam niyang may mali sa sinabi niya. “I just want to say I love you, but Natalie taught me that the Tagalog for I love you is p@tang ina mo.” inosente niyang wika, tiningnan ni Jaydon si Natalie na tumatawa pa rin. Tinaasan ni Natalie ng kilay si Jaydon saka siya tumayo. “Natalie,” tawag ni Jaydon sa kaniya.

Parang hindi marunong magseryoso. Kinakabahan man pero nagawa ko pa ring magpaalam sa kanya ng maayos. Gwapo siya pero parang hindi pwedeng pagkatiwalaan. Sinundan ko siya ng tingin habang naglalakad palayo sa akin at pumunta sa mga nakahilerang yate. Doon siya umakyat sa pinakamalaking yate at maya-maya pa'y umandar na ito. Nang unti-unti na itong lumalayo saka ko pa lang nabasa sa likurang bahagi ng yate ang nakasulat na pangalan, LANCE RAFAEL. Hindi ko maiwasang hindi kabahan. Posible bang iisa lang sila ng pinsan ni Lance? Pero malabong nasa Pilipinas iyon. Dahil kung nagpunta man iyon dito sana nakita ko siyang dumaan sa mansiyon. Pero sigurado akong hindi ko pa siya nakita kahit kailan

KABANATA DALAWAMPU "Phoenix and Mamba, ready?” Narinig kong tanong ni Sphinx sa amin ng partner ko. "Handa na kami." Sagot ni Mamba. "Centaur, targets are heading north. Keep an eye on them." Sabi ni Sphinx. "Roger that." Sagot naman ni Centaur. Nasa isang pier kami sa hilagang bahagi ng Maynila. May dalang dalawang tear gas si Mamba. Sa ulo na niya ang plano namin kaya kampante ako sa misyon na ito.

Nanatili na lang akong nakadungaw sa bintanang nasa likuran ko upang makita ko ang daan patungo sa destinasyon namin na sa totoo lang ay hindi ko alam. "Mama para ho!" pasigaw na wika ni inay sa mamang driver. Itinigil ng mamang driver ang jeep saka kami bumaba dala dala ang mga gamit namin. "Ikaw bata ka, alam mo ng natutulog ako bakit hindi mo agad pinara, ayan nakalagpas tuloy tayo" pagalit niya sa akin. Grabe hindi ko naman alam yung lugar paano ko ipapara? Si inay talaga oh!

At s'yempre hindi mawawala ang aroma diffuser, kaya pagkapasok mo pa lang ay hindi mo maiisip nasa cementeryo, para kang nasa 5 star hotel. This chapel is located here at Tagaytay. Isang ranch ang kabuuan nito at may tatlong chapel. 'Yong unang chapel ay puno ng rebulto at doon nakalibing ang asawa ni Lolo Alsonfo, maging ang magulang at kapatid niya. Firts generation sila kumbaga. 'Yong pangalawang chapel ay dito naman sa inaapakan namin ngayon. Puro ng ginto ang paligid. At si Daddy ang kauna-unahan na maiilbing sa pangalawang chapel na 'to.

biglang banggit nito. "H-ha? Wala naman. Okay naman kami. Friends." Sabay iwas ko at tago ang ngiti. "Friends? Friends lang ba talaga?" usisa nitong may kasamang nakakalokang ngiti. "Friends lang kami." pag-uulit ko.

Sabi ni Alice. Tapos aksidenteng natapik ni Jate ang baso na may tubig na nahulog sa sahig. Doon bilang natututok ang atensyon kay Jate. Bigla nilang naalala ang isang mayamang lalaki na naghahabol ng marriage proposal kay Angela.

If you’re confused, Sereia is Bisaya (Living in the Gensan, Philippines) and for those who couldn’t understand the language, I put the translation in every sentence na may Bisaya. Hope you’ll understand! Happy reading ♥️💜

Ako mismo ang nagsasabing may mali. Nag-usap kami. Tungkol sa nakaraan. Sa dalawang taon na pinagsamahan namin na tila nasayang. “Patawad,” sabi niya habang dahan-dahang pinisil ang kamay ko. “Patawad kung hindi kita pinahalagahan noon. May mga nalaman ako tungkol sayo na hindi ko alam dati. At ngayon, parang pinagsisisihan kong hinusgahan kita. Hindi ko alam kung paano ako lalapit sayo… kung saan ako magsisimula.”