Paths In Tagalog Novels & Stories

"Tigilan niyo nako parang awa niyo na please! pabayaan niyo nakong makatakas!! Sigaw ko "Oh bakit huminto ka sa pag takbo, napagod kaba o sadyang kunting hakbang mulang makikita muna ang langit? sige na maglakad kana para walang bahid na dugo sa mga kamay namen dahil ikaw din ang gumawa ng dahilan para mamatay ka!!! kaya ano pang hinihintay mo gawin mona!!! Pagtatawa nila "Pinahirapan mo pakami kakahabol sayo, hihinto karin pala, tapos ngayon takot ka ang bagal monaman talon na" hirit pa nung isa medyo matanda na

Agad naman akong napalingon sa kaniya at napataas ang dalawa kong kilay, hindi makapaniwala sa sinabi niya. "You know how to drive?" tanong ko sa kaniya. Bahagya naman siyang natawa. "Why not? Nagda-drive ako ng four wheels lalo na kapag magha-harvest kami ng mga gulay nila Papa sa kabilang bayan. I have license too," sagot niya pagkatapos ay nagkibit ng balikat. "At para makakain ka rin nang mabuti mamaya sa daan," dagdag na sabi niya.

Anna Luisa Ngayon ay Linggo, at napagpasyahan naming ipagpatuloy ni Lara ang pagbabasa sa talaarawan ko. "Mahal na talaarawan ngayong araw ay di maganda ang araw na ito, dahil ngayong araw ay nalaman naming nasa Maragondon, Cavite sina Tiyo Andres at Tiyo Procopio. Kaaraawan ko ngayon pero di ako masaya dahil kanina lamang ay nalaman naming napaslang na sina Tiyo Andres at Tiyo Procopio. Kaya narito kami at nagluluksa sa kanilang pagkawala."

Parang hindi marunong magseryoso. Kinakabahan man pero nagawa ko pa ring magpaalam sa kanya ng maayos. Gwapo siya pero parang hindi pwedeng pagkatiwalaan. Sinundan ko siya ng tingin habang naglalakad palayo sa akin at pumunta sa mga nakahilerang yate. Doon siya umakyat sa pinakamalaking yate at maya-maya pa'y umandar na ito. Nang unti-unti na itong lumalayo saka ko pa lang nabasa sa likurang bahagi ng yate ang nakasulat na pangalan, LANCE RAFAEL. Hindi ko maiwasang hindi kabahan. Posible bang iisa lang sila ng pinsan ni Lance? Pero malabong nasa Pilipinas iyon. Dahil kung nagpunta man iyon dito sana nakita ko siyang dumaan sa mansiyon. Pero sigurado akong hindi ko pa siya nakita kahit kailan

"Madame andito na po tayo" Napalingon naman siya at nagtaka. Dahil isang malaking gate lamang ang nandon. Sobrang tago ng lugar na iyon. Kaya naman my lungkot siyang naramdaman.Ganon ba talaga kawalang gana si Lanche na pakasalan siya? At sa ganitong lugar pa talaga para walang makaalam?

Malayo na ito sa pinangyarihan ng landslide. Nakita sila ng mag-asawa na posibleng may-ari ng bahay. Mabilis silang sinaklolohan ng mga ito. "Dumanon kayo, apo!" sabi ng lalaking matanda na ibig sabihin ay tuloy kayo rito. Ilocano ang karaniwang linguwahe sa Baguio City. Agad naman nagdala ng basahan ang matandang babae at isang maliit na palangganang tubig.

Marahan siyang humarap dito. Nagulat siya sapagkat isang babaeng nakadamit maharlika ang kanyang nabungaran. Nakatayo ito sa may pintuan at napaliligiran ng limang kawal. Mayroon ding dalawang babaeng tagasilbi ang nakatayo sa kanyang likuran. Nakilala ang isa sa mga ito. Si Meliana, ang natatangi niyang tagasilbi noong siya pa ay nasa piling ni Braxton. Makahulugang tumingin sa kanya ang babae at tila may ipinapahiwatig. At nakita nga niya sa kaliwang bahagi ng kanyang braso ang ‘Marka ng Katapatan’ ni Meliana sa kanya. Ang markang iyon ang nagsisilbing ugnayan ng tagasilbi at ng kanyang amo. Hanggat hindi nawawala ang marka ay malalaman ng amo kung ang kanyang taga silbi ay tapat pa rin ba

Nahirapan ito sa pagtunton sa dalawa, ultimo dashcams ng mga random na sasakyan ay inisa-isa niya, malutas lamang ang problema ng kapatid. Narating niya ang lugar na tinatawag na Sogod, Bacacay. Liblib na lugar sa probinsya ng Albay sakop ng rehiyon ng Bicol. “Excuse me, Ma’am. Namumukhaan niyo ba ang mga taong ito?” tanong ni Enrico sa isang ginang na nakasalubong niya sa daan. Tinitigan na mabuti ng babae ang larawan. “Teka, kamukha ito ng bagong lipat na mag-asawa riyan sa malapit. Si Fred at Lian! Kaano-ano mo ang mga ito?” tanong nito.

"Saan ka pupunta?" "Hahanapin ko ang mga kasama ko. Paumanhin, pero kung ayaw mong sumama sakin, salamat dito at sa muling pagkikita na lang muli natin." Mabilis akong tumakbo palabas habang ang mga tao ay magulo na. "Aloisia!" Hindi ko na pinansin ang sigaw ni Mar. Patuloy ako sa pagtakbo at nilabas ang kampanilya at pinatunog ito.