Patience Is A Virtue Quotes นิยาย & เรื่องราว

ENRIQUEZ HOSPITAL THERAPY ROOM 1PM “Kailangan ko nang makalakad. Hanggang kailan ba ang therapy ko?” “Sir, konting pasensiya pa po. Natutuwa po kami sa inyong kagustuhang makalakad na.” “That’s a good sign, Kailangan pa po ninyong ng mahabang pasensiya sa inyong sitwasyon at sa mismong sarili ninyo.” “Sir. Patience is a virtue.” “Huwag mo akong pangaralan.”

— Sa bahay, mas tahimik siya nitong mga araw. Napapansin iyon ni Nathan. “Numbers bothering you?” tanong nito habang magkatabi silang naglalakad sa gabi. “Not bothering,” sagot niya. “Testing.” “Your conviction?” “Not that.” Napahinto siya. “My patience.” Tahimik si Nathan, saka ngumiti nang bahagya. “Conviction without patience becomes rigidity.” Tumingin siya rito.

Tip # 4: DAPAT MAHABA ang pasensya. Wag madaliin ang babae para sagutin ka. Hinay hinay lang, wag mong sagarin agad. Wag atat! Matutong maghintay, patience is a virtue lalo na kung hindi ka naman gwapo. Tip# 5: DAPAT MALAKI ang pagmamahal.

Hindi pa naman ako nakapag search kagabi ng something motivational and inspiring quote puro cheesy pick-up lines lang. Buti na lang at nakita ko 'yong quotes for life na nakadikit sa pader. Hindi ko pinahalata na binabasa ko 'yon at dahil do'n, pinuri nila ako kahit na medyo nandaya ako kaya umamin na lang ako at natawa sila. "Pero if words of wisdom para kay Jaq..." this time, I really think hard to form words that could satisfy him to keep living. "Nothing is permanent in this wicked world. Not even our troubles. Kaya cheer up, Jaq. God doesn't give us what we can handle, God helps us handle what we are given." I said straight into his eyes then gave him a bright smile after.

tanong niya habang naglalakad na kami sa pebble mosaic garden pathway. "Sa tingin mo?" "Seryoso siya sa 'yo. Nababasa ko sa mga mata niya." "Really?" "Bakit hindi mo pa sinasagot?" "Soon." "Very good," he chuckled. "Pahirapan mo pa ng kaunti. Tingnan mo kung hanggang saan ang kaya niyang paghihintay." I nodded. When love is patient, it is sweet. When it is patient, it is genuine. Nilingon ko ang kinauupuan nina Jacques at Tita. Napangiti ako. One of these days, I will...

Kaya hindi dapat ako sumusuko! Nagpalabas na naman ako nang mahinang buntong-hininga at muling tiningnan ang pintuan. Baka wala na ang may-ari sa loob. O baka umalis kaya walang nagsasalita. "Mukhang wala naman pa lang tao. Dapat bukas ko na lang pinuntahan. Hindi talaga ako marunong ng salitang ' patience'." Kailan ba ako matututong magkaroon kahit ni katiting na pasensiya sa lahat ng mga bagay? Dapat i-rush talaga, Linzei?