Novel & Cerita Peach Blossom Eyes

Parang do'n kumukuha ng lakas. Ilang minuto niyang sinamba ang pagkababae nito at aaminin ni Zerus, Kilalang-kilala niya ang peach flavor na katas na nagmumula sa loob ng babae. Puno ng pagmamahal nang muling niyang siilin ang labi ng babae. Handa na ang katawan nito at handa na rin siya. “I can't be gentle, Blesy.”

Literal na kumikislap ang mga mata nito sa paningin ko. Pwede pala ang ganun? Akala ko sabi-sabi lang nila ang ganun na kumikislap ang mata. But now looking at her eyes I can say that they're really twinkling like a star. And, it's so mesmerizing. She's like a walking and talking doll, a very cute doll. Her face is so pretty. Her long and thick lashes perfectly matches her beautiful pair of bluish gray eyes. Her cheeks are pinkish, her nose is pointed and her lips are naturally red. Bumagay pa sa kanya ang mahaba at itim niyang buhok plus ang bangs niya.

Nakatingin sa kaniya ang blangko nitong mga mata. Belleza's eyes are the most stunning he's ever laid eyes on. A mesmerizing hazel hue with golden and green undertones, na kung titingnan sa malayuan ay aakalain mong simpleng brown lang pero kapag natitigan mo na sa malapitan ay mamamangha ka sa ganda ng pinaghalo-halong kulay niyon. Gustung-gusto niyang titigan ang mga iyon dahil palagi iyong puno ng emosyon, not until today.

It was an extremely pure and delicate face. Namumutla ang kanyang maliit na mukha, pero ang balat niya ay kasing-puti at kasing-kinis ng labanos. Her peach blossom eyes were as clear and bright as a pool of misty rain—pure and untouched by any impurities. Ang mahaba at kulot niyang buhok ay bagsak hanggang sa kanyang bewang. Bukod sa suot nitong damit, her demeanor was both innocent and alluring.

Agad na napatayo rito si Zoran. Agad ding namutla ang mukha ni Susan habang nagtatanong ng, “Sigurado ka ba na mga bakas ng yapak ang nakita mo roon?” Ang Peach Blossom Forest ay isang uri ng complex na Formation! Ang sinumang pumapasok doon ay hindi na nakakabalik pang muli!

It was comforting… but at the same time, nakakakaba in the best way possible. And then, as if the warmth of his embrace wasn’t enough, may inabot siyang bulaklak sa harapan ko. Nakapompom ang mga kulay—mga soft pinks, whites, at hints of coral. Peonies. My eyes widened a little. “Well, I did some research,” he said softly, still hugging me close, “and I found out that peonies are safe for mild pollen sufferers.” He slowly lifted the bouquet, offering it to me.

Yung simpleng puting dress, lalo pang nagpaangat sa elegance niya, pinatingkad ang ganda ng mukha, at binigyang-linaw ang lamig ng mga mata at kilay niya. Makinis ang balat, maitim at makintab ang buhok, may kaakit-akit na matang parang peach blossom, magagandang kilay, matangos na ilong, at mapupulang labi na may konting kinang. Kahit anong galaw ng mukha niya, nakakaakit tingnan.

Pinakita niya sa'kin ang peach shade lip tint ng happy skin, and an eyelash curler? "I suggest na gumamit ka na rin ng eyelash curler, you don't even need mascara dahil mahahaba at makapal na ang pilik mata mo. Para lang mas buhay tignan ang eyes mo. Ang ganda talaga ng bebe namin," she commented before she pinched my cheeks, I giggled. Sinenyasan niya ako lumapit sa kanya, I leaned closer. She held my chin at hinayan ko lang siya lagyan ng tint ang labi ko.

sambit ko sabay pasimpleng hinagod ito ng tingin. Talaga ngang mayroon sa mga mata palang nito, eyes that actually look like almond or hooded. Madalang mong makita ang ganitong mga mata sa mga Filipino dahil brown o black ang karaniwang kulay, pero sa kanila, they have wider eyes than perfectly round. Parang nananalamin ang mga irises ng mga ito sa mga ugat sa loob ng mga mata nila, mas expressive dahil mas kapansin-pansin ang paglaki at pagliit ng butas sa gitna ng mga ito. Ang gaganda at malalalalim, parang sa mga pusa... "Yeah, parang sa mga pusa..."

Kaya naman ay dali-dali ko iyong kinuha at sinipat ang aking mukha. Wala namang nagbago. I still look the same basic girl. Black hair, dark brown pupils, slanted eyes, an average nose, at ang maputla kong labi. Oh sh*t. Oo nga pala at anemic ang lola ninyo. Halos hindi ako makatulog ng maayos gabi-gabi kaya naman ay hindi na ako masusurpresa kong mukha na akong bangkay ngayon.