Perdón Mga Nobela at Kwento

Kinlick niya iyon at nakitang nag-issue na nga ng statement si Noah ngunit ang nakasulat ay: “I’m sorry. I’m sorry everyone, because my private matters have taken up public resources, and I have brought a negative impact to society. Hereby, I sincerely apologize to everyone. At the same time, gusto ko ring mag-sorry sa asawa ko. I’m sorry, binigo kita sa loob ng maraming taon, and I am willing to accept any punishment. All the mistakes are caused by me alone. Sila ang biktima dito, mga inosente sila.” Natigilan si Ryan. matapos basahin ng tatlong beses para masigurong hindi siya nagkamali, bigla siyang sumigaw, “nababaliw na ba si Noah?”

CHAPTER FOURTY-SIX Nagulat si Diane sa narinig niyang iyon. Hindi siya makapaniwalang kaya ni Gerald na sabihin ang SORRY. Hindi siya iyon ngunit buo na ang desisyon niya. Hindi na kaya pang buwagin ng isang sorry lang ang kanyang paninindigan. “Can you still forgive me?”

Halos magkanda-duling-duling na ako sa sobrang lapit ng mukha niya sa akin. Shit! Shit! Shit! Nakakahilo ang bango niya at nakakapanindig-balahibo ang init ng hininga niya na humahampas sa mukha ko. Smells good. Sooo good. Fѷck! "And also, this man in front you ain't adept of expressing and making a sincere apology but since you are an exception, I would like to say sorry. Cordelia Humbañez, believe me I am sorry for all the shits I said to you before and I'm sorrier for letting you left us. I swear, I'll do everything I could just to have you.. have you back for Lorraine's sake." Punong-puno ng sincerity na sinabi niya iyon.

It's optional. "Mamma Mia! Perdona questa bambina per quello che sta dicendo!" Nanginginig ang boses nitong sabi. Hindi ko maintindihan gaano ang sinabi ni Sister Si pero isa lang sa mga salitang nabanggit niya ang naintindihan ko. Iyon ang perdona, o patawarin. "Makakarating ito sa mga madre, Ramona!" Saad nito sa akin sa mataas na boses.

Pinigilan kong bumagsak ito sa harapan niya kaya huminga ako ng malalim. "I'm sorry. But now that we met again, I promise I will compensate for my mistake. I'm really sorry, Ayumi."

Hinaplos ang pisngi ni Baby Jewel Letezia at ilang saglit lang, mahigpit nitong niyakap "Baby, I'm sorry. I'm sorry kung naging marupok ako. Promise, I'll make it up for you...NO,, hindi lang pala para sa iyo kundi sa Mommy mo. Promise, babawi ako....babawi ako sa inyo, anak." narinig kong bigaks ni Carlos

Sa apat na taon na lumipas ay alam kong marami akong nasaktan sa naging desisyon ko at sa nagawa ko, pero kahit minsan kaya naisip din ng mga ito na nasasaktan at nasaktan din ako? "There's no sense na ungkatin pa ang nakaraan na, Ulap. Hindi dahil sa gusto kong pagtaguan o takasan 'yong maling nagawa ko kung hindi dahil ayoko nang sariwain pa ang sugat na naidulot ko sa inyo. Kung maaari nga lang at kahit na masakit, ayoko na sanang magkrus pang muli ang landas nating lahat. Alam ko kasi na kapag nakita ninyo ako, babalik at babalik sa isipan n'yo kung paano ko kayo basta na lang itinapon o iniwan noon. I know that saying sorry wouldn't be enough for all the pain that I've caused you, it wo

In a slow motion movement, without hesitation, lumingon siya at patakbong lumapit sa ama na napatda rin ng mapagsino ang kasama ng yaya "Dad, I know, I don’t deserve your forgiveness. But where will I go without you? How can I live without you? Please forgive me. I am asking for your apology. I know I have done wrong. Will you please forgive me? Daddy, you are a big-hearted man. Everybody knows that, can you please forgive me and give me a last chance? I am really sorry. I will never do this again. I am very much ashamed and sad. Please give me another chance. I will not do this again. I know you will never be able to forgive my actions, but I hope the tears in my eyes will make you forgive

Isa pa, matagal na simula noong nagpa-uto ako sa aking ama. “I’m sorry, really. Hindi ko dapat iniisip na ikaw ang gumawa noon sa anak ko, hindi dapat kita pinagbintangan ng ganoon. Ayos lang kung hindi mo ako mapatawad ngayon, I just want to apologize sincerely. I’m at fault.”

Hays, bakit ko pa ba kasi inaalala? “Hey,” rinig ko sa boses niya pero nagkunwari akong marami akong ginagawa. Bahala ka sa buhay mo, sorry your face. Kita ko ang paglapit niya kahit na hindi ako nakatingin sa kaniya. Bakit ba kasi ako naaapektuhan ng presensya niya? Siya ang nagkamali sa aming dalawa kaya dapat siya ang mahiya. “I know you’re mad and I’m really sorry for what I did yesterday. I didn’t mean it, you’re right anyway. I’m selfish, sarili ko lang ang inisip ko ng mga oras na yun at hindi na inisip kung anong mararamdaman mo.” napakunot na lang ako ng noo saka siya tiningnan pero iniwas ko rin ang paningin ko.