Perdón Mga Nobela at Kwento

Tumigil siya sa paglalakad at saka biglang yumuko sa amin. “I’m sorry,” buong pagpapakumbaba na hayag niya. Totoo ba ang narinig ko? Walang halong kaplastikan sa kaniyang boses. Napakasinsero ng paghingi niya ng paumanhin. “Lift your head. I may accept your apology right now but the moment you mess up with us again, I won’t forgive you. I hope your sorry was for real, and not just for a show,” I uttered bluntly. She lifted her head with a shocked expression in her face. But she was able to withdraw her surprised expression immediately.

I know that I am not good at this pero here I am writing letter for you. Words will never be able to express all the regret I’ve been feeling these past three years of not being with you. I know everything has been my fault, and I want to say that I am sorry. The only thing I’m asking for now is for your forgiveness. Without you my life is empty, and losing you because of something I did is something I could never allow myself to do. I feel so stupid knowing that even though I promised to make you happy, I was the one to cause you sadness. If you ever bring yourself to forgive me, I want you to know that I will be here patiently waiting for you to come back to my loving arms, so we can conti

Tuluyan na akong humikbi kaya mabilis kong tinakpan ang bibig ko upang pigilan iyon. "A-alam ko at naiintindihan ko. B-believe me, I understand your pain and anger. Na kung puwede ko lang kunin at ilipat sa 'kin, gagawin ko. Na kung puwede ko lang akuin lahat, gagawin ko dahil alam ko kung gaano k-kasakit. Na kung puwede ko lang ibalik ang mga nangyari noon, na kung may kakayahan lang akong ibalik ang nangyari noon, gagawin ko. P-pasensya na . . . I-I'm sorry . . ."

"Please Fender, kung may dapat man na humingi ng tawad dito. Ako iyon. ako ang dapat humingi ng sorry dahil kung hindi sa'kin, alam kong 'di ka papasok sa ganitong sitwasyon. Lagi ako ang iniisip mo. Lagi na lang ako ang mas inaalala mo at kahit gusto kong magalit sa'yo at kamuhian ka, hindi ko magawa. Kasi alam ko mismo sa sarili ko na una kitang minahal. Mas una kitang minahal. Kaya kahit ganiyan trabaho ang pinasok mo, tanggap ko. Hindi kita huhusgahan. Nasaktan, oo pero Diyos nga nagpapatawad, ako pa na tao na? May pagkakataon pa para magbago, Fender. Andito ako, tutulungan kitang magbago. Tutulungan kitang makalimutan ang tatlong taon na iyon na minsan ay ginawang impyerno ang buhay mo.

I know I'm not like this before. Napabuntong hininga naman ako at nakayukong humingi ng pasensya. "I'm sorry for being mean, I'm just having a hard time to trust people around me. I didn't mean to do that, I'm sorry." Pahina nang pahina ang boses ko habang humihingi ng sorry. "Ohh lagot ka Tashi iiyak na siya oh." Pang-aasar ni Kio kay Tashina.

Ngumisi ako sa kanya. “Jay, ang problema sayo, lagi mong inaalala ang mga kamalian mo sa sarili. Kahit anong alala mo niyan, di na maibabalik ang oras na lumipas. Lahat tayo may pagsisi sa buhay ngunit binigyan tayo ng panibagong umaga para nga sa panibagong pag-asa. You must forgive those who hurt you. If you don't forgive them, they have the power over you. Forgiveness is for you and no one else. What I mean, patawarin mo ang sarili mo na may nagawa ngang kamalian para maramdaman mo ang guilty na

she finds it insult para lang patuloy siya sa pag-atras. but instead na makaalis siya sa toxic na pangyayare ay nakita niya itong lumamlam ang espresyon nito at waring napakagat ng ibabang labi " I'm sorry for what I did to you last night Elisha, Hindi na iyon mangyayare ulit kaya makakaasa ka sa akin, just don't go away, my son needs you, at kung kailangan ko mag-sorry dahil sa sinabi ko sayo baka nga Ang ex-wife ko ang walang ginawa upang alagaan Ang anak ko at Hindi mo iyon kasalanan. sorry " she heard the mayor apologize for what happened between them. dahilan upang hindi siya makapaniwala sa nangyare, kaya ganoon nalang Ang kakaibang tingin niya dito. papaanong nag-sosorry Ang mayor sa

Tila parang natigilan si mama at natagalan bago pa siya nakapagsalita salita. "Oh God, alam kong may naging pagkululang din ako. Nalaglag kasi sa lupa ang isang paris ng aking hikaw at kinuha o dinampot ko lang naman iyon without even thinking na_," biglang naputol ang kaniyang pagsalita habang nagpapakita ng lungkot at emosyon sa nangyari. "Oh I'm sorry ija, I know it was a big mistake. Im really really sorry, kung hindi lang sana kita inutusan kanina e-di sana hindi ka magkakaganito. Muntik ko nang mailagay sa piligro at kapahamakan ang buhay mo at ang buhay na aking magiging apo. Oh God please forgive me," emosyonal na sabi ni mama habang ito'y napaiyak sa aking harapan.

"I am very sorry. i'm wrong. hayaan mo, babawi ako ss 'yo. ill treat you dinner later." "apology accepted, sir."

Ganito ba ang naramdaman niya noon nang hindi ko inalam ang totoong nangyari? Noong agad lang akong naniwala at basta nalang nagpadala sa sarili kong emosyon? I'm so sorry Zenice. Everything was my fault. I'm deeply sorry if I ruined your life. I'm sorry if I let you go through all this pain and sufferings on your own. I'm sorry if... ...if I broke your heart that time. This might be that thing called 'karma'. And yes, it's definitely. killing. me.