Perdón Mga Nobela at Kwento

Ang bawat salita ay parang sinisindihan ang lumang sugat. “Sorry sa kagaguhan ko. Sorry at sinaktan kita. Sorry kasi wala ako sa tabi mo noong mga panahon na pinagbubuntis mo ang anak natin. I’m sorry I was not there to help you every time our daughter was crying. I’m sorry I am too late, baby. I promise I will try to make up for all of it, kahit papaano, habang buhay,” he whispered almost inaudible, the words lingering in the air like a confession.

iritable kong tanong “Mam humihingi po kami ng pasensya sa ngyari. Nagkaruon po ng system error at tama po kayo kinomfirmed ng aming team ang inyong booking para sa dalawang kwarto kaya lang po fully book na kami ngayong araw. Iisang kwarto na lang po talaga ang available bilang conpensation sa aming pagkakamali. Bibigyan po namin kayo ng 100% refund para sa inyong booking pero ayun nga po as we say iisang kwarto lang po ang avaiable para sa inyo ni Sir. We are very sorry for our mistake. I make sure that in the future it will not happen again. “ magalang at sincere na humingi ito ng pasensya. Ilang minuto din akong nag isip.

"W-wala lang 'yon sa akin. Pasensiya na rin sa mga sinabi ko, nadala rin ako sa aking emosyon.” Sumimangot si Perez. "No, Madeleine, why are you apologizing? You don't need to apologize, I am the one at fault to this. I jump into wrong conclusions and I hurted you. Something like this shouldn't be tolerated," wika ni Perez at ulit na inabot ang kamay ni Madeleine. Tinignan ni Madeleine ang nakabukang palad nito bago ipinatong ang kan'yang kamay sa malaki at makinis nitong palad.

"S-sigurado ka?" "Oo, napakalaki ng utang ko sa tao na 'yun kaya deserve nya nang naroroon ka hanggang sa huling araw nya rito sa mundo. Tell him that im really sorry for what I have done." "Salamat, Justine! salamat at naiintindihan mo ang lahat." ________________

Puno ng poot na salaysay nito. Marahan akong bumaba sa kama at buong pagmamakaawang lumuhod sa harapan niya. "Zander, mahal na mahal kita. Takot na takot lang akong mawala ka sa'kin kaya ko nagawa ang bagay na yun. Sasabihin ko rin naman sayo balang araw eh, magtatapat naman talaga ako. Please forgive me. I'm so sorry. Please don't hate me. Di ko kakayaning mawala ka."

Ciel, Sa sandaling mabasa mo ang sulat na ito, marahil wala na ako. Gusto kong humingi ng tawad sayo dahil nadamay ka sa lahat ng maling desisyon na nagawa ko. I'm sorry Ciel, I'm really, really sorry. Seeing you in pain is the last thing I want to see, but then, because of me, you were hurt badly. I was the one who caused you misery. Sana mapatawad mo ako. I will be happy even in the afterlife knowing that you forgive me.

Napasingap ako “Omg” sabi ko na may bahid na kahihiyan. Napatitig lang siya sa akin. “Im sorry, I'm really sorry about kahapon. I-I'm sorry about Lee, I'm sorry if ever the media is disturbing you...” pagpatuloy ko na nataranta. Mukhang nagulat din siya sa inasal ko. “I'm really sorry” sabi ko pa. Seryoso parin siyang nakatitig sa akin. “You can just deny the issue or do whatever you want... I-I mean maniniwala naman siguro ata sila diba if ikaw magsasabi” suggest ko. Nahihiya tuloy akong magsalita. Makasalanan ka talaga na kaibigan Lee, walang hiya ka humanda ka talaga sa akin. “No.”

Habang hawak si Anuj ay kinarga nito si Tanuj at pinatabi kay Anuj saka hinarap ito. "Tanuj wag mo ng uulitin yun kasi bad yun okay?" Malambing na pangaral nito habang ang hintuturo ay nakaturo sa ilong ng bata, masunurin naman itong tumango sa ina na parang naiintindihan talaga nito ang sinasabi. "Now you hug Anuj na to say sorry" Agad itong tumalima at saka kinabig ng yakap ang kakambal sabay halik sa pisngi nito.

Hindi niya naman ito pinansin at dumiretso sa harap ng salamin. “Baby please talk to me, I promise I won’t do it again. I admit my mistakes and I’m really sorry about it. Kausapin mo na ako please. Hindi ako makapagfocus sa trabaho ko dahil ikaw ang iniisip ko. Hindi ko naman sinasadya na maramdaman mong parang wala ako sa tabi mo kapag kailangan mo ako. And I’m sorry kung pakiramdam mo hindi kita naiintindihan. I’m sorry kung sarili ko lang ang iniisip ko.” malumanay na saad ni Jaydon.

Saka ako huminga ng malalim. "Okay, sorry sa ginawa ko. Sorry kung napikon kita sa mali kong intepretasyon sa pagkatao mo. I apologize for that. At sorry kung ipinatanggal kita sa trabaho mo. But believe me... i have my reason kung bakit kaylangan ko iyong gawin," sabi ko sa kaniya na hindi ito tumitingin sa akin. ' Please Joyce...listen to me first,"