Lo Siento Novels & Stories

Hindi rin naman kami nagkakaintindihan. "I'm sorry." I'm sorry? Psss! Mukhang kagaya ni Trice ay hate ko na rin ang salitang iyon.

Ang sakit ah. Tumingin siya sa akin, ang mga mata niya ay namumula, nanginginig din ang labi niya. "I'm so sorry..." bulong niya, halos hindi ko na marinig. "Hindi ko dapat sinabi 'yon. Hindi kita dapat sinaktan. I'm so sorry, Lioraaa..." Pero huli na, nasaktan na niya ako.

tumigil ako dahil nahihirapan akong huminga kakaiyak. "I'm so sorry for everything, apo ko. Sorry is not enough, but I know, it's too late. I... I really hurt you big time, apo, you and your parents," pati si Lolo naiyak na rin. Gusto kong maglabas ng sama ng loob ko kay Lolo. Pero ayoko ng palakihin pa ang mga bagay na nakaraan na. Ayoko nang maging komplekado ang lahat. At ngayon nasabi na niyang proud siya sa akin. Masaya na ako at okay na ako.

Hindi ngayon. “Hindi nga kita minahal. Napagod ako sa kahihintay sa ‘yo,” mahina kong sagot, kasabay ng muling pagbagsak ng mga luha ko. “May mga bagay na hindi mo maiintindihan. I’m so sorry for hurting you…”

At ang salitang hindi ko na pinansin pa. “I’m sorry,”

"I'm... sorry." ---------------------------------------------------------------------------------------------------------- :>

Now he can freely express his feelings to her, withou limits, and restrictions. 'Damn, I love this feeling' nakangiting saad ni Lucas habang yakap yakap si Irish "I'm so sorry if I confused you honey, I don't know why I did that, I don't really have a valid reason maybe I'm just indenial and coward and because of that eh nasaktan pa kita. I'm sorry, plwase punish me" saad ni Lucas matapos humiwalay sa pagkakayakap sa dalaga saka hinawakan ang magkabilaang pisnge neto para makapagtitigan sila.

Pinutol ang halikan naming at tumingin sa isa’t isa. Napakagat-labi ako, yumuko. “S-sorry, Niro…” wala sa sarili kong saad kasabay ng patuloy na pag-agos ng luha ko. “S-sorry kung nasaktan kita… s-sorry dahil nagawa ko ang lahat ng iyon…”

Napalitan ng excitement at pagkamiss. At hindi ko na mapigilan na nagsalita nang mas malambot, vulnerable, pero nasasaktan rin. "Sorry, hindi ko alam na nasasaktan na pala kita. I didn't know that you've been hurt." malambot kong sambit kahit nasasaktan rin ako.

Nang matapos ang yakapan nilang dalawa, natawa sila. “I’m sorry,” Diego said. “I felt sorry for her and you. Hindi ko alam na nasasaktan ka na lalo at siya dahil sa ginagawa ko. Naisip ko nga na baka nandito ako at hindi kasama ang babaeng mahal ko, baka dahil ang sama kong tao and I don’t deserve to be happy, espeally with someone I love.” Nakakalungkot man isipin, iyon ang nararamdaman ni Diego sa tatlong buwan niyang pagkakulong sa mansion.