Pharmacist In Tagalog Novels & Stories

Kamukhang-kamukha niya yun. "Relax, iha. Inhale, exhale" ginawa ko ang pinagawa niya, malalim akong bumuntong hininga, "ma-upo ka muna dyan," Na upo ako sa sofa, kaharap nang sa kanya. May hawak siya ngayong pad, hindi ko alam kung anong tawag pero parang sa mga bitbit nang doctor. "Btw, ako si Dr. Lerza, may itatanong ako sa'yong mga bagay at gusto kong sagutin mo nang maayos at totoo," paalala niya habang my ngiti sa mukha.

mahina kong bulong habang nakangiti. Napatawa nang kaunti si Mica kahit halatang emosyonal pa rin. “Mukhang mas excited ka pa sa kanila,” sabi niya. “Syempre,” sagot ko. “Dalawa ba naman.” Makalipas ang ilang minuto ay tinawag na kami ng pharmacist. “Sir, ready na po ang mga gamot.” Lumapit ako sa counter at kinuha ang maliit na paper bag na puno ng gamot at vitamins.

bulong ko nang makaalis na ang nurse at para siyang bulate na lumalabas sa ilalim ng kama ko. "Hahaha," I laughed at him, at siya naman busy na pinapagpag ang damit niya. "That's too close," he sighed and get the medicine which the nurse just left on the table. "What is this?" Tanong niya sa akin at ipinakita yung gamot. "Ah, that's my pain relievers kapag sumasakit ang ulo ko," pagpapaliwanag ko sa kanya and he look at me in worried eyes.

Nang marinig niya ang tanong ng pharmacist ay bigla siyang binalot ng kaba dahilan para makaramdam siya na may nakabara sa kanyang lalamunan nang sandaling iyon at mahirapan sumagot. “Ma’am?” Kinakabahan man ay pilit na ikinumpas ni Ysabella ang kanyang sarili. Humugot siya nang malalim na paghinga saka hinarap ang pharmacist. “2 PT kit, please,” mahina niyang saad. Tinignan siya ng pharmacist at ngumiti. “Is there anything else you needed?” “As well as nausea medicine and a bottle of water.” Dagdag ni Ysabella.

Hindi kase ito umiimik kapag kakain na kami, anong nakain n'ya. Lumapit naman si Jhamir kay Angelo saka hinawakan ito sa ulo na akala mo ay esperitista. "Lumabas ka d'yan! Lumabas ka diyan sa katawan ng kaibigan namin at ibalik mo siya"

Third Person’s point of View Kinabukasan, nag-rush ulit siya sa malapit na pharmacy para bumili ng pregnancy test. Pagdating pa lang, para siyang contestant sa question and answer segment—ang dami niyang tanong sa pharmacist. “Sure kayo, tama yung paggamit ko? Hindi ba dapat mas yung mas mahal ang bilhin ko? Baka naman fake ‘yung mura?” The pharmacist chuckled, reassuring her. “Ma’am, tama naman po ang paggamit n’yo. Kahit anong brand, reliable po.”

Pagpasok ko, diretso agad ako sa counter. “Good afternoon,” bati ng pharmacist. Middle-aged woman siya na may salamin at mabait na mukha. “How can I help you?” “I need something for my headache and nausea.” “Migraine?” “I don’t know. Maybe. My head hurts. My stomach is upset. I’ve been throwing up.” Tumango siya bago lumapit sa shelves at kumuha ng dalawang maliit na kahon. Pagbalik niya, inilapag niya iyon sa harap ko.

Nagmistulang manika na nilagyan lamang ng buhay. "Ano, Virgou? Pumili ka, ilalaglag mo iyang bata o pasasabugin ko ang ulo nitong boyfriend mo?" malupit na singhal ni Jerom. "There's pill at the table beside you. Just take one and everything will be over." Sinulyapan ni Virgou ang gamot na sinabi sa table na nasa malapit.

Kaya, balak niyang pumunta sa pharmacy para bumili ng isang kahon ng liver supplement tablet para sa kanyang biyenan na lalaki. Nang dumating siya sa entrance ng pharmacy, nadiskubre niya ang isang malaking poster na nakasabit sa entrance ng pharmacy. Ito ay poster ni Quinn, na maganda at hindi mapantayan, habang hawak niya ang Apothecary Stomach Pill. May slogan din na si Quinn mismo ang nagsulat: “Baong Oskian medication, bagong domestic product. Nagtitiwala ako sa Apothecary Stomach Pill!”

Principal ba namin? Bumaba ang bintana sa driver's seat at sa ngalan ng pangit naming Prof sa math, bakit nakita ko na naman ang lapastangang lalaki na ito? "You look like a homeless school girl na napalayas sa bahay," patawa niyang sabi. Nagdidilim ang paningin ko. Pigilan niyo ako, kung hindi babasagin ko ang mukha ng artistang ito.