Novelas y relatos de Philippine Fables

Nagliwanag ang mga mata ni Malleah sa tuwa habang nagkukuwento tungkol sa pagkain, saka nagreklamo kay Sapphire, "Dapat kumain ka nang marami habang nandito ka sa Pilipinas. Ang Filipino food sa ibang bansa hindi authentic, kahit pa domestic chef ang kunin mo. Iba pa rin ang luto dito." Napangiti si Sapphire at naalala ang kasunduan nila ni Malleah. Tumawa siya bago sumagot, "Sige, may itatanong din ako sa'yo." "Aba, mahal kong disipulo, pamilya na ang turing natin sa isa’t isa, tapos ganyan ka pa makipag-usap sa akin? Kapag masyado ka pang pormal, talagang mag-aaway tayo. Makipag usap ka sa akin, na parang humahanga ka.. ayon sa nabasa ko, ganoon ang karakter ng mga babaeng taga sunod."

Umirap si Pauleen sa ere. "That's not 'kabit' because that is bakit. And that's not 'mapagsisidkahan' dahil mapagdidiskitahan iyon. Alam mo Rancho minsan ang sarap mong ingudngod sa inidoro. Huwag ka nalang magsalita ng tagalog kung hindi mo kaya okay?" "You're the one who is prone to filipino languages. So you should understand me, dad? I want to enroll in a language school para naman magrakanoon ako ng learning about sa filipino languages and all of their beliefs and all."

saad niya rito. Nakaka intindi at nakakapagsalita ang mga ito ng Tagalog. Sinanay nila ang mga ito para hindi ito mahirapan once na bumalik sila sa Pilipinas kaya lang minsan nagiging slang ang mga ito. "I'm excited na to see the Philippines. " saad nito sa kanya. Tumawa naman siya sa kadaldalan ng anak. Si Harold naman ay walang imik sa gilid niya at patuloy sa pagbabasa.

sabi niya. “And if you want to say you’re okay, you can say ‘Okay lang ako.’” “O-kay lang a-ko,” ulit ko. Parang bata akong natututo ulit magsalita. “This is fun!” sabi ko. “Filipino language very warm.” “Yes,” sagot niya. “Because Filipinos are warm.” Tumango ako habang nakatingin sa paligid. May staff na dumaan at ngumiti sa akin.

“Meron akong sasabihin sa inyo pero sikreto lang natin okay?” Nagtataka man ay sabay na tumango ang kambal. Yes, marunong silang magtagalog dahil tulad ni Riri ay Filipina na kanilang mga nanny na siyang nagturo ng salitang Filipino. Si Princess naman ay sa kambal natuto at kaya din sila nagkadsundo ni Apollo dahil pareho silang marunong magtagalog

And he was right, there are some idiots who are looking at my legs. Ngumiti ako at bumaling kay kuya. "Don't worry. I know you can fight." Mas lalo akong napangiti nang umirap siya. "Yeah, whatever." -- I can't help but to be amazed on the view. This is our last stop for island hopping, but still the view would always took my breath away. Philippines is a paradise, indeed. Well, except from politics. "Be careful," sambit ni kuya habang inaalalayan ako pababa ng bangka.

Napalingon kaming tatlo sa nagsalita. “Luciano...” Ngumiti ang babae. “Spade, Ji, and now you?” Tumayo ito. “Of all countries in the world why Philippines?” Pinagpag nito ang buhanging kumapit sa suot na sarong. “Is it because it’s more fun in the Philippines?” Hindi sumagot si Lucero. Nagtitigan lang ang dalawa hanggang sa Inangat ng babae ang palad sa ere sinyales ng pagsuko.

ani Larry. "Wala tayo sa old fantasy para mangyari 'yang iniisip mo. Nandito tayo sa pilipinas at hindi sa kuwentong Snow white and the seven dwarfs. Tara na nga!"sabi ko sa dalawa at hinatak papasok ng tarangkahan.

"Tama.. may mga kaibigan ako noon na nagkaganito din, at bandang dulo, naging bihag sila ng mga babaeng hindi ko akalaing papatulan nila.. Naalala ko ang mga kuwento-kuwento tungkol sa mga probinsya sa Pilipinas—mga lugar kung saan uso ang mga gayuma, kulam, at pangkukulam sa mga lalaki upang mapilitan silang maakit at sumunod sa anumang kagustuhan ng mga babaeng gumagawa ng ganoon sa kanila. Paano kung bago siya pumunta rito sa mansiyon ay nagpunta muna siya sa isang sikat na mambabarang sa kanilang bayan para kumuha ng gayuma? Paano kung may inihalo siyang kung anong likido o gamot sa kape o sa mga pagkain na kinakain namin, dahil minsan siya ang nagpiprisintang magluto? Paano kung maging

Natigil ako sa pag-iisip nang marinig ang sinabing iyon ni Trevor. Simula noong magkaisip siya ay ito ang unang beses na nagtanong siya tungkol dito. Natahimik ako dahil hindi ko alam ang isasagot. Hindi niya inalis ang mga mata niya sa akin. His eyes were curious and demanding. "Baby, he's in the Philippines," pagtatapat ko kaya nangunot ang noo niya na parang nag-iisip. "Philippines? Buradan uzak mi?" Philppines? Is it far from here?