Isang magandang halimbawa ng kwentong anekdota sa kultura ng Pilipinas ay ang kwento ng ‘Pabilog na Buwan’. Ang kwentong ito ay tungkol sa isang batang lalaki na nasa probinsya na laging nagiging target ng pang-aasar ng kanyang mga kaibigan dahil sa kanyang takot sa dilim. Isang gabi, habang nasa labas siya, napansin niyang napakaganda ng buwan. Kung kaya't nagdesisyon siyang lumabas, at sa kanyang pagtingin sa buwan, para bang nagkaroon siya ng lakas ng loob. Nakita ng kanyang mga kaibigan ang pagbabago sa kanya, at sa halip na lokohin ay inadmire nila ito. Ang kwentong ito ay nagbibigay-diin sa kabuluhan ng pagharap sa mga takot at sa pagyakap sa mga bagay na hindi natin naiintindihan, na karaniwan sa buhay ng mga kabataan sa Pilipinas. Ito rin ay nagpapakita kung paanong ang kalikasan, tulad ng buwan, ay nagiging inspirasyon sa mga anak ng bayan.
Kadalasan, ang mga ganitong kwento ay nakakahanap ng daan sa mga tradisyonal na pagtitipon, lalo na sa panahon ngbuwan ng Mayo, kung saan ang mga tao ay nagtipon-tipon sa mga plaza para magdaos ng mga programa sa kultura. Minsang imbitado at nagkukwento ang mga nakatatanda sa mga ganitong okasyon at sinasama ang mga bata, na nagiging isip at ugnayan sa mga karanasan sa buhay at kultura. Ang mga anekdota ay nagsisilbing tulay sa ating mga nakaraan at hinaharap, na nagtuturo ng mga leksyon sa pamamagitan ng kasiyahan.
Ilan pang halimbawa ay ang mga kwentong nagpapakita ng mga katawa-tawa at nakakatawang karanasan ng mga tao sa araw-araw na buhay, gaya ng ‘Si Juan Tamad’, na kwento ng isang tamad na lalaki na sa kabila ng kanyang kagawian ay palaging may nagtutulak sa kanya na umunlad. Ang mga kwentong ito, kahit gaano pa man kaliliit, ay nagiging bahagi ng ating mga alaala at pagkatao. Kadalasan, bahagi ito ng mga chat at usapan tuwing nagkikita, pinapakita nito na ang ating kultura ay hindi lamang mula sa mga isinusulat, kundi mula rin sa mga kwentong nag-uugnay sa ating mga puso.