Novel & Cerita Philippine Fables

"Yes mom, and you said you live in the Philippines. I also want to live there, mom. I've seen on the TV how beautiful the Philippines is. So I want to move there too." "Yes honey. The Philippines is a beautiful country. We can live there for as long as you want, okay?" "Can I also have a friends in Philippines mom? Are they also good to me?" tanong nito. "Of course, you can also make many friends there, honey, as long as you tried to speak tagalog. Kung gusto mo ng magkaroon ng maraming kaibigan sanayin mo na ang pagsasalita ng tagalog upang maiintindihan ka rin ng mga bata doon, okay?" Paliwanag niya sa anak.

“Really?” “We should visit Philippines,” sabi nito sa nakababatang kapatid. “We should try riding a carabao.” Aba’t ikinuwento pa yata ni Harry ang most embarrassing moment niya noon. “Did Harry tell you that he rode on it?” “No, father did.”

Baka sakaling mawala 'yong nararamdaman niyang sakit. Kahit pa makulimlim na ang paligid at nagbabadya ng pag-ulan hindi pa rin iyon pumigil sakanya para hindi tumuloy. Meron namang mga silong doon, mga kubo na maliliit. Napatingala siya nang pumatak ng marahan ang ulan, parang ambon lang naman na habang palapit siya sa taas ng burol ay lumalakas kaya inilabas niya ang payong at ginamit na.

Mapait ang ngiting pumunit sa mga labi ni Andrew sa huling naisip. Nauunawaan niya ang kaniyang ama. Dahil siya man ay binalak na rin niyang pakasalan sa Pilipinas ang isang babae na sa hindi inaasahang pagkakataon ay binawi sa kanya ng biglaan dahil sa pakikialam ng kamatayan. Mabilis na ipinilig ni Andrew ang ulo saka iwinala sa isipan ang mapait na alaalang iyon.

Hindi ko na binigyan ng chance si Phil na makapagsalita dahil baka sirain pa niya ang aking nabuong kuwento tungkol sa aming love story. Ang lakas naman ng tawa ni Lolo Fidel matapos marinig ang aking napakahabang kuwento. Hindi ito makapaniwala na ginawa nga ng kanyang apo ang mga sinabi ko. Kung naniniwala ba siya o hindi sa aking kuwento ay tanging siya lamang ang nakakaalam.

“Pwede ba akong umalis na parang extra lang?” “No! Our story starts now!” masiglang sigaw ni Philip. “Please… wag mo akong isama diyan,” sagot niya, halos pabulong. Pero hindi na siya pinansin ng bata. Paikot-ikot ito sa kanya, inuulit-ulit ang transformation, ginagaya ang mga eksena sa mga librong binabasa nito, mga kwento ng bayani na dumaraan sa hirap bago lumakas.

Tumakbo papunta si Kiel kasunod ni Zia na may hawak pang stuffed toy. “Mommy! Papa Zef!” sigaw ni Kiel sabay hila sa kamay ng kapatid. “We heard you! We heard you talking!” “Talking about what?” kunwari’y inosenteng tanong ni Zefron pero may ngiti na sa labi. “About going somewhere!” mabilis na sabi ni Kiel, “You said Philippines!” Nanlaki ang mata ni Selene. “Kiel…” “We’re going to the Philippines?!” sabay na tanong ng dalawang bata na parehong nakangiti nang malaki at tumatalon pa sa excitement..

Hanggang umabot ito sa kaalaman ng walong ilustradong Pilipino at itinatag ang parehong kawani dito sa Felipinas. At nung makatayo na siya'y napatigil bigla ang loob niya, dala nang matinding pagkagulat mulang marinig ang pagtambad bigla ng isang mayuming tinig na batid niyang nanggagaling sa likuran lamang niya. Unti unti na siyang kinukuha't tinatangay ng mga uwak kaya nakita niya na parang palapit na palapit sa kanya ang yaong sumisibol na buwan na siyang tanging liwanag niya sa kadilimang bumabalot. Hindi niya napigilan ang pagdaloy ng kanyang mga luha. Bumalot ang kanyang matinding kalungkutan at pangungulila buhat hindi niya inakalang makikita pa niya ulit ang isa sa mga pinakamahalag

galit kong sabi bago muling uminom pero tinawanan niya lang ako't ininom rin ang kaniyang kape. "May speedboat ka pala rito! Kung alam ko lang edi sana tumakas na ako!" Napapalakpak pa ako habang nakatingin sa sasakyang pandagat. Nakaparada ito di kalayuan sa kubo at natatakpan ng isang tela na pinapatungan ng mga dahon ng saging, niyog at kung ano-ano pang dahon. Iyon daw ang sasakyan namin para makalipat ng isla. Inihanda niya iyon dahil balak niya talagang mamasyal kami.

Sunod-sunod na salita nito na ikinailing naman ni Philip. "Kanina lang nang umalis ka para bumili ng kape. May nakabunguan akong babae, nahulog yung laman ng bag niya kaya tinulungan ko siyang mamulot, pag-angat ng ulo niya nakita ko yung mukha niya. Kamukhang-kamukha niya yung babae sa panaginip ko," mahabang kwento ni Philip pero nakatingin lang sa kaniya ang kapatid at pailing-iling.