Novelas y relatos de Philippine Fables

Alam na alam naming lahat na kami ang totoong may-ari nf Filipinas, alam ito ng mga kapwa kong Pilipino. Kinuyum ko ang aking mga kamao habang tinitignan ang nakakasuka niyang mukha. At nagpatuloy pa talaga siyang magsalita, "Es cierto, los indios son inútiles y tontos," (Totoo naman ah, inutil at bulok ang mga indiyo) sabi nito habang nakangisi.

Epilogue Philippines 3000 “ASULA! ANO BA naman iyang kwento mo? Bakit ganyan? Ang bitter mo naman. Pangit na nga ng kwento mo, mas pinapangit mo pa sa ending.” Reklamo ng kaibigan niyang si Angelie nang matapos nitong basahin ang manuscript niya sa kaniyang laptop.

Maniniwala kaya ito? "Iginagalang ko ang iyong pasya." malungkot nitong wika. Grabe, palatak ng isip ni Jia-napakahaba ng pisi ng mga unang Pilipino. Ganda mo, Matilda. Haba ng hair. "Macario, may nais sana akong itanong-" ani Jia makalipas ang ilang minuto. "May kakilala ka bang Albularyo?" pagbabakasakali ni Jia. Nabasa niyang naniniwala ang mga sinaunang Pilipino sa mahika at himala. Baka posible rin namang may kakayahan ang mga albularyo na masagot ang mga tanong niya.

Nakatanaw siya sa labas ng maliit na bintana, pinagmamasdan ang mga ulap na dahan-dahang binabalot ng sinag ng araw. Katabi niya si Anchali, nakayakap sa stuffed toy na bitbit nito mula pa kanina. Ang bata’y masiglang nagtanong, halos pabulong: “Mommy, is it really safe in the Philippines? No more bad people?” Nangingiti si Aurelia kahit na may lungkot ang mga mata niya. “Yes, baby… it will be safe. We’ll be together. That’s what matters.”

Para akong nasa klase at bigla na lang nagtawag ng recitation. “We will make it appear that our wines aren't just a product embedded with stories of hardwork. The wine itself creates stories—stories of love,” saad pa nito at muling napangiti. “Filipinos romanticizes love so much. Pagdating sa usapang pag-ibig, ang mga Pilipino ay interesado. Idadaan natin sa kilig at kuwentong pag-ibig.” Napatango lang naman ako.

Kwento pa ni Fyrah. Nakita ni Fyrah na parang nakahinga nang maluwag si Raphael bagay na mas lalong nagpatibay sa kanyang mga hinala. Bilib din siya sa kanyang sarili at ang galing niyang humabi ng kwento na puro kasinungalingan.

Sinabi niya. Naalala ko ang bagay na binanggit sa akin ni Mario tungkol sa mga kwentong multo at mga "aswang" o mga bagay na kumakain ng tao o mga bagay na katulad nito nataranta ako. "No. I'll come with you don't leave me alone he-" Pagkatayo ko, natapilok ako at bumagsak sa lupa. "Ooops."

Ngumisi ito. "Guilty as charged. E, ikaw? Matigas ang ulo't pasaway. You know what I do to naughty and stubborn kitten like you? I punish them.You Filipinos has this saying–" sabay taas nito sa dress ko't inipon iyon sa may bewang ko, exposing my backside."–kung 'di makuha sa santong dasalan, daanin sa santong paspasa. But I prefer, paluan."

Nang maipunta niya sa paborito niyang news channel, ay naupo siya ng maayos sa couch at nanood. "Isang pinaghihinalaang miyembro grupo ng mga New People's Army ang pinaghahanap ng Arm Forces of the Philippines sa bayan ng Sta. Filomena, Algeria sa probinsya ng Cebu. Sinasabing ang naturang grupo ay may sanhi ng kaguluhan sa isang barangay na hindi umano, kinukuha ang mga pananim na gulay at prutas na paninda ng mga taong-baryo. Maging ang mga alagang hayop ng mga ito ay kinukuha rin ng nasabing tulisan. Samantala, ang mga taong lumalaban sa mga ito, ay dinadala ng grupo at ginagamit na hostage laban sa ating kasundaluhan."