روايات وقصص ضمن Philippine Fables

She even tried to give him a warning just by looking at him with those pleading hazel eyes. "Anak...?" "Mom, D-Dad, I really appreciate your suggestion, p-pero..." "Sa tingin ko ay mas maganda kung ako mismo ang maghahanap ng trabaho ko. Isa pa ay wala naman po ako experience sa trabaho na iyan. I am just going to mess everything up." Tristan licked his lower lip then smirked.

Lahat na yata ng mga nilalang, na sa fairytales lang mababasa ay naririto at natipon-tipon lang sa iisang lugar. Habang papasok sa napakalaking gintong tarangkahan, marami kaming nakakasalubong na golems, goblins, imps, dwarves, elves, at maging ang mga nagliliparang cute na fairies. Lahat sila ay may kaniya-kaniyang gawaing pinagkakaabalahan. Pamilyar ang mga nilalang na ito sa akin dahil sa mga napapanood kong palabas na sila karaniwan ang mga bida. Napatigil ako sa pagkamangha nang biglang magsalita si Raid. Iyan ang dinig kong pangalan niya kanina mula sa kasama niyang babae.

Ni-play niya ang isang documentation tungkol din sa mga bata. "Isa 'to sa mga pinaka-gusto kong documentation sa MGN." He said while looking at the screen. "Pwede rin itong ma-connect sa child labor." I was attentive while listening to his explanations. Pinapakita niya ang naging flow ng documentation na pinapanood sa akin. "Documentation is also like writing stories kaya dapat may kwento rin ito at mahalaga ang flow. You can also use different sequences, kung gusto mo munang mauna mag-flashback tapos present then future, okay lang. Pwede rin namang mauna ang future tapos babalik ka sa present na nangyayari sa kanila."

he said with finality on his voice. Muling nanaig ang katahimikan sa pagitan naming dalawa, habang ito ay abala sa pagdadrive, ako naman ay tahimik na nakatingin sa bintana nang kotse, hindi ko alam kung makakabalik pa ako sa Pilipinas o kung gugustuhin ko pa bang bumalik, siguro tapos na talaga ang kabanata naming dalawa ni Ram, ang love story naming dalawa ay hindi katulad nang mga usual na napapanood sa mga movie o sa programa sa tv na nauuwi sa happy ending, ito ang totoong buhay, at ang ending ng love story namin ay hindi happy ending.

mabilis na giit niya. Napatango-tango ang matanda. Habang siya ay pawis na pawis na sa samu’t-saring emosyon na raramdaman niya. Sa palagay nga niya pati pempem niya pinawisan din sa sagutan ng dalawang foreigner nasa harap niya. “Je vois. Elle est Philippine,” biglang sabi na naman ng matanda. Philippine lang ang naintindihan niya. “Baka tinatanong niya kung taga pilipinas ako kasi may Philippine sa huli.” Sa isip-isip niya kaya mabilis siyang tumango.

Tinapunan niya ako ng matalim na tingin saka umirap. "It was just a joke," giit ko nang mapansing nainis siya dahil sa sinabi ko. Napakadali talagang pikunin ng baklang 'to. Sarap pakainin ng hotdog ng mga Espanyol. "You're not good at joking, 'te, kaya tigilan mo 'ko sa potanginang mga biro mo." Mas lalo akong napahalakhak. I forgot to tell you, he's a Filipino—Overseas Filipino Worker. Panganay sa anim na magkakapatid kaya kailangan niyang dumayo sa ibang bansa para may mapakain sa mga kapatid niya.

sa kabila nang papadilim ng kalangitan ay napuna ni Anya ang palusong na cliff sa gilid ng kalsadang tinatakbo nila. “Maraming magagandang lugar dito sa Pilipinas. Anyway kahit saan would be a great place lalo kung kasama kita,” ang malambing na tinig ni Phil ay nagdulot ng nanunuot na kilig sa kanyang puso kaya hindi niya napigil ang mapabungisngis.

Pumasok na rin ako sa clinic at nakita ko ang isang babae na may malaking salamin sa mukha. Mukha itong seryoso pero ang cute nito habang naka-pout at parang may iniisip. Medyo tumikhim ako para makuha ang atensyon niya. ”Ay kalabaw!” gulat na sigaw niya sabay takip sa bibig. ”Pilipina ka rin? I’m from the Philippines. I’m Fily, kamusta ka,” pagpapakilala ko sa tila gulat pa rin na doctor.

Ibinalik nito sa pwesto ang upuan ko bago siya bumalik sa upuan niyang nasa harapan ko. "Baklita, kung hindi ako ang type mo. Edi wala ka palang taste kung ganon?" Natawa ito sa sinabi ko ngunit umiling nalang. The waiter came by, and we ordered our meals. As we waited, Rafael started talking about his experiences in the Philippines. Minsan ay inaasar niya rin ako sa nangyari noon. Wala akong magawa kung hindi ay irapan siya. Akala mo naman hindi nabaliw sa isang lalaki, pareho lang kami.

Fairy tales are shit crap. I couldn't even think of a good word to describe a fairytale dahil para sa akin ang mga iyon ay pawing kasinungalingan lamang. Sino ba namang matinong tao ang mag-iisip na ang mga kwentong sagana sa happily ever after ay may sense ng reyalidad? Wala. Wala dahil kung totoo iyon; wala ako sa entabladong ito at ibinebenta ang katawan ko kapalit ng perang hindi kahit kailan magiging sapat para sa pamilya ko.