Philippine Fables Novelas e Histórias

Worried na sagot ko. “Do you believe that? Filipinos are very family-oriented and loving. That is why they are saying that. I already told you, don’t listen to the people around you. Listen to your self… there’s a lot a women who can produce a child even they are in their forties. That’s why they’re saying that because they’re making their children an investment.” Ginagawa lang nila na investment ang mga anak nila. Malungkot daw kapag walang anak. Pero, nasa atin naman siguro kung paano maging masaya.

bulong nito What? Humigpit ang hawak ko sa anak ko ng marinig ko ang sinabe ni Kiel. Lumipad na kami sa kawalan at kitang kita namin ang mga gusali sa ibaba hanggang sa matabunan na ito ng mga ulap. I gonna miss the philippines!

Biglang sabat ni Gloyd. “Paano mukhang may lakad ka, ngunit kung sakaling makita mo siya, buhayin mo siya! Alam mo batang Fabillos, kapag may nagustuhan ako gusto ko agad makuha, alam mo bang birhen pa siya, at talagang nag-iinit ang katawan ko kapag nakakarinig ng ganun!” ngumingisi pa nitong sabi, tahimik lang ako at napapatango rin, ngayon ay nasagot ko na ang gusto niya sa babae. May balak siya na hindi niya na nagawa rito.

Niloloko nga siya ng isang kasambahay na kasama namin na huminga raw muna dahil parang mauubusan na siya ng hangin. Habang nakikinig ako sa kwento niya ay hindi ko maiwasang hindi maalala ang mga Christmas Parties na dinaluhan ko. Ang mga palaro at mga pagkain. Hindi ko rin maiwasang ikumpara. Wala pa rin talagang tatalo sa kaligaligan ng mga Pilipino. Kahit sa mga games, magaling silang gumawa ng mga kakaibang laro at mag-improvise kapag wala silang magamit para sa pa-games nila.

Pagkatapos ay tumigil ito, at muli akong tinititigan sa aking mga mata. "I have a business plan that I want to build in the Philippines, so I need a trusted person for the money I will allocate. I know it's hard to find that person, especially when it comes to money. Shikashi, watashitachi ga keiyaku o musubi, watashi no rūru ni shitagau koto ga dekireba, koko Firipin de watashi no bijinesu o kanri suru tokken o anata ni ataemasu (but if we can create a deal and follow my rules I will give you a privilege to manage my business here in the Philippines)" ang paglalarawan ng matandang hapon.

Kahit pa naalipungatan ang kambal, bumahid din agad ang ngiti sa kanilang mga labi dahil sa balita na hinain ng kanilang ama. Kinwentuhan kasi ni Samsara ang kambal tungkol sa Pilipinas. Ipininta ni Samsara sa isip ng mga bata na ang Pilipinas ay isang masayang lugar. Kinwento niya ang tungkol sa Manila at ang tungkol sa kaniyang probinsya na puno ng mga beach, bukirin, at mga gubat.

"what sacrifice are you talkig about?what kind of stupidity are you blabbing huh?Hindi ka makakalusot ng gnaun lang Remedios" gigil na sabi ni Phliip. "May sinasabi pa itong sakripisyo.Sino?siya ?saan ?kelan.Pwe! wala it9ng hinawa kundi i torture sya verbaly at pasimpleng kalabanin giy ang pagkahumalong ng kanyang ama noon. Siya ay magtitiyaga sa traffic at ulan pero ang babaeng ito ay sinusundo o sinasalubong pa ng ama ng payong" naghihimutok si Phillip kapag naaalala sng dinanas sa babaeng kaharap.

"Really? Mabuti at hindi ka na nono. Alam mo ang dewende?" "Yeah. The small persons," aniya at natawa na ako habang kinukurot siya kaya napapa talon siya at napapa aray. "Anong small persons ah?" "E ano ba?" "Ewan ko sa 'yo, Rod. Dewendes are one of the famous urban legend here in the Philippines. They are not just a small people you said. They are tiny creatures na nakatira sa punso. They have powers and iyon nga, kapag nadisturbo mo sila, some parts of your body ay mamamaga."

That's just plain degrading, sa oras na makahanap s'ya ng katapat at nabking sa mga panukala n'ya rito aywan ko na lamang kung saan s'ya hihingi ng tulong. "Ampon? I mean wala naman iyon sa pera para lang makapag-aral. I was the same you know? Also an orphan but look how I am now" sabat ng Kapitan Kiel, sa sinabi n'yang iyon medyo nagulat ako- hindi este talagang nagulat ako.

Tumayo kami ina Faye, Sha and Zelle at hinigit siya patayo. "Wait... Ako na. Huwag niyo na akong hinihila, nakakahiya," bulong niya sa amin kaya binitawan na namin siya. "K-inakabahan na nga ako eh," dagdag niya pa. Napangiti na lang kami. Mukhang mas tense pala ang isang ito. Magandang nobela na naman ito kung magkataon! Tinanggal ko ang mask niya dahilan para mapatili na talaga ang mga mamamayan ng bansang Pilipinas.