روايات وقصص ضمن Philippine Short Story With Moral Lesson

“It’s unjust and against my rights. Are you using your money to get me?” “Nope! Okay here’s the deal.” Humakbang pa ito palapit sa kanya kaya mabilis siyang kumilos palayo ngunit agad siyang pinigilan nito sa braso . . “Ang O A mo naman , may ibubulong lang ako.. Saka nito idinikit ang labi sa kanyang tenga.

Handang magbigay ng tulong kaya naman bilang isang ina ay wala na siyang mahihiling pa. Pero katulad ng kahit ano pa sa mundo, hindi nanatili sa ganoon ang buhay nilang mag-ina. Sa paglipas ng panahon ay hindi siya binigo ng kanyang anak. Lumaki itong mabuting tao. Matalino, at dahil nga sa nakikita at kinamulatan nitong pagsasakripisyo niya maitaguyod lamang ang pag-aaral nito, natuto itong mangarap ng mataas.

My body was trembling, ang sikip-sikip nang dibdib ko habang pinapakingggan ang kanyang sinabi. “We need to grow, to be back in the Philippines and live with the one we truly love, but karma hits us.” Mapakla siyang natawa; ako ay nakulong dahil pinagbintangan na inakit ko raw ang lalaking amo ko habang si Arthur naman ay humihina na ang katawan.” Fvck!

Muli siyang nakinig kay Diane habang si Ringgo ay dahan-dahan na ring naupo muli na parang batang nagmamaktol at hindi maipilit ang kanyang gusto. "There are many people who proved that there is nothing impossible even when you are poor. They are now owning those tall skyscrapers out there - from rags to riches. Yes, they didn't have enough money when they were still poor, but they had the character which is the best armor in a battle. That is why they are now enjoying life, opposite on what they had experienced in the past. At ang katulad namin ang patuloy na nagpapahalaga sa kung anong meron kami ngayon, natatakot bumalik sa buhay na kinagisnan namin noon. Kaya nga, ngayong hawak na namin

"Isang magandang kwento? Tingnan natin. Oh I know a good one. May isang hedgehog na napulot ng isang hunter nang hindi sinasadya. Ang mangangaso ay mahilig sa hedgehog, ngunit ang hedgehog ay palaging tinutusok siya ng kanyang mga quills. Tapos, nalaman ng hunter na nagalit lang ang hedgehog na marami siyang ibang alagang hayop. Simula noon, itinapon ng mangangaso ang lahat ng mga alagang hayop sa paligid niya at ginawang ang parkupino lamang. Kaya't sila ay namuhay nang masaya. Marahan niyang tinitigan ang babaeng nasa kanyang mga bisig, sinusubukang magpadala sa kanya ng mensahe.

At lalo pang pinasigla ng mga kwento ni Mang Lope ang sandali. Nakikinig si Patricia sa mga kuwento ni Mang Lope tungkol sa mga nangyayari sa baryo—ang pang-araw-araw na buhay ng mga magsasaka, ang mga simpleng kasiyahan at problema ng mga taong nakatira doon. Palibhasa'y sanay na siyan sa mas magulong mundo ng siyudad, mas lalo niyang na-appreciate ang simple at tahimik na buhay na mayroon sila dito ngayon.

Pawang mga dayuhan o di kaya ay mga mayayamang Pilipino ang makikita mo. Kaya pinalitan ko ang alaalang ito. Sumalangit ka na. Samahan mo nj ang iyong mga magulang sa kabilang buhay. Nakapagbayad ako ng kwalta ng harangin kami ng isang binata nang uupo sana kami ni Dodong sa harapan. "Mainam na panukala mo, Padre. Mabuti na rin at nakakadena sa pilak ang bihag. Gaya ng mga bampira, hindi madaling masira ng isang taong lobo ang pilak. Sinusunog rin ng pilak ang balat ng taong lobo," anya ko naman sa kanya. Hindi ko alam kung bakit sa lahat ng uri ng bakal, ang pilak ang hindi magagawang sirain ng mga halimaw kagaya ng mga bampira. Para bang may taglay na kapangyarihan ang bakal na hindi kayan

Gabay mo lagi mo kami gabayan sa bawat naming hakbang. Hanggang dito na lang aming kwento sa buhay. Hanggang sa muli.... Sign off. Dixon Stanley Floyd. ----The End---- Moral Lesson: Ang moral lesson ng kwento ay nagpapakita ng kahalagahan ng pagbangon mula sa trahedya at paggamit ng sakit upang makatulong sa iba. Sa gitna ng pagkawala at pagdadalamhati, natutunan nina Amara, Stanley at Sitti na ang pinakamahusay na paraan upang harapin ang kanyang sariling sakit ay ang pagbibigay liwanag sa iba na may kaparehong pinagdadaanan.

Napailing na lang ako at tinanggal iyon sa isip ko. Mabilis ang naging byahe. Hindi ko alam kung talagang mabilis ba o dahil lang subrang daming pumapasok ngayon sa isip ko kaya hindi ko namalayan. "This is my first time going here in the Philippines," nakangiting sambit ni Kirra, habang hila-hila ang maleta nito. "There's nothing special here, Kirra." "There is, Architect. Just like other people say, it's more fun here in the Philippines."

"what sacrifice are you talkig about?what kind of stupidity are you blabbing huh?Hindi ka makakalusot ng gnaun lang Remedios" gigil na sabi ni Phliip. "May sinasabi pa itong sakripisyo.Sino?siya ?saan ?kelan.Pwe! wala it9ng hinawa kundi i torture sya verbaly at pasimpleng kalabanin giy ang pagkahumalong ng kanyang ama noon. Siya ay magtitiyaga sa traffic at ulan pero ang babaeng ito ay sinusundo o sinasalubong pa ng ama ng payong" naghihimutok si Phillip kapag naaalala sng dinanas sa babaeng kaharap.