Novel & Cerita Short Story Examples In The Philippines

Kwento ni Bugoy. “Inagapan ni Pogi si Big boy. Hindi ito umiiyak tapos may iniabot siya kay Big Boy. Nagalit si Pogi nang makita na may sugat si Big Boy, alam mo bang binugbog niya ang mga lalaki. Halos lahat bagsak na sa kalsada na bugbog sarado pero nang bumaba ang isang lalaki na nakasuot ng purong itim hindi ito binugbog ni Pogi! Alam mo bang kusa siyang sumakay sa magarang sasakyan tapos bigla na lang umalis. Pero alam mo, Maria! Feeling ko napakagwapo nang lalaki na nakapurong itim, sayang lang at hindi ko nakita ang mukha niya dahil may suot siyang sombrero at shades! Alam mo na... Galawan pa lang lalaking-lalaki!” Kinikilig na kwento ni Stela.

Not a good idea. Wala sa sariling tumayo ako. I see them stare at me. I want to sit back but my pride won't allow me. Ending, lumabas ako ng silid namin na hindi alam kung saan tutungo. Eleven-thirty pa ang break kaya hindi pwede itong ginagawa ko. Pero wala akong magagawa nakalabas na 'ko ng pinto. Three-storey building lang ang PhilPages, publishing house na pagmamay-ari ng Pamahalaan. Their primary purpose is to uplift Filipino literature, helping small writers to publicize their works.

“Are we in the Philippines already?” “Yes. Between Philippines and Malaysia,” I informed her. She’s curious at naunawaan ko naman. Wala siyang maalala at kahit nang bawiin ko siya sa kumbento ay halos ayaw niya pang sumama. Natakot pa nga sa akin nang una. At kung may nakakalungkot sa pagkikita naming muli, iyon ay ang bagay na hindi niya alam kung ano ang nangyari kay Millie, at sa anak namin na pinagbubuntis niya nang mangyari ang pagsabog na iyon sa Illinois. Wala siyang maalala, kahit ang kaniyang ina ay hindi niya maalala. “This place is beautiful…” wika niya at ngumiti. Tumayo at lumapit sa bintana para tanawin ang labas.

masiglang sagot ni Yuni sakin na may malawak na ngiti. Ginawaran ko rin siya ng matamis na ngiti. "Masaya ako na masaya ka,"mahinang sagot ko rito. "Mommy, ang ganda ng Philippines. I also meet Tita Fimescar children, kaya lang her daughter has a little gloomy and killjoy but her two sons were great to have fun." Kwento niya. She's studying in the Philippines since that's his daddy's want and for me, that was the best decision.

Mula kasi ng lumabas siya sa isang magazine sa New York at nalaman na isa siyang Pilipino, tumaas din ang sales nila sa Pilipinas. Naisip niyang kaya ganoon ay dahil gusto lang talaga ng kapwa Pilipino niya na siya suportahan. O maaari rin namang talagang nagandahan ito sa kanyang gawa. Ang mga istoryang naisulat na niya ay romance, science fiction, action at fantasy. At dahil sa magagandang reviews na natanggap niyang libro ay naging dahilan iyon para siya'y mas makilala.

Walang subject na ganoon sa school namin sa Canada at tanging kwento lang ni mom ang naaalala ko. I know stories about Dr. Jose Rizal and his works, Noli Me Tangere and El Filibusterismo. But other than that, wala na. I heard about Magellan and Lapu-Lapu, pero sa totoo lang, hindi ko alam kung ano talaga ang nangyari sa kanila noon. And now that I’m here, I need to read everything. Kailangan kong malaman kung ano ba talaga ang nangyari sa kasaysayan ng Pinas. I’m a filipina, afterall.

Chapter 2 – The Innocent Sacrifice --- Mainit ang hapon sa maliit na barangay sa Quezon City. Sa isang siksik na compound na halos dikit-dikit ang mga bahay, doon nakatira si Solenne “Sol” Villareal kasama ang kanyang pamilya. Sa unang tingin, ordinaryo lang ang lugar na may mga batang naglalaro ng tumbang preso sa kalsada, mga kapitbahay na nakaupo sa bangketa habang nagtsi-tsimisan, at mga tricycle na dumadaan paminsan-minsan. Pero para kay Solenne, ang bawat araw dito ay laban para lang makatawid sa pang-araw-araw na buhay.

Fiesta •• Salem's POV Nandito kami ni maki sa bayan, taking random pictures of random people with stories to tell. Like 'yong tindera ng kakanin, 'yong tindero ng palobo, 'yong tindero ng mga ibon, sisiw, itik, at pugo. 'yong mga batang lansangan na nagbebenta ng sampaguita sa tapat ng simbahan. 'yong babaeng nakapostura habang pasakay sa kotse niya, 'yong batang babae na nakakapit sa damit ng mama niya. I believe every people has their own different stories to tell and with photographs, their story will be told.

“Mula sa isang maliit na nayon na nahihirapan, naging tayo ngayon isang bayan na puno ng pag-asa at pag-ibig. At lahat ng ito ay dahil sa dalawang taong nagmamahal sa isa’t isa at sa kanilang bayan.” Sinundan ito ng isang talumpati mula sa isang batang babae na galing sa isang komunidad sa Africa na natulungan ng foundation. “Hindi ko pa nakikita ang Pilipinas noong una,” sabi niya, tumulo ang luha ng kaligayahan. “Ngunit narinig ko ang kwento nina Damien at Seraphina, at ito ang nagbigay sa akin ng lakas na ipagpatuloy ang aking pangarap na tulungan ang aking bayan. Ngayon, ang aming bayan ay umuunlad na rin, at ito ay dahil sa kanilang pag-ibig at mga aral.”

May kamay namang humila sa akin papalayo sa mga guardia civil. Nakakaintindi ako ng lenggwaheng Espanyol dahil ang aking inay ay isang Insulares at tinuturuan niya ako ng wikang iyon, ngunit hindi ako marunong magsalita sa lenggwaheng iyon at hindi ko maiintindihan kapag dirediretso ang pananalita nila dito. Ang aking itay naman ay isang Pilipino at siya naman ang naging guro ko sa wikang tagalog. Kami ay namumuhay lamang ng simple, si itay ay isang mambubukid sa Hacienda Fetalino at si inay naman ay tagabahay lamang. Hindi ko gaanong alam ang pamilya ni inay at itay dahil hindi nila ito ikinukwento sa akin. Wala raw akong mapapala kung malaman ko ang istorya ng kanilang mga pamilya. Nang hu