Piece Of Cake Romane & Geschichten

Nakakairita ang katatagan niya. Sa tindi ng inis, marahas na sinipa ni Mateo ang cake na nasa coffee table. Lumipad ito at malakas na bumagsak sa sahig, tuluyang nadurog at nawalan ng hugis. "Oh ho, you dare to deliver a cake this badly to a customer?" pang-iintriga ni Mateo habang nakaturo sa sirang pagkain. Halata namang binabaluktot niya ang katotohanan para lang gumawa ng gulo.

binigay ni Nanay sa akin ang isang lagayang may takip kung saan nasa loob nito ang chocolate cake na nakuha niya sa isang pista kagabi. “Kumain ka na nito 'Nay?” Mukhang wala pang bawas ang cake. “Ku, e matanda na ako para kumain niyan. Tumikim lang ako ng limang kutsara. Naumay ako sa tamis.” “Salamat po,” niyakap ko lamang si Nanay bago umalis ng bahay. Tinungo ko na ang kubo at naabutan ko si Hugo at si Salome na masayang nagkukuwentuhan.

SEVEN YEARS LATER. Blythe smiled wide in victory when she put the last piece of strawberry fruit as a decoration for her single-layered red velvet cake. Bahagya siyang umurong pagkatapos para sipatin kung ano pang kulang doon. The icing is perfectly thick and she iced the cake wonderfully; the fruits she added on top of it made it looks more appealing and mouth-watering. She just added more of thinly sliced strawberries on the sides and voila! The cake she baked for her precious son is now ready.

Para itong batang naasar sa ginawa ng kaibigan nito. "I just ordered food, Dawson. Hindi ko sinabing mag-celebrate ako ng birthday ko, alam mo na hindi ko ginagawa iyan. And you brought here that piece of damn cake? That's just for kids! Nagpapatawa ka ba?!" He look so really disgusted.

Nang ang lahat ay nasasabik at nagsisigawan, isang aksidente ang nangyari. Sa hindi malamang dahilan, biglang nabasag at gumulong pababa ang "ulo" ng cake. Sa isang tumalsik, nahulog ito sa sahig at nabasag. Pagkatapos, ang buong cake na hugis tao ay gumuho mula sa itaas hanggang sa ibaba tulad ng isang stack ng mga domino. Nadurog ito nang buo, at isang malaking piraso ng cake ang nagkalat sa sahig.

Sabi ni Bea nang tumalikod na siya para umalis. Sa sandaling lumingon siya, nakita niya doon si Gerald. Nasa kanyang mga kamay ang isang maliit na cake na may anim na pulgada ang taas. Bigla siyang nanahimik nang makita niya ang kanyang pinasan. "Late k, pinsan!" masayang sabi ni Bea. "Kinaingalan kong mag-order ng cake na ito para sa birthday mo!" sagot ni Gerald habang iniangat ang cake sa kanyang mga kamay para makita niya ito.

Pagbalik niya sa pwesto ko ay dala na niya ang isang maliit na tray na may dalawang tasa ng kape at isang slice ng strawberry shortcake na kulang na lang ay tawagin ang pangalan ko at kausapi ako dahil sa pagkakatitig ko rito. Tinitignan ko lang si Jae habang inilalapag ang tray sa lamesitang naroon, inilagay naman niya sa harapan ko ang ang isang tasa ng kape at ang isang slice ng cake na lubha kong lihim na ikinasaya. "I know how much you like this cake, hinabol mo pa nga ako noong magkapalit tayo hindi ba? So there it is, para naman masiyahan iyang puso mo."

Kinuha niya ang laso sa kahon ng cake gamit ang kanyang mahahabang daliri, at sa isang iglap, lumitaw ang dalawang maliit at cute na strawberry cake. Habang pinapanood ni Sapphire ang mga kilos ng lalaki, lihim niyang naisip na talagang may benepisyo ang pagiging gwapo—kahit ang simpleng pagbukas ng cake ay nagmumukhang napaka-elegante.

Habang mabagal niyang hinalo ito, ang musika sa cafe ay biglang nagbago sa isang matamis na tono. Matapos ‘nun, isang tagapaglingkod ang tumulak ng isang malaking three-tier cake papunta sa kanya. Sa tuktok ng cake ay ang dalawang salitang ‘Marry Me’ na nakasulat gamit ang jam.

Gusto ko siyang sundan sa kusina at yakapin habang nakatalikod pero ito ako, pinipigilan ang sarili. “Here’s your cake.” Naimulat ko ang aking mga mata at tumingin sa kanya pati sa hawak niyang maliit na cake. May nakasulat do'n at binasa ‘yon ng tahimik. I can wait for you to believe me. Tumingin ako sa kanya, bumuntong-hininga siya. “Here’s my peace offering, a chocolate cake to somehow ease your sadness nor pain.” nilapag niya ‘yon sa glass table kasama ang kutsara. “Aalis muna ako.”