Pineapple And Snowbear Mga Nobela at Kwento

pinalo nito ang pwet niya. Nagtulong sila paghahanda ng pagkain. Kare kare at crispy pata. May kanin ng kasama. May dala itong pine apple juice. "Para san ang pine apple juice?" tanong niya. "Pampahighblood lahat ito, kailangan natin yan pang balance." Nag umpisa na silang kumain, nagkamay siya. "Magkamay ka, masarap" sabi niya dito.

Sa sandaling lumapit ang kanilang espirituwal na kahulugan dito, agad silang sinipsip sa loob. Pakiramdam nila ay nasa gitna sila ng mga iceberg ng Bera. Ang iilang polar bear sa malayo ay Kahit na nakatitig sa kanila. Sila ay lubos na nagulat.

Magkahawak-kamay na namin nilakad ang daan papuntang falls. Hindi lang pala mangga ang tanim ng farm ni Nathaniel. Kundi may mga pineapple din. " Wow...ang daming pineapples." namangha ko naman sabi. " Yeah, magpapakuha din tayo ng pinya mamaya kay,Raul." sabi niya. " I think, you hot jelous to Raul. Bakit siya parin ang pakuhain mo ng pineapple?" asar ko sa kanya.

"Pineapple po ang akin!" Si Sonya naman na nasa hagdan na ay tumango. Tumingin sa amin si Winter at lumapit agad para yakapin ang hita ko. "Mommy? You won't sleep with us later?" Naglalambing niyang tanong. Bumukas ulit ang pinto at lumabas doon si Snow. Tumakbo rin siya papalapit at nagpabuhat na naman kay Alted na agad naman sinunod ng lalaki.

"Let's go. Sumunod ka sa akin at pipili ako ng isang pambihirang hayop para sa iyo." Naglakad silang dalawa sa hindi kalayuan at napagtanto nilang may snowmobile pala na nababalutan ng niyebe. Ang snowmobile na ito ay ganap na puti at mukhang isang mini alien spaceship. Hindi ito isang bagay na naimbento ni Mike Baylor. Isa itong high-tech na produkto na ninakaw niya mula sa mga Rong. Nakaupo na si Mike Baylor, ngunit nagtanong si Randall, "Guro, hindi ka ba marunong lumipad? Bakit nagmamaneho ka pa?"

Sa pagsikat pa lang ng araw, tila may gintong liwanag na dahan-dahang yumayakap sa malawak na snowfield. Ang buong lugar ay buhay na buhay—makikita ang samu’t saring tao, may nagtatawanan, may nagyayayaan maglaro, at may mga naglalakad na para bang sinasamba ang kinang ng puting niyebe. Sa gitna ng kulay at ingay ng mga tao, dalawang pigura ang kapansin-pansin—isang batang lalaki at isang batang babae, parehong naka-snow suit na itim at puti. Sila si Nathan at Lia, at kahit na napapaligiran sila ng matatanda, hindi sila nawawala sa paningin. Parang mayroon silang sariling spotlight sa malawak na niyebeng paraiso.

Ang matandang agila na iyon ay babalik na sa walang oras, at hindi siya makakapantay dito sa estado na kanyang kinaroroonan. Cheep cheep, cheep cheep... Noon, lumapit sina Snowball at Grayball. Nag-iikot-ikot sila sa mga paa ni Ambrose, binubuksan ang kanilang mga bibig at naglalabas ng walang katapusang huni. Halatang gutom na gutom silang dalawa. Si Ambrose sana ang magiging pagkain nila pero naging kaibigan na lang nila.

Ibinababa nya ang kanyang ulo sa may table at ginawang unan ang kanyang braso. "Ivy, may mint candy ka ba?" Kinapa ni Ivy ang bulsa nito ang binigyan ako ng snowbear. "Oh," marahan kong hinawakan si Ross. He gave me a sleepy look. "Kainin mo 'to, pwede 'to pang substitute sa sigarilyo mo." Tinanggal ko sa pag kaka-wrap yung candy at binigay sakanya. His brows furrowed. "What's this?" he asked. "Kare-kare 'yan, ay mali, baka bicol express?" I rolled my eyes. "Candy 'yan malamang, kainin mo nalang. Di naman kita lalasunin."

Kawawa naman. Sige Sean! Ipapalasap ko ngayon ang mga araw na nawala sayo! Excited! Matao sa loob, kaya napabili kami ng accessories gaya na lang ng Bear hood na nilalagay lang sa ulo. Ang cute ni Sean. Masungit na Daddy Bear. Bumili din ako ng akin. Light Pink na Bunny Bear. Wew. Mukha na talaga akong bata sa hitsura ko. Habang si Sean, parang binuro na ang mukha. Na lalong nagpa cute sa kanya. Grumpy na nakakagigil! Kaya napakurot ako sa braso niya.

Para saan ang pineapple juice at snow bear? PERO imbes na pineapple juice ang unang damputin ko sa loob ng ref, ay ang naka-tupperware na graham ang kinuha ng kamay ko. Nakabalot pa iyon ng pulang ribbon. Tingin pa lang ay talagang nakakatakam na. Napakahilig ko pa naman sa mga sweets.