Trip ko talaga kapag may bagong trending na serye—lalo na kapag nabanggit ang pangalan ng direktor sa credits. Sa mga nakikita ko nitong mga nagdaang taon, isa sa madalas lumilitaw ay si Sam Levinson, ang utak at madalas na direktor ng 'Euphoria'. Malakas siya mag-set ng visual language na nagwi-wildcard ang cinematography at pacing—kaya hindi nakapagtataka na trending ang mga episodes na pinamahalaan niya. Nakakaengganyo ang paraan niya magpinta ng emosyon sa screen na parang music video pero may matinding character work.
Bukod kay Levinson, palaging nasa listahan ko sina David Fincher at Mark Mylod. Si Fincher, bagama't mas kilala sa pelikula, nagdala ng malamig at precise na style sa 'Mindhunter' at ibang proyekto; si Mylod naman ang likod ng maraming malalaking episode ng 'Succession' at may talent sa pagpiga ng tense, darkly comic moments. Panghuli, gusto ko rin ng gawa ni Reed Morano sa 'The Handmaid\'s Tale' at ni Ava DuVernay sa 'When They See Us'—pareho silang may malinaw na visual voice at social awareness.
Bilang manonood, sinusundan ko ang mga direktor na ito hindi lang dahil sa pangalan nila, kundi dahil alam kong may magandang chance ang palabas na mapansin at pag-usapan. Iba ang level ng excitement kapag alam mong ang director ay may kakaibang signature—para akong nag-aantay ng bagong episode ng paborito kong band.