روايات وقصص ضمن Pinoy Corny Jokes

saad ko sa aking sarili habang binabasa ang panibagong joke niya na hindi ko ma-take. Adam: Anong sinasabi ng aso tuwing nasasaktan ito? Suzy/Me/Hanna/Kean: Ano? Adam: Aww? Hindi ko mapigilan ang matawa dahil sa kabaduyan ng joke niya. Halos maluha pa ako dahil sa kakatawa. Ngunit agad napawi ang tawa ko nang magsalubong ang mata namin ni Damonyo, nakatingin ito sa akin na para bang pinagbabataan na naman niya ako kaya naman itinikom ko na lang ang bibig ko.

Pinatulog n'ya naman ako pero nagising ulit ako ng madaling araw kanina dahil sa ginagawa n'yang paghalik sa dibdib ko hanggang sa may mangyari na naman nga. "Kasalanan mo. Ano ba kasing pinakain mo sa akin para mabaliw ako ng sobra sa'yo. Nakaka-adik ka, doll. Kung druga ka ay wala akong pakialam kung makulong ako kakasinghot sa'yo." "Ang corny mo." Pero deep inside ay kinikilig ako.

Apaka corny. [I'm having toast bread, egg and juice for breakfast.] eh pakialam ko? [see you at school. Ingat ka parati babe, mamahalin pa kita babe.] Napa-ngiwi na lang ako sa huling mensahe na pinadala nito na kahit ako mismo na co-cornyhan. "Kaylan niya ba ako tatantanan? Nakaka-inis na," himutok ko naman sa isang tabi.

Bakas sa mga mata niya ang awa, kakaawaan din ba kita balang araw? Huminga ako nang malalim bago sagotin. "Mababaw lang ang kaligayahan ko, hindi ako pumapatol sa mga nakakaaway at hindi nakikipagsagutan. Nagmumukmok lang ako sa tabi kasi alam kong may taong magliligtas sa akin, which is Keeno. Lagi akong nililigtas sa mga bagay na hindi ko kayang patulan. Masayahin, iiyak lang kapag may nangbubully." Nagpatuloy ako. "Kahit corny jokes, nakukuha kong tumawa, gan’on ako kababaw. Isa na si Keeno sa pinakamasakit na nangyari sa buhay ko."

sabi niya at napatigil naman sila kumain. "Ha?" Sabay sabay nilang tanong. "De joke lang" sabi niya at nag peace sign. "Ano nga?" Tanong ko ulit sakanya. "May sayote sa tinola" sabi niya at nag peace sign. "Ang corny mo" sabi ko sakanya at umarte naman siya na nasaktan siya sa sinabi ko. Kupal to. "Bakit nga adobo?" Medyo naiinis na tanong ko sakanya.

“Taga saan ka?” “Sa puso mo.” Maikling sagot nito na mas lalo kinainis niya. Tumawa naman ito ng tumawa/ “What?! Corny ba? I learned if from the market.” Pagmamalaki pa nito. "Yeah right," She agreed sarcastically. “Your jokes are lame. Most lame I’ve ever heard.” Napapailing na sagot niya. "Someday I’ll tell you, okay? Wag muna ngayon... Mukhang hindi naman kailangan eh." Niyaya na siya nitong maglakad ulit pauwi. “It’s getting late Jam. Let’s walk home.”

Ngumisi naman ito ng nakaloloko at parang hindi naniniwala sa kan'yang sinabi. "Dumaan na kaming lahat d'yan bunso kaya hindi mo na kami maloloko. Tulak ng bibig kabig ng dibdib," kantyaw nito sa kan'ya. "Eiwww! Naging corny na kayong lahat!" "Corny my ass! We'll see kung hindi ka din gagaya sa amin, baka mas masahol ka pa." "Hindi mangyayari sa akin yan kuya!"

Aba. "Hindi." bored niyang sagot. "Oh hindi pala eh, huwag kang mental." Tawang-tawa ako sa mukha niya kasi bored na bored. Hindi ako sa joke ko natawa ah, kasi alam kong corny. Sa peslak ni Kyah natawa kasi bored na bored na eh. "Are you done?" sungit! "Oo, tska hindi ko naman kanina inuutos 'to sayo itatanong ko lang sana kung alam mo kung saan 'to." nakasmile ko pang sabi pero nagbuntong hininga lang siya.

Excited niyang tanong sa akin na parang bata. "H-hindi ko alam eh." "An impasta!" Masaya niyang sigaw with accent pa pero napalunon lang ako at tumango. Ang corny kaya. Impasta raw? Ayoko naman ipahiya si Trevor kaya tumawa ako nang bahagya. "Hehe." "That's unreal." Nakapout niyang sagot. Ang cute niya. "You're not laughing at my joke." Natawa na naman ako nang halos pilit na pilit. "Nakakatawa kaya."

‎“Ano?” ‎“Mas masarap pala mabuhay… kapag ikaw ang dahilan.” ‎Namula ako. ‎“Ang corny mo.” ‎“Pero kinilig ka.” ‎Hindi ako sumagot. ‎Pero ngumiti ako. ‎At alam niyang tama siya. ‎——————— ‎Biglang bumukas ang pinto. ‎“Excuse me—” ‎Pareho kaming napalingon. ‎Isang nurse—