Novel & Cerita Pinoy Corny Jokes

Tumawa naman ito na parang nakakaloko, as if ngayon niya lang narinig ang pinaka nakakatawang joke sa tanang buhay niya– na ikinainis ko naman. “You’re pissing me.” angal ko. Saka lang ito huminto sa pagtawa at tinitigan ako ng matiim. “Hindi ko naman intinsyun na inisin ka, kaso lang nakakatuwa kasi yung reakyun mu. Para kang batang naagawan ng lollipop.” natatawa parin nitong sagot. “Hindi ah.” “Oo nga. You look like a jealous girlfriend.” “Am I?”

hindi lumilingon na sabi nya. "Pfftt." sinubo ko ang isang buong brownies. Bakit kaya ang isang katulad nya hirap na hirap na ngumiti man lang? Paano nya natitiis noon si Kean na sa tingin ko kasing kulit at likot ng kiti kiti. At paano sya natitiis ni Kean eh kung kahit siguro tumawa man lang sa corny nyang joke ay wala. "Si Kean ba,ano'ng klase syang kaibigan?" bigla ko naitanong.

Hindi makapaniwala si Coreen sa narinig para bang narinig niya ang pinakamasamang joke sa buong mundo at ang tanging gusto lang niyang gawin ng mga sandaling iyon ay ang sampalin ito. "Magpasalamat ka at malayo ka dahil kung hindi ay nasampal na kitang gago ka." gigil niyang sabi dito. Nanginginig ang kalamnan niya dahil sa labis na galit na nadarama ng mga sandaling iyon. "I knew you were an asshole but I didn't know that you'll stoop to this level just to get rid of me. Hindi ako makapaniwalang nakakatayo ka sa harapan ko at natitignan mo ako sa mga mata matapos mo iyang sabihin."

Kuya Ashford keep saying some corny jokes so that the atmosphere is not that heavy. "Kuya, ang corny mo pa din talaga," Lenari said. "Atleast tumatawa naman kayo sa corny jokes ko," he said. "Isip bata," singit ni Ate Jallaine. "Eh 'di meow," Kuya Ash said.

Nangunot ang noo ko at nag-iwas ng tingin, 'That didn't came out right' Bakit kasi sa lahat ng joke yun pa ang naisip ko? Kahit kailan hindi yata ako pwede pang-comedy. I should have never tried! Ang korni lang kasi, nahawa na yata ako kay Rain sa pagsama-sama ko sa kanya. Pag lumingon ako ay nakita ko na nangingiti siya, "Why are you smiling?" Dumampot na ako ng mga sausages, nuggets, bacons at kung ano-ano pa para lang maiwas ko yung tingin sa nakangising mukha niya.

Sa halip na matawa ay bahagyang napataas ang isa kong kilay, “Ginagawa mo bang joke yung name ko?” may katarayan kong sambit, inirapan ko siya dahilan upang bahagyang kumunot ang noo niya, “It means laya na, ang hirap namang magjoke sa'yo” naiinis niyang turan ngunit parang balíw lamang akong tumawa. Ang Corny! Bakit kasi ga'non siya magjoke?!

Aniya. Kumunot ang noo ko at parang gusto ko siyang tapunan nitong gatas na iniinom ko. "Ang corny mo!" Humalakhak siya at umirap naman ako. My God! Kung kailan tumanda tsaka naman naging corny. This is so cringe! O baka lang naman kasi hindi ako sanay sa ganito? Well . . . yes, its true. But ugh! Basta sobrang naiilang ako kapag ganito siya sa akin.

Nagbyahe na sila papuntang Pampanga. Nagkwentuhan lang sila sa byahe ng kung ano-ano. Masarap kausap si Jonie, masayahin ito... lahat ng joke nya ay tinatawanan ng dalaga. Hindi nya tuloy alam kung totoong nakakatawa cya o pinagbibigyan lang cya nito para hindi cya mapahiya.

dagdag pa ni Myca. Mas lalo akong napasimangot. “Imbes na matuwa ako ay mas lalong sumama ang pakiramdam ko. You called them corny?” “It’s corny with sweet and sour taste,” she joked which made me laugh hard.

“Sino-sorry mo na natawa ka sa sinabi kong kulay unihorse itong kuwarto mo?” Napakunot ang noo niya. “Unicorn, Gani.” “Anong corn? Korni ako? Iyon ba?” Masama na ang loob ko. Tampo na ako. “Oo na, korni na kung korni! Pero ang tanong ko ang sagutin mo muna. Nag-sorry ka kasi natawa ka sa sinabi ko na kulay unihorse itong kuwarto mo? Tama ba pagkaintindi ko?” Ayokong magtampo pero nakakainsuto kasi ang tawa niya kanina pa.