Pinukpok Ng Karpintero 소설 & 이야기

Saktong kakaangat ko lang ng pantalon nang may kumatok sa pinto. "Boss, may problema!" sabi ng isa tauhan ko sa casino. Sinabihan ko itong pumasok. Agad namang sumalisi si Maxine palabas. "Ano na naman?" tanong ko, ngunit ang tono ko ay walang interes. Sanay na ako sa mga customer na nagwawala kapag natalo ang pera o kaya naman tumaya ngunit walang pondo. "Boss, may isang lalaking panay ang kuha ng chips. Ang kaso, wala na siyang pondo. Noong sinita na namin, ang sabi, "Kakilala mo daw siya."

Uminom ito sa basong puno ng sangría, isang inuming katas ng luya, cinnamon, dalanghita, mangga, mansanas, pinya, mga beri at iba pa. “Puedo ser un enemigo y un aliado. Colmillo que ayudará y molestará. En el juego, para empezar, quería participar. (Maaari akong maging kaaway at kapanalig. Pangil na tutulong at maninira. Sa larong sisimulan, nais kong lumahok.)”

Pagpapaliwanag pa ni Laren. Napapalakpak ako sa tuwa. That game must be so fun! “Ano naman yun?” turo ko sa apat na bamboo na nakahilera sa loob ng karerahan para sa mga biik. “Yan naman ang tinatawag na Palo Sebo. Aakyat yung mga contestants ‘jan at kung sino yung unang makakuha ng flag ay siya yung mananalo. Maaliw ka talaga na manood sa mga palaro ng Punto Sierra.”

Sabi nito sa amin, na sa akin ito nakakatitig ng maupo ako sa kahoy na upuan. "Kahit wala naman kayo, kaya kong iligtas ang anak ko na hindi kailangan ng tulong ninyo. Ewan ko ba dito sa supot na ito, tumawag pa ng kakampi na mukhang Ninja Turle ang pustura, ang daming anik anik sa katawan. Palibhasa kase duwag, ang alam lang ay maglaro ng basket ball, at mag 3 point shoot." Sagot ko sa Pinuno nila.

Tinanguhan niya ito upang ipagbigay alam na tapos na ang plano nilang pagsimot ng pera sa isang matabang isda. Ang kaninang tinalo niya sa larong poker ay ang tinatawag nila sa madilim nilang mundo na si Martin Guerro alyas "BIG GUY" , Isa sa mayamang negosyante na nagbebenta ng mga nakaw na gold sa mga lumang banko ng bansa. Ang yaman nito ay galing sa maduming paraan.

kalmadong sabi niya kaya napapoker face ako at sinunod naman siya. Nilibot ko ang paningin ko at nandito kami sa–ewan. Basta maraming tindahan ng iba't-ibang gamit. May furnitures, clothes, jewelries at kung anu-ano pa. Nasa kabila pa ang talipapa. Doon kami bibili ng karpa. Nagcicrave yata si Berto. LMAO!

na pinag-uusapan namin kani-kanina lang. That Raizen Policarpio is definitely a newbie in the entertainment industry. He's probably in his early twenties. May dating ito at hindi maitatangging malakas ang karisma. Pero kung talent at talent lang din ang pag-uusapan ay obvious na waley ito. Kaya nakakapagtaka na sa kabila no'n at kabi-kabila pa rin ang projects na involved ang batang aktor. Maraming nagsasabi na may mas "malalim" na dahilan kung bakit gano'n.

Yes, it's a Casino—Maraming tao ang naglalaro doon ng mga card games, like, poker. Naupo si Ashton at Archie sa mga upuan na nakahanay sa isang bilog na lamesa matapos ang mga itong nakipagkamay sa dalawang player na parehong kilala rin ng dalawa. They also introduced Del and me to the two handsome foreign men. "Amber, nakapasok ka na ba rito?" tanong ni Del habang magkatapat kaming naupo sa mataas na upuan na nasa likod ng mga kapareha namin.

Luis "P*tang-ina naman!" Kinalampag ko ang lamesa sa sobrang inis. Nakita ko kung paano dahan-dahang kinuha ng dealer ang huling tumpok ng chips ko. Limang libo na lang 'yun, pero sa isang iglap, naglaho na parang bula. Ramdam ko ang pamumula ng mukha ko at ang pag-akyat ng dugo sa ulo ko.

Pagkatapos ay muling humarap sa salamin at naglagay ng manipis na cherry lipstick. “Huwag na huwag mong babanggitin uli ang pangalan ng cheater na iyon, Manang. He's a jerk. He doesn't deserve my love and my beauty.” “E, saan mo naman nakilala ang lalaking iyon? Mukhang mayaman rin, ha.” Humarap siya rito. “Siya si Sen. Carpio, hindi mo siya kilala? Anyway, Manang kailangan ko nang bumaba. Paki-serve na lang ng food sa salas.”