Pinutok Sa Bunganga の小説・ストーリー

Biglang— BANG! Isang putok ng baril ang umalingawngaw sa buong paligid. Tumigil ang lahat. Parang sabay-sabay silang napako sa kinatatayuan. Unti-unti kong ibinaba ang braso ko. At nang makita ko ang nangyayari... Napakurap ako.

Pinuntahan ang wall at— BAG! Isinuntok ko 'yon. Buong lakas. Kasunod no’n, kinuha ko 'yung basong nasa gilid ng mesa at binasag sa sahig. Hindi pa sapat. Wala pang isang minuto, pero parang oras ang lumipas habang tumitibok nang mabilis ang dibdib ko. Habol-hininga. Lunod sa galit. “Nilapitan mo ako… knowing everything,” bulong ko.

'Kung p'wede ko nga rin itapon pati bunganga mo ginawa ko e, inis kong saad pa sa isip. Mabilis kong tinungo ang kwarto at bumungad sa akin ang nagkalat na damit sa sahig, dahil sa natumbang lagayan ng labahin. Hindi ko na iyon pinansin at saka ako tumuloy at nilock ang pinto.

Napabuntonghininga ako. Sumuot ako sa maliit na iskinita. Sa tago kong ito, tiyak di nila ako mahahanap. Nang mapansin kong may pinto sa may dulo at ng buksan ko… Bodega ata ito? Bodega ng mga bagay-bagay na di na kailangan ni Sean sa kanyang pamamahay.

I know pinahirapan kita kagabi. Pag pasok nila sa bathroon ay inuupo siya sa bowl habang nakatayo siya at hinihintay makatapos . "Lumabas ka na nga, kaya ko na ito" naiilang siya kase nkatayo ito sa haraoan niya na walang saplot.

sorbang bango, usok pa lang ulam na! Namimiss ko ang pagkain ng Pinangat, isa sa mga specialty dishes sa aming mga taga Bicol. Simula bata pa ako kapag nalulungkot ako itong Pinangat ang niluluto sa akin ni Lola. Pinaka main na ingridients nito, freshwater shrimp, gata at dahon ng taro. At masarap talaga kapag si lola ang nagluto dahil maraming garlic ang ilalagay niya. Busog na busog ako pagkatapos kong kumain. Matagal na rin nang huli akong nakatikim ng Pinangat. Umakyat na ako para magbihis.

Pumunta ako sa harapan ng banga, na naka patong sa lamesa. "Maari na niyo nang simulan, isa, duha, tolo!" Bilang niya sa amin, ang banga ay hindi naman kalakihan hindi rin kaliitan. Parang isang pitsel ang laki nito. May nag babaso pa, ako hindi ko na binaso. Itinaas ko ito at tinungga. Habang tinutungga ko naka tingin ako kay makisig, nais niya akong pigilan pero sinamaan ko siya ng tingin.

Pinulot n'ya sa sahig ang pipinong binato ng dalaga sa kan'ya. "Riz ang laki pala nito! Pag ito pinasok ko sa bibig ko, panigurado mabilaukan ako," pangungulit n'ya sa kaibigan. Ang sarap kasi nitong kulitin dahil ang bilis mapikon. "Try mo kayang ipasok yang upo na nasa harapan mo. Yan sigurado mamatay ka sa pagkabulon d'yan pag yan sinalpak ko sa bunganga mo," inis na sagot nito sa kan'ya.

BINALINGAN ni Glen ang maliit na basket na malapit nang mapuno sa bunga ng manggang pinitas ni Lito. Masarap iyon isawsaw sa bagoong na may maraming taba ng baboy. "Ayon pa, Lito!" Itinuro niya sa lalaki ang pumpon ng mga bubot na bungang malapit lang sa bitbit nitong panungkit at nakakubli sa mga dahon.

sagot nito sa akin "Hindi na! Baka hindi na natin sila maabutan. Ngayung araw ang balik nila ng Manila and supposed to be, sasabay ako kaya lang...kaya lang, nagka -aberya pa." yamot kong sagot dito. Napansin kong napataas ang kabilang sulok ng labi nito. Dumampot ito ng isang boiled egg, binalatan at walang pag-alinlangan na inilagay iyun sa pingan ko.