Pitying Novels & Stories

Was it remorse or is it pity? "And one more thing. Do you really expect me to slept here? Dito talaga sa bahay na sinadya mong ipagawa para sa pinsan ko?" Walang amor siyang natawa. "You're really looking down on me, aren't you? Well, I can't blame you because I am a desperate woman, hindi ba?" "It's not like that, Corazon. I was just concern-"

Hindi man lang ako natanong kung gagamitin na ba iyon ngayon o hindi. Habang ginagawa ko iyon ay hindi ko naman mapigilan na isipin si Elias. May pait sa aking bibig tuwing naiisip ko siya at naaalala ang mga nalaman ko kanina lang. Alessia, stop pitying yourself. Ayos lang na masaktan o malungkot, ngunit huwag mong hayaan na lamunin ka nito lalo na at hindi naman karapatdapat.

Halata na kakatapos lang nito umiyak at ngayon ay naninigarilyo. “Hindi mo na sana ginawa iyon. Tuloy, ano na ba ang naging kaibahan mo sa akin? Kasindesperada mo na ako niyan. Alam mo, gusto sana kitang sampalin kaso nagbago na ang isip ko. Naawa ako sa iyo.” Umismid ito. “I don’t need your pity, Xylca. You should pity yourself more.”

i said sobbing "𝐲𝐞𝐚𝐡 𝐛𝐮𝐭 𝐢𝐭𝐬 𝐧𝐨𝐭 𝐭𝐨 𝐥𝐚𝐭𝐞 𝐩𝐰𝐞𝐝𝐞 𝐦𝐨𝐩𝐚 𝐬𝐢𝐲𝐚𝐧𝐠 𝐡𝐚𝐧𝐚𝐩𝐢𝐧 𝐚𝐭 𝐦𝐚𝐠𝐬𝐨𝐫𝐫𝐲" ace said

"Alam mo namang palpak! You should eat Kara's fillet instead and not mine! Kinain mo lang naman ang luto ko dahil naawa ka sa akin, hindi ba? You pity me!" Umigting ang panga niya. "I don't. Kinain ko ang luto mo dahil gusto ko." "That's bullshit! Nakita kita! I saw you looking at me earlier with pity in your eyes! You pity my situation," singhal ko. "Maia..." he groaned. He stepped one step closer. Hindi naman ako nagpatinag. "You saw how my parents ignored the food I prepared. You witnessed how they don't appreciate my effort. Kaya ginawa mo iyon. Nagpaka-hero ka! Because you pity me!"

"I didn't mean any of this to happen." "May magagawa ba ang sorry mo? Will it bring our mother back? Tangina, Dorchner! Huling-huli na ang lahat kasi wala na si Mommy!" She cried. Napaupo yung isang babae dahil sa panghihina kaya yumuko na din yung isa para patahanin siya. I cried with them. A mixture of anger, disappointment, and pity started building inside of me. I am angry and disappointed at myself. I thought I did the right thing for myself— to keep my sanity, I have to have him. I feel pity towards the Lauriers. I know how it feels like to lose someone you love.

Ang unfair niya naman? HIndi ko na naman mapigilan ang pagpatak ng luha sa aking mga mata. Ayaw ko na sanang umiyak na muna dahil nakakaramdam na naman ako ng self pity. Kaya lang, hindi ko talaga kaya eh. Masakit kasi talagang isipin na baka hindi ako matutunan na mahalin ni Raven kahit kailan dahil pag-aari na ng ibang babae ang puso nito at walang iba kundi si Fiona.

Kahit anong oras Rin ay hands niyang suportahan Ang dalawa. Then, she recognized the feelings she was feeling right now... Pity. Naawa siya sa kalagayan Ng patty, dahil bukod sa nabasa Niya Ang mga reaksyon sa mukha Ni went kanina ay aware siya sa pakikitungo ng pamilya Ni weng Kay pattty. Ibang ibang kumpara sa pakikitungo nito sa kaniya.

Wala akong matakbuhan. "Perez," tawag niya sa apelyido ko. Mababa ang tono, pero ramdam ang panganib. "I told you this morning... I hate liars. And I especially hate people who use pity to get what they want. Aling Marites told me about your background. car accident? Sick sister? do you think I would fall for that? Marami nang gumamit ng ganyang script sa akin, Perez. At lahat sila, napatunayan kong pera lang ang habol."

“Ang totoo niyan, ayaw sa akin ni Zyron. Nang malaman kung kapatid ko siya sinubukan ko na mapalapit sa kaniya pero ipinagtabuyan niya ako at para akong kriminal na gusto niyang iligpit. Kaaway ang tingin niya sa akin at kahit kailan hindi niya ako matatanggap dahil ako ang bunga nang pagkakamali ni Mommy. Nang malaman kung kapatid kita, hindi ako nagpakilala kasi natatakot ako na hindi mo rin matanggap. Kaya ayos na ako na kaibigan ang tingin mo sa akin at magiging kapatid ako sa'yo kahit hindi mo alam.” Sadness flash on Vico's happy go lucky face. Kung sino pa ang masayahing tao at nagpapasaya sa bawat taong nakakaharap sila 'yong may mas mabigat na dinadala, mas mahirap na pinagdaanan na