Novel & Cerita Self Pity Quotes

Napahagulgol ako nang mahina sa salitang “tayo.” “Paano magiging tayo kung bawat araw pakiramdam ko may lumalabas na bagong katotohanan na hindi ko alam kung kaya ko pang tanggapin?” umiiyak kong tanong. Sandaling hindi siya nakagalaw. Ramdam ko ang lamat na hindi na basta-basta mabubuo ng kahit ilang I’m sorry.

Nakuyom niya ang sariling mga kamao, gustong suntukin ang kanyang sarili mismo. "I'm sorry," ulit niya. Wala siyang maapuhap na isagot sa dalaga. Handa na ba siya na sabihin ang lahat-lahat dito? Ang katotohanan. Paano kung masasaktan si Yza? 'Nasasaktan na nga siya 'di ba? Hindi mo ba nakikita?' sigaw ng kabilang bahagi ng kanyang isip. "I don't need your pity sorry!" Mahina ngunit mariin na tanong ni Yza.

"Saan ka napapagod? Ikaw ba ang pinapagawa ng mga gawaing-bahay riyan? Hayaan mo at kakausapin ko si Tito." "Ate, huwag mong sisihin ang sarili mo. Wala kang kasalanan." "Yessa, hindi kita maintindihan. Ano bang pinagsasasabi mo?" "Ate, sorry dahil naging failure ako sa buhay mo." "Tama na nga. Ayoko nang mga ganyan na drama. Kung gusto mong mag-shift ng course, okay lang sa akin. Magsabi ka lang. Huwag mo nang pinapahirapan ang sarili mo."

"Kasi tangina paniwalang-paniwala ako sa'yo, Grethel, pero isa ka pa lang baliw." "[Why are you saying those words, huh?! Why are you hurting me like this?! Wala ka bang awa sa akin?! Hindi mo ba ako minahal ha!? Tigilan mo na 'to, Patricio! Stop making me feel worthless! Stop saying this words to me, please lang Patricio! You're killing me right now!]" "Then die." Unknown Person P.O.V Tinanggal ko ang lollipop sa bibig ko at tumingin sa computer.

I know he's feeling the worst kind of pain right now, at wala akong magagawa para alisin iyon, tanging oras at panahon lang ang makakagawa noon. "I'm fucking lost." He cried on my embrace. Pilit kong pinipigilan ang pagbagsak ng luha mula sa mga mata. He's in pain, I need to be strong so I can be his wall, protecting him from pain even if I can't. "I'm sorry." I repeatedly uttered. "Why are you saying sorry?" He asked. "Because you have to experience this. No one deserve that thing." Kahit mabuti o masama pang tao, hindi karapat-dapat na makaranas ng ganitong sakit.

Gosh, baka kasi kapag tinuloy-tuloy niya pa iyun baka mapaiyak na ako sa sakit. Gayunpaman, hindi ko maiwasan na makaramdam ng self pity! Feeling ko kasi ng mga sandaling ito, napakababa ko na! Kagaya na ako sa ibang mga babae diyan na handang gawin ang lahat para lang sa pera.

“Pero ayokong maging dahilan din para lokohin mo ang sarili mo.” Tumayo siya at inilapag ang litrato sa bedside table. “You don’t have to stay for me,” mahinahon niyang sabi. “If you’re staying, stay because you want to. Not because you pity me. I don’t want your pity, Thisa. I want your choice.” Natahimik ang buong kwarto. Hindi ko na magawang magsalita pa habang pigil na pigil ang hikbi ko.

Pumikit ako at itinaas ang mukha habang ang mga daliri ay patuloy sa paghahabulan. I'm sorry. Umaalingawngaw sa isip ko ang mga sinabi ng donya kanina. Bakit ba ang hilig nilang magsabi ng sorry na para bang mabubura ng salitang iyon ang lahat ng pait at sakit na pinagdaanan ko sa kanila. Sorry? Her sorry doesn't even make me feel a bit alright. It just made me feel worse because their apologies only prove how I let them trampled all over me.

I said desperately. "No, and I'm Sorry Yumi, Please fix yourself and move-on." Huling sabi niya at saka tumalikod at lumabas na ng pintuan. I pity myself. I'm bitter. I'm Obsessed. Pero napangiti ako nang maalala ko ang sinend kong pictures kay Quinlee kagabi. Pinahid ko ang mga luha sa mata ko. "Wala ka nang babalikan Zik." bulong ko.

pagpapaliwanag ko. “Unfortunately, I donʼt typically believe on that quote. All my life, I didnʼt felt that I had been in the top. For me, I can definitely define that life is survival. You have to do something to survive in this complicated world. Even you have to do something bad that can harm a personʼs feeling,” pangangatuwiran nito sa akin, saka bumuga ng hangin. “I wish I didnʼt exist on this world. Even if I exist, I wish I have died back then. Iʼm tired on how to deal with my problems. It bring me too much pain thatʼs why sometimes I want to give up.”