Pitying Novels & Stories

paninindigan ni Ashly habang lumalayo kay Steve hanggang sa mapasandal na ito sa malamig na pader. Humalakhak nang nakakakilabot ang lalaki bago nagsalita. “Glad that you understand me well." He let out a heavy sigh. Three seconds had passed before he was able to talk again. "Did you know that when you make that pity face of yours, it arouses me that much, especially when you're begging me?"

Nanatili lang siya roon sa harap ko habang pinapanood akong miserableng pinupunasan ang mga luha. "I don't pity you. I'm pitying your eyes. They looked tired. Please stop crying." he said and I laughed. Mabuti nga sana kung mahinang tawa lang iyo ngunit sa sobrang tuwa ko sa sinabi niya ay halos humalakhak na ako.

Nag-iwas ako ng tingin at napapikit. “It’s not in my vocabulary to pity, sorry to say this, but I don’t know how to pity anyone. Goodbye.” Halos mapatalon ako dahil sa putok ng baril. “Oh, my goodness!” Napamulat ako at kahit paano ay naluwagan ako sa paghinga dahil nakatapat ang baril sa kisame at buhay pa rin 'yung babae. “STOP IT! PLEASE!” No, please. Don’t shout, baka ma-paano kayo.

nasilayan ko ng malapitan ang kanyang tsokolateng mata. I should be protesting for pitying me! One of my pet peeves is pitying me like I am one of the unfortunate people in this world? Yet, I let him, I let Janus and I know why. "Ako ay nagagalak na pumapayag ka na bilang isa sa mga tagabantay ko ngunit ako ay nalulungkot din sa binahaging balita sa iyo. Huwag kang mag-alala, hindi ka nag-iisa. Bilang isang kaibigan, tutulungan kita na makita mo siya. Nandito ako para tulungan at samahan ka."

Nahawakan niya ako at pinilit na niyakap. "Let me go!" I cried. "No..no please baby.." Pilit niyang hinawakan ang mga kamay ko pero dulot na rin siguro ng kaniyang panghihina ay hindi niya iyon magawa ng maayos. "The last thing I want in this world is your pity! Bakit? Dapat bang kawaan kaming mga biktima? The more you show us that you pity us, the more we feel small, helpless and weak! The more we feel ashamed of what happened to us!"

Agad silang umalis nang makita ng lalaki. Palaging may nararamdaman akong masakit sa mga pinsan na ito. Kahapon puso ko; ngayon naman, ulo ko. Ewan ko na lang talaga sa mga Peralta! Nilingon ko siya. Nandoon pa rin siya, nakatingin sa akin. "What?" "Nothing, I just pity you." My brows furrowed together, "Pity of what?" "Pity that you have to sacrifice everything for the name of love."

I told him up front since I really hated it when people look at me with pity, as if my situation isn't that hard enough. I really hate it when people look at me pitifully. It just makes me want to puke since hindi ko naman kasi kailangan ang simpatya nila. After all, sympathy is a knife; not to mention na may mga taong dadagdag lang naman sa mga iniisip at pinag-aabalahan ko. He nods before focusing on the road as he gently reaches for my hand and caresses it, as if he's assuring me that he's just near and here.

Unti-unti siyang napaatras hanggang sa tuluyan siyang mawala sa gitna ng crowd. May kung anong kirot na sumiksik sa dibdib ko. “Don’t pity her.” Napalingon ako kay Adrian. Hindi siya nakatingin sa babaeng umalis. Sa akin. Nakatitig siya sa akin. “She doesn’t deserve it.” Hindi ko alam kung bakit, pero nanlamig ang buong katawan ko. Hindi galit ang tono niya. Hindi rin malakas.

Iniisip niya ang lahat ng mga sinabi ni Jayvie. “Ano pa bang pakialam ko kung hindi siya naging masaya? He deserve it. Don’t pity him, Kirsten. He deserve all the pain na nararanasan niya.” usal niya sa sarili niya pero hindi niya maintindihan ang sarili niya. Hindi niya maipaliwanag kung bakit siya nasasaktan kung hindi naging masaya si Jayvie simula nang maghiwalay sila. Nasaktan din siya, nalungkot, umiyak pero hindi siya nagreklamo. Hindi niya yun sinabi kay Jayvie. Nang bumagsak ang mga luha ni Kirsten ay mabilis niyang pinalis ang mga yun at inalis na sa isipan ang ex-boyfriend niya.

Tsk I feel pity for him. “Are you crazy?” Napatingin ako kay Ashley dahil sa kanyang tanong. habang pinipigilan ang sarili kong masaktan ko siya, dahil wala pang nagsasabi sa akin na baliw ako.