Pitying Novels & Stories

"I'm sorry but... I have already seen the news. I'm sorry for what has just happened." Napakagat labi ako. Ito na nga ba ang sinasabi ko. I don't want anyone--- anyone to have pity on me. S alahat ay iyon ang pinaka iniiwasan kong mangyari. "You don't have to feel sorry about me, CJ---"

pang-aasar n’ya habang hinahalikan ang tenga ko. Bigla akong na disappoint nang tanggalin n’ya ang kamay n’ya sa katawan ko. ‘Yon na ‘yon? “Pogita the second is crying na!” “Oh really? And you want me to wipe her tears?” “Oo!” Yes, I’m a h*rny pogita! Jusmeyo! Nasaan na ang hiya mo, Tabitha? Naiutot ko na ata.

patulis pa ng nguso ni Naomi habang hindi rin iniiwas ang mata niya sa kasintahang nakatayo sa harap. Hearing Naomi say those things just now, especially her pitiful, helpless, soft, and adorable appearance like a kitten, August's heart melted. Para iyong matigas na tinapay na sinawsaw sa matigas na kape. Walang kalaban-laban. If she weren't extremely sad and heartbroken, Naomi rarely spoke to him in such a tone. Delicate and soft, pitiful. Agad nitong pinalambot ng tuluyan ang puso niya. Sino ba namang hindi maaantig ang puso sa pakiusap na iyon ng kasintahan niya?

Tahimik kong binigkas, “For me to remember my purpose in life.” Tumahimik ang paligid. Maging siya ay natahimik at hindi alam kung anong sasabihin. Ngunit lumalim ang kanyang tingin sa’kin dahilan para makaramdam ako ng kirot sa puso ko—na para bang sa mga tingin na iyon ay nabasa niya na ang lahat ng emosyong nakatago sa loob-loob ko. I hate pity. But the moment I saw it in his eyes, parang gusto ko na lang na kaawaan niya ako.

I don't like her attitude ,her existence and her fashion sense. "No stop!" My eyes become blurry again. I quickly wipe the tears na unti unting namumuo sa aking mata. " Don't feel pity on me .It's fine ,ayokong magustuhan mo ko dahil sa awa lang , wag mo akong kaawaan Please lang " I feel like I'm a low type of creature kapag Tinanggap Niya ang confession ko dahil lang sa Awa . Hindi naman ako ganon kababa para kaawaan lang .I love her but it's fine if she didn't.

Hindi siya dapat magpahalata sa lalaki, knowing that this individual is one of Michael's close friends However, he previously advised her to keep away from Petter for reasons she will never understand. "You're not a good liar, honey." anitong inukopa ang kaharap na silya. "Why don't you care tell me the reason why are you crying?” "There's nothing I can say Petter, as what you can see I'm reading—" “Your reading upside down, honey, so I know that you don't understand what's inside that book. Besides, I can sense the pain on your beautiful face.” He said as if he could read her mind.

“If this is how you show pity, I should be pitied more often.” Napailing na lamang si Cinderella na pinipigilang mapangiti. Kahit kailan ay may paraan si Nero para iparamdam sa kanya na nababasa nito ang sinasabi ng puso niya na kahit hindi niya ito binibigkas. Pero ayaw niya munang bumigay. Ayaw niyang ipakitang natutuwa siya sa effort nito. Pero hindi maitatangging na may epekto ang mga kilos ni Nero.

Use? Hindi ako umimik nanatili akong nakatitig sa mga mata niya, gusto kung makita niya o maramdaman man lang niya kung gaano kasakit ang bawat salita na binitawan niya, ang mga pananakit na nararamdaman ko sa mga kamay niya, pero parang nakikiusap ako sa isang halimaw na walang awa, na hindi maalam makiramdam,unwise pity on the feelings of others.

“P-Pasensiya na po kung hindi ko kaagad sinabi ang totoo. S-Saka baka iniiisip niyo po na pinlano ko ang lahat p-para maperahan si P-Preston, h-hindi po ‘yon totoo. Pasensiya n-na po.” Mariin kong kinagat ang aking ibabang labi at hindi pa rin nag-angat ng tingin sa kaniya dahil sa labis na kaba. Natatakot ako na baka sa oras na magtaas ako ng tingin ay makita ko ang disappointment mula sa kaniyang mga mata. Natatakot ako na baka magalit nga talaga siya sa akin tulad ng unang naramdaman ni Preston noon.

“Ah, n-napuwing lang ako…” “You are not blinking your eyes, that is why you look like you're about to cry.” mahabang linya ng maliit na boses ni Pietro na kahit mukhang walang pakialam ay nagawang mapansin iyon nang tahimik. “Is that called napuwing?” Malakas na tumawa si Bryson ng hilaw. Napaayos na siya ng upo. Sa iba-iba nilang ugali, Dankworth nga ang mga bata.