Plastic Person Quotes Novels & Stories

Ani niya habang inaalis ang plastic sa kamay niya. " Madali lang 'yan, hindi ka lang talaga sanay " I said. " Tsk, mas gusto kong kumain na lang" Parang bata ang boses na ani niya. " Literal na palamunin ampota" Ani ko na nailing.

Lihim akong huminga ng malalim bago ngimiti ng plastic sa babaeng humingi ng paumanhin sa akin. "It's okay. Hindi naman masyadong nabasa. Next time ay mag-iingat na lang siya dahil baka hindi katulad ko ang mabangga niya ay mapaaway pa siya," sabi ko sa babae bago ko sila iniwan para lumabas ng tuluyan sa venue.

Ngunit iba ang sitwasyon ngayon, kahit na ramdam kong may pagka-mayabang siya'y kailangan kong tiisin dahil may kailangan akong impormasyon. Marahan akong tumango sa inaalok niya. Sandali siyang umalis at nang makabalik ay may bitbit na siyang petsel at baso. Napalunok ako at bahagyang napangiwi. Kung sana ay iyong bottled water nalang ang dinala niya. "Sorry, iniiwasan kasi naming gumamit ng mga plastics. Alam mo na, saving our nature."

"Paano ka magkakaroon ng kaibigan niyan kung lahat nang lumalapit sa'yo, inaaway mo." Totoo nga naman ang sinabi nito pero inaaway niya lang naman ang mga ito dahil malalandi. Kinaibigan siya dahil gustong mapalapit sa kaniyang kuya na ubod ng gwapo at masisisi ba niya ang sariling, ayaw niya lang sa mga plastic kasi plastic din siya. May kasabihan na 'A plastic cannot be with plastic because they are both plastic.'

Tahimik na tinapik ng nanay ni Ada ang kanyang kamay at sumenyas siya gamit ng kanyang mga mata. Mabilis na nagpalitan ng tingin ang mag-ina. “Malalaman ng plastic freak na ‘to kung anong mangyayari sa kanya mamaya. Huwag mong sirain ang reputasyon mo sa harap ng maraming tao.” “Naintindihan ko. Hindi na siya makakatawa mamaya!”

Sinulyapan lang ni Josh ang inilahad kong plastic bag. "Hindi ako nagugutom." "Kailangan mo pa ring kumain." "Wala akong gana. Ikaw na lang kumain niyan." Naupo ako sa tabi niya. "Hindi naman mareresolba ang problema mo o hindi magbabago ang sitwasyon kung ganyan ka na parang gusto mo nang huminto na lang ang pag-ikot ng mundo." "Iwan mo na lang ako rito. Umuwi ka na."

Mabilis ko siyang hinila para pigilan ang kahiya-hiya niyang ginagawa. "Hello," sagot nito. "Kung natutunaw lang sa sikat ng araw ang mga plastic baka tunaw na tunaw na talaga ang isa diyan. Napaka-nature lover, recyclable," pasaring ko. Sinadya ko talagang marinig niya para makagante ako sa ginawa niya sa'kin sa cafeteria kanina.

“Spit what you wanted to say and leave.” Mahinang napailing ang kanyang pinsan sa kasungitan ng kanyang ugali. Sanay na sila sa ugali niya ang pinsan kaya naman hindi na siya nag-aabala pang makipagplastikan dito. Hindi rin niya alam kung paano maging plastik. “Can I borrow your intel? Or investigator? Or anything to help me find someone?” tanong nito. He knew it. This man needs something. Imposible namang magpunta lang ito rito dahil bored siya, ‘di ba?

malamig kong sabi at kinuha ang plastik. "Hala! Iha! Ang laking pera nito! Hindi ko matatanggap ito--" "Hindi ako tumatanggap kapag nahawakan na ng iba" sabi ko. Nilingon ko si Scarlet na nagmumuni habang nakababa ang bintana ng kotse ko. "HOY! GOLD DIGGER!" sigaw ko at pinakita ang plastik na hawak ko. Inirapan niya ako pero bumaba rin siya ng kotse at kinuha ang plastik na hawak ko saka nilagay sa kotse.

"Mukha ba akong nagbibiro?" I sighed. "Napansin ko rin 'yan simula ng dumating sila dito no'ng nakaraang linggo. Mukhang mainit ang dugo niya sa amin ni Sam." "O diba? Sabi sainyo e, may iba talaga." "Plastik." "Yes, korek ka diyan." "Naka-smile siya kapag kaharap tayong lahat pero kapag nakatalikod ang sama ng tingin niya."