Plastic Person Quotes Novels & Stories

tatatawa-tawa niyang tanong. “Ay ano bang tanong ‘yan Joseph?! Syempre hindi! Mangangalakal na lang ako ng mga plastic at lata kesa magbenta ng ganyan! Nakakahiya, mga kabit at walang dignidad na tao lang ang gumagamit niyan!” Hindi ko na tinapos ang video at inilapag ang cellphone sa coffee table. Napayuko ako at nakatitig sa mga nakakuyom kong kamao.

ngiting plastik ng matanda. "Oh, well, thanks much Atty. Mendez... by all means!," nakipagkamay siya sa matandang abogado at sinabayan ang kaplastikan nito. May sasabihin pa sana ito sa kanya ngunit hindi na nito naituloy dahil biglang nagring ang kanyang telepono kaya't nagexcuse siya at tumalikod at sinagot ang nasa kabilang linya.

Malakas akong napabuntong hininga. "Huwag mong pansinin 'yang mga plastikadang 'yan, hindi ka lang ng mga iyan pinapansin kasi naiinggit sila sa lakas ng kita mo gabi-gabi," anas ng pamilyar na boses sa gilid ko ng nakaupo ako sa puwesto ko. Binalingan ko ang kaisa isang kaibigan at inilingan na lang siya, "Pero malakas pa rin naman ang kita niyo, ah? Kaya bakit sila maiinggit sa akin?" rason ko kay Lolita.

Mag-isa lang itong nakaupo sa damuhan habang hawak sa magkabilang kamay ang posporo at isang plastick cup. " Hindi ko kailangan ng kaibigan . Umalis ka na! " sinindihan nito ang hawak na plastick at agad na tinapat sa mga nagkukumpulang langgam. Sa bawat patak ng natutunaw na plastick ay tumatama ito sa mga langgam ay siya na mang ikina mamatay ng mga ito .

madrama kong sambit. "Hindi lahat ng magkaibigan ay nagdadamayan, iyong iba ay nagpaplastikan lang," agad na sambit niya. Napanganga naman ako at natigil sa ginagawa ko. Namaywang ako at naiduro ko sa sarili ko ang kutsilyo na hawak ko. "Ako? Plastik? Gano'n ba?" asik ko. Siya naman ang napanganga pagkuwa'y kumakamot sa noong tumayo.

sarkastikong sabi niya. Oo, may pagkamaldita, mapagmataas, at plastic itong biyenan kong ito pero kahit papaano hindi pa naman niya ako pinapakitaan ng hindi maganda. Pagkarating namin sa kusina ay nagsalita siya agad. “Di ako magtatagal iha, I just want to tell you this, at hindi na ako magpapakaplastic!” Ang kaninang nakangiti niyang mukha ay naging mukhang plastic na.’

sinamaan ko siya ng tingin dahil sa sinabi niya. Eto na naman siya, nagsisimula na naman, akala niya yata ay hindi nakalimutan niya na ang ginawa niya sa'kin. “Ba't nandito ka?” “Kase gusto ko,” mayabang na aniya at inilapag ang plastic sa kama. “Ano 'yan?” tanong ko. “Plastic.” “Alam ko, gusto mo ihagis ko sa pagmumukha mo?” sarkastikong tanong ko.

Sakto naman ang paglabas ni Bharra mula sa banyo. Dinaanan lang niya ako. Mabuti naman. As if naman gusto ko siyang kausapin! Baka nga nag iisip na nang masama ang babaeng yan. Don't get me wrong okay? I'm not a judgemental person, sadyang may mga tao lang talaga na kahit anong gawin mo, negative na ang nakatatak sa isip mo and Bharra is one of them. I can be nice to anyone, pero if plastic siya kaya ko din naman maging plastic. Wag lang talagang uubusin ang pasensya ko.

napapajamot nalang talaga ako "Ate pahingi pa pong extra plastic." "Ano ba naman tong prinsesa ko kawawa naman parang walang makain sa bahay nila." gusto ko sanang isatinig. "Ano bang gagawin mo sa extra plastic?" "Ano pa, e di ipaplastic ang mga buto - buto at ang ibang tira nating hindi na makakain ng tao." "Bakit naman. Hayaan mo nalang yan."

sabay irap. Biglang napahalakhak si Nene, halos mabaliw sa kakatawa. "Ay grabe, Sol! At least honest ka, hindi ka plastic. Pero careful ka—baka ma-worn out yang daliri mo, kailangan mo rin ng kapalit, baka maputol sa sobrang overtime!" Napailing na lang ako at sinakyan ang pagka-walang prenong bibig nito. “Eh ‘di bibilhin ko ng artificial, may uso na ngayong electric, hindi napapagod. Unlimited pa!”