Police Novels & Stories

THIRD PERSON POV HABANG NAGLALAKAD ANG BINATANG SI DAMON SA KAKAHUYAN. Hindi maiwasan ng mga police na mapa iling dahil naririnig nila ang pag sipol nito. “Gusto ko mag duda na isa siya sa mga mafia..” wika ng isang babaeng pulis. “Hindi s’ya pwedeng baliwain kahit na siya ang naghahatid ng gulo sa angkan nila hindi maalis sa kanya na isa pa rin siyang mafia..” bulong ni Jimenez

Lumapit siya sa gilid ng kama ni Louie, bahagyang yumuko upang makita ang mukha ng lalaking nasa putla ng buhay. "Sir," mahinahon pero malinaw ang boses ng pulis. "Ginoong Ray... Kami po ay mula sa lokal na kapulisan. Kailangan lang po naming makumpirma ang ilang impormasyon. Alam n’yo po ba kung sino kayo?"

Ilang sandali pa ay bumukas ito at pumasok ang isang pulis na nakauniporme. "Magandang hapon po," bati ng pulis habang lumapit sa kanila. "Ako si PO3 Ramirez. Kailangan na po naming kunin ang opisyal ninyong pahayag tungkol sa aksidente. Handa na po ba kayo?"

Tahimik ang kalsada, maliban sa bahagyang ingay ng mga sasakyan sa kalayuan. Sa isang madilim na bahagi ng kalye, nakaparada ang isang puting police patrol car na may logo ng NCRPO – Manila Police District (MPD). Ang unit number ay MPD-312, malinaw na nakapaskil sa gilid. Sa loob, dalawang opisyal na pulis na nakasuot ng kumpletong uniporme—dark navy blue na may mga patch ng MPD sa balikat, tactical belts na may holstered firearms, at mga name tag na kumikislap sa umaga.

Kaya malaking bagay na ring may sumamang mga pulis sa amin para kung sakali mang may masamang mangyari ay may aalalay sa amin. Tiningnan ko ang relong ibinigay sa akin ng pulis kanina. It is not just an ordinary watch, ang maliit na button sa gilid nito na kulay pula, kapag pipindutin ay tutunog ang alarm sa relong naka-konekta sa kanila.

Hindi niya lubos maintindihan ang nais ipabatid ng pulis. “Excuse me?” hindi makapaniwalang sambit mg mayor. Humakbang palapit sa kaniya ang pulis, nakangiti. “I don't trust your car. Mamahalin. Baka tambangan tayo bigla niyan para nakawin.” “Pulis ka 'di ba? Hindi ka ba marunong manlaban?” Ludwick asked, challenging the police. Napailing ang pulis habang napapangiti. “Halatang wala kang ideya sa sinasabi mo, Mayor.”

Pagkatapos ay idinagdag ni Janus, “Ang United States ay, paano ba sabihin, isang sobrang makatotohanang bansa. Kasama na ang pulis. May mga police branch sa lahat ng mayayamang lugar sa New York. Pero, hindi sila binabayaran ng municipal government. Sa halip, ang mga mayayaman ang sponsor ng sahod nila at ng mga patrol vehicle. May mga pulis sa buong bente kwatro oras ng isang araw, kasama na ang patrol police. Pero, mahirap na makakita ng kahit anong pulis sa mga lugar kung saan marami ang mga minority.” Tumango nang kaunti si Charlie at sinabi, “Gano’n pala. Para sa isang tagalabas na katulad ko na hindi alam ang sitwasyon dit

��𝐥𝐚 𝐬𝐚 𝐩𝐨𝐥𝐢𝐜𝐞 𝐬𝐭𝐚𝐭𝐢𝐨𝐧. 𝐀𝐠𝐚𝐝 𝐬𝐢𝐲𝐚𝐧𝐠 𝐧𝐚𝐠𝐦𝐚𝐤𝐚𝐚𝐰𝐚 𝐤𝐚𝐲 𝐂𝐨𝐫𝐦𝐚𝐜 𝐧𝐚 𝐰𝐚𝐠 𝐢𝐭𝐨𝐧𝐠 𝐛𝐮𝐦𝐚𝐛𝐚 𝐚𝐭 𝐰𝐚𝐠 𝐬𝐢𝐲𝐚𝐧𝐠 𝐢𝐛𝐢𝐠𝐚𝐲 𝐬𝐚 𝐦𝐠 𝐚 𝐩𝐮𝐥𝐢𝐬.

Day off man o hindi, pag urgent ay kailangan namin pumunta. Kaming dalawa ay nakarating na sa aming opisina at may binigay sa aking papel si Richard. “Report na galing sa police station 1. Isang pulis na nawawala nang mahigit tatlong araw?” tanong ko sa kanila. “Exactly. At ito ang panibago na kasong hahawakan natin,” sagot sa akin ni Austin. Killer

Pagpupumiglas ko. "Sa may simbahan po siya pumara," pagsusumbong ng driver sa mga pulis. "Villegas, check mo kung may report ng pagpatay malapit sa simbahan," utos ng pulis na mukhang Chief o lider ng kapulisan. Ewan ko wala naman akong alam sa posisyon nila. "Yes Sir!" sambit ng isa sa mga pulis. "Pagpatay? Anong pinagsasabi niyo?"