Novel & Cerita Pope Pius V

“Ang Pope at ako ay mayroong magkaibang mga prinsipyo, at kaya…” “Grabe, iba ka talaga.” Hindi mapigilan ni WIlbur na humanga. Ang Church of Holy Illuminati ay ang pinakamalaking relihiyon sa buong mundo, at ang Pope ay masasabing may napakalaking kapangyarihan. Si Constantine ay isang malaking halimbawa kung gaano kalakas ang church. Iba talaga siya, pwede siya magkaroon ng ibang opinyon sa Pope tungkol sa pananampalataya at nakaalis pa rin siya ng church ng buhay.

Marami siyang dalang gamit at parang paalis na. "Magandang umaga po, saan po siya pupunta?" Tanong ko habang papalapit sa kaniya. "Aalis na siya bata, nagpalit kami ng simbahan." "Pwede lang po ba iyon, padre?" "Masyado ka nang maraming tanong bata. Ituloy mo na ang gagawin mo at kailangan nating maghabol ng mga gagamitin bukas sa misa," iyon lang at naglakad na si Padre Tiago pabalik sa loob.

"Huwag mo kaming lokohin, Cardinal. Kilala ko ang tindig na iyan. Alam ko kung kaninong selyo ang hawak mo. Ikaw si Archbishop Valerius, ang linta ng simbahang nagtatago sa likod ng mga gintong pader." Dahan-dahang itinaas ng lalaki ang kanyang kamay at tinanggal ang Gintong Maskara. Sa ilalim nito ay isang mukha na puno ng pilat, ngunit may mga matang nagniningning sa panatisismo. Siya nga si Valerius, ang punong tagapangalaga ng mga lihim ng Vatican.

"Nalalapit na araw ng aking paglisan. Ikaw sana ang gusto kong maging susunod na hahawak ng susi. Sa iyo ko ipagkakaloob ang katungkulan." "Aling susi ang tinutukoy mo, Padre Jose?" Naguguluhan si Padre Mauricio. Magta-tatlong taon na silang magkasama sa simbahan ng Villapureza pero ni isang banggit man lang tungkol sa kahit anong posisyon sa simbahan, wala sa kanyang sinasabi si Padre Jose Epifañia. Mabait ang pakitungo sa kanya ng Kastila pero may pakiwari si Padre Mauricio na hangga't maari gustong solohin ni Padre Jose Epifañia ang pangangasiwa sa simbahan at mga gawain sa parokya. Alalay lang ang tingin nito sa katulad niyang Pilipino at walang halong banyaga ang dugo.